Wednesday, June 11, 2008

ចាប់​កាត់​សរសៃ​ដៃ​និង​ជើង​បង្ហូរ​ឈាម​យ៉ាង​ឃោរឃៅ​បំផុត​


យុវជនរងគ្រោះស្ថិតក្នុងមន្ទីរពេទ្យកាល់ម៉ែត (រូបថត ប៊ុនរី)

រាជធានីភ្នំពេញ ៖ ជាអំពើដ៏សាហាវយង់ឃ្នងបំផុតមួយដែលត្រូវតែថ្កោលទោស ខណៈដែលយុវជនម្នាក់ត្រូវ ក្រុមគ្រួសារហៅរថយន្តសាមុយដឹកទៅសង្គ្រោះនៅមន្ទីរពេទ្យកាល់ម៉ែត បន្ទាប់ពីយុវជនរូបនេះត្រូវបានក្រុម ស្ទាវអន្ធពាលវាយទាត់ធាក់យ៉ាងដំណំ រហូតដល់សន្លប់រួចកាត់សរសៃដៃសរសៃជើងបង្ហូរឈាម ហើយ នាំគ្នាគេចបាត់អស់ទៅ ។ ហេតុការណ៍នេះបានកើតឡើងនៅក្នុងផ្ទះលេខ4E4 ផ្លូវលេខ217 ភូមិ៧ សង្កាត់ផ្សារថ្មី២ ខណ្ឌដូនពេញរាជធានីភ្នំពេញ កាលពីវេលាម៉ោង៥ និង៣០ នាទីល្ងាច ថ្ងៃទី៨ មិថុនា ។
យុវជនរងគ្រោះក្នុងអំពើហិង្សាដ៏កាចសាហាវដោយត្រូវគេកាត់​សរសៃ​ដៃ​សរសៃ​ជើង​នេះ​ ត្រូវគេស្គាល់ឈ្មោះ ម៉េង សូនី ភេទប្រុស អាយុ២១ឆ្នាំ ស្នាក់នៅផ្ទះលេខ5AE3 ផ្លូវលេខ67 សង្កាត់ផ្សារថ្មី១ ខណ្ឌដូនពេញ រាជធានីភ្នំពេញ ។

ចំណែកជនដៃដល់ឈ្មោះ ស៊ុម ពិសិដ្ឋ ភេទប្រុស អាយុ២២ឆ្នាំ ស្នាក់នៅផ្ទះជួលលេខ4E4 ផ្លូវ២១៧ ភូមិ៧ សង្កាត់ផ្សារថ្មី២ ខណ្ឌដូនពេញ រាជធានីភ្នំពេញ ។
យោងតាមរបាយការណ៍របស់សមត្ថកិច្ចមូលដ្ឋានបានឱ្យដឹងថា មុនពេលកើតហេតុប្រហែលមួយសប្តាហ៍យុវជន រងគ្រោះបានខ្ចីម៉ូតូឆាលីរបស់ឈ្មោះស៊ុម ពិសិដ្ឋ (ជនដៃដល់)រួចមកធ្វើឱ្យបាត់... លុះមកដល់ថ្ងៃទី៩ មិថុនា ជនដៃដល់បានហៅជនរងគ្រោះឱ្យមកកាន់ផ្ទះរបស់ខ្លួន (ផ្ទះជួលកើតហេតុ) រហូតដល់ម៉ោង៥ និង៣០នាទី ល្ងាច នាថ្ងៃដដែល ស្រាប់តែមានការភ្ញាក់ផ្អើលឆោឡោមួយកើតឡើង ពេលនោះសមត្ថកិច្ចមូលដ្ឋាន បានទៅ ដល់ឃើញយុវជនរងគ្រោះម៉េង សូនី ដេកផ្កាប់មុខមានឈាមហូរជោកជាំនៅក្បែរខ្លួន ដោយបន្សល់ ទុកកាំបិតសាំងគីមមួយ និងឈើជ្រុងមួយកំណាត់ ។
ប្រភពព័ត៌មានពីកន្លែងកើតហេតុបាន រៀបរាប់ឱ្យដឹងថា មុនពេលកើតហេតុឈ្មោះ ស៊ុម ពិសិដ្ឋ (ជនដៃដល់) បានហៅឈ្មោះ ម៉េង សូនី (ជនរងគ្រោះ) ពីផ្ទះរបស់ជនរងគ្រោះមកផ្ទះជួលរបស់ជនដៃដល់ លុះមក ដល់ពួកគេនាំគ្នាជក់ថ្នាំញៀន និងផឹកស្រា ។ ក្រោយមកទំនងជាជនដៃដល់មានចិត្តខឹងទៅលើជនរងគ្រោះ ដែលខ្ចីម៉ូតូឆាលី និងបានធ្វើឱ្យបាត់ ទើបយកដំបងវាយចំក្បាលសន្លប់ រួចយកកាំបិតសាំងគីមអារសរសៃដៃ និង សរសៃជើងបង្ហូរឈាមក្នុងចេតនាឱ្យស្លាប់ ដែលអំពើហិង្សានេះត្រូវបានគេសន្និដ្ឋានថា ជាគំរោងគិតទុជាមុន។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីជនដៃដល់គេចខ្លួនមានអ្នកជិតខាងប្រទះឃើញ ទើបរាយការណ៍ឱ្យសមត្ថកិច្ចមូលដ្ឋាន មកជួយ អន្តរាគមន៍ នាំយុវជនរងគ្រោះទៅកាន់មន្ទីរពេទ្យកាល់ម៉ែត ។ សមត្ថកិច្ចនិយាយថា យុវជនរងគ្រោះ កំពុងសំរាកព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យកាល់ម៉ែតបន្ទាប់ពីវេជ្ជបណ្ឌិតធ្វើការវះ​កាត់​ត​ភ្ជាប់​សរសៃ​ឈាម​ឡើង​វិញ​។​
នេះជាករណីទី២ហើយដែលបង្ហាញនូវរូបភាពសាហាវយង់ឃ្នងគួរឱ្យ​ស្អប់​ខ្ពើម​បំផុត​ គឺ​ករណី​ទី​១​កើត​មាន​នៅ​ ខេត្ត​កំពង់ចាម​ ដែលកម្មករយានដ្ឋានម្នាក់ត្រូវបានថៅកែចិត្តខ្មៅរបស់ខ្លួនចាប់កាត់​ម្រាម​ដៃ​ម្រាម​ជើង​ ដោយ គ្រាន់តែខ្ចីម៉ូតូជិះហើយមិនបានវិលត្រឡប់មកទាន់ពេលកំណត់ ។ រហូតមកដល់ពេលនេះ ជនដៃដល់មិន ទាន់ចាប់ខ្លួនបាននៅឡើយទេ ។
ដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ http://www.kohsantepheapdaily.com.kh

យុវជន​ម្នាក់​ត្រូវ​បាន​ក្រពើ​ខាំ​ខណៈ​ចុះ​ចាប់​នៅ​ក្នុង​ស្រះ​ទឹក​អ្នក​ភូមិ​ភ័យ​ខ្លាច​ក្រពើ​ដែល​រួច

ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង ៖ សិស្សវិទ្យាល័យម្នាក់ ក្នុងចំណោមពីរនាក់បានរងរបួសយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ដោយសារត្រូវក្រពើ មួយក្បាលខាំ ខណៈដែលគេចុះទៅចាប់កាលពីវេលាម៉ោងប្រមាណ៦ព្រឹក ថ្ងៃទី១០ មិថុនា ២០០៨ នៅ ក្នុងស្រះទឹកដែលសិស្សនោះស្នាក់នៅចាំដីឱ្យគេ ស្ថិតក្នុងភូមិស្រែព្រីង ឃុំកំពង់ឆ្នាំង ស្រុកកំពង់ឆ្នាំង ។


ក្រុមគ្រូពេទ្យដែលបានធ្វើការលាងរបួស និងដេរមុខរបួសឱ្យសិស្សដែលរងគ្រោះ ដោយសត្វក្រពើខាំនេះ បានប្រាប់ថា ជនរងគ្រោះឈ្មោះជា ចេងហាក់ អាយុ១៦ឆ្នាំ ស្នាក់នៅក្នុងខ្ទមចាំដីឱ្យគេនៅភូមិ-ឃុំកន្លែង កើតហេតុខាងលើ មានទីលំនៅពិតប្រាកដភូមិកោះថ្កូវ ឃុំព្រៃគ្រី ស្រុកជលគីរី ចំណែកម្នាក់ទៀតដែល គ្រាន់តែរបួសបន្តិចបន្តួចនោះ ពុំស្គាល់ឈ្មោះទេ ។ តាមការផ្តល់ព័ត៌មានពីប្រជាពលរដ្ឋដែលរស់នៅក្បែរ ស្រះទឹកនោះ បានប្រាប់ថា ស្រះទឹកនោះជារបស់មន្ត្រីសុរិយោដីម្នាក់ ហើយសិស្សវិទ្យាល័យព្រះបាទសុរាម្រឹត ដែលមានផ្ទះនៅឆ្ងាយដោយសារស្គាល់គ្នាក៏សុំខ្ទមដែលសង់លើមាត់​ស្រះ​ទឹក​នោះ​ស្នាក់​នៅ​ដើម្បី​រៀន​សូត្រ​។​
នៅថ្ងៃកើតហេតុក្មេងប្រុសទាំងនោះបានចុះដងទឹកស្រះដែលមានជំរៅ​ត្រឹម​ចង្កេះ​មនុស្ស​ចាស់​ និង​មាន​កូន​ ឈូក​ និងស្មៅដុះពេញ ក៏ស្រាប់តែប្រទះឃើញក្រពើមួយក្បាលមានប្រវែងប្រហែល១,៧០ម៉ែត្រ នៅ មាត់ស្រះទឹកដែលពុំដឹងជារួចពីណាមកទេ។ ពេលឃើញដូចនោះ ពួកគេទាំងពីរនាក់ក៏នាំគ្នាចុះចាប់ ប៉ុន្តែខណៈ ជិតចាប់បានហើយ ក៏ត្រូវក្រពើរើរួច ហើយបកខាំជនរងគ្រោះ ឈ្មោះជា ចេងហាក់ បណ្តាលឱ្យរបួសជា ទម្ងន់។ ខណៈនោះដែរ ក្មេងប្រុសម្នាក់ទៀតក៏ទាញបានដំបងវាយទៅលើក្រពើនោះ រំដោះជនរងគ្រោះឱ្យរួច ផុតពីចង្កូមក្រពើ រួចដឹកយកមកសង្គ្រោះនៅមន្ទីរពេទ្យខេត្ត ។ ក្រុមគ្រូពេទ្យប្រាប់ថា ជនរងគ្រោះត្រូវ ក្រពើខាំភ្លៅខាងឆ្វេងយ៉ាងខ្លាំង បណ្តាលឱ្យរបួសធ្ងន់ ដេរ២៥ថ្នេរនិងរបួសដៃខាងស្តាំដេរ១៨ថ្នេរ។
ដោយឡែកក្មេងប្រុសម្នាក់ផ្សេងទៀត ដែលស្នាក់នៅជាមួយតែពុំបានចូលរួមចាប់ក្រពើទេនោះប្រាប់ថា ព្រឹក នោះក្រោយពីងើបពីដេក រូបគេនៅក្នុងខ្ទម ហើយក៏ស្រាប់តែឃើញសិស្សពីរនាក់នោះស្ទុះចូលក្នុងស្រះ ចាប់ ក្រពើ តែត្រូវក្រពើខាំ ឯរូបគេក៏ចូលទៅជួយដែរ ទើបឈ្មោះហាក់រួចខ្លួន។ តាមប្រភពព័ត៌មានដដែលបន្តថា សត្វក្រពើនេះ បានរួចពីទ្រុងចំនួនពីរក្បាលនៅល្ងាចថ្ងៃទី៩ មិថុនា និងមានខាំស្ត្រីម្នាក់បណ្តាលឱ្យរបួសដែរ នៅល្ងាចនោះ បន្ទាប់មកវាបានឡើងមកសម្ងំក្នុងស្រះដែលក្មេងពីរនាក់នោះ​ឃើញ​ចាប់​បណ្តាល​ឱ្យ​របួស​។​
បច្ចុប្បន្នក្រពើមួយក្បាលនៅក្នុងស្រះទឹកនោះនៅឡើយ ដែលពុំទាន់ចាប់ចេញទេ ព្រោះរង់ចាំម្ចាស់ដោះ ស្រាយ ប៉ុន្តែពុំដឹងថាជាក្រពើរបស់ម្ចាស់មួយណាទេ ព្រោះនៅម្តុំភូមិស្រែព្រីង និងភូមិត្រពាំងចិក្សានោះ សំបូរដោយអ្នកចិញ្ចឹមក្រពើច្រើនកន្លែង ។
ក្មេងប្រុសជំទង់ម្នាក់បានប្រាប់ថា ក្រពើនៅម្តុំនេះបានរួចស្ទើររៀងរាល់ឆ្នាំ ជួនកាលអ្នកស្រុកចាប់យកទៅលក់ ចំណែកក្មេងរងគ្រោះប្រហែលជាចង់បានយកទៅលក់ហើយ ទើបនាំគ្នាចាប់ដោយគ្មានបច្ចេកទេសបណ្តាល ឱ្យរងគ្រោះបែបនេះ ។

ដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ http://www.kohsantepheapdaily.com.kh/

ភិក្ខុ​សង្ឃ​លង់​ស្នេហ៍​ប្រពន្ធ​ទី​៤​អ្នក​លេង​ភ្លេង​ការ​

សង្ឃ​ដែល​ត្រូវ​ផ្សឹក​ (​រូបថត​ សំរាង​)

ខេត្ត​ឧត្តរមានជ័យ ៖ រឿង​រ៉ាវ​ផិត​ក្បត់​លួច​មាន​សហាយ​ជាមួយ​សង្ឃ​ ដែល​បែក​ធ្លាយ​ក្នុង​គ្រួសារ​មួយ​ កាលពីចុងខែឧសភា ត្រូវបានក្លាយជាពាក្យបណ្តឹងជាសាធារណៈដាក់ចូលអធិការដ្ឋានប៉ូលិស​ស្រុក​អន្លង់​វែង​ ដោយបុរសជាប្តីបានប្តឹងប្រឆាំងទៅនឹងភិក្ខុសង្ឃមួយអង្គថា បានលួចសេពមេថុនជាមួយប្រពន្ធរបស់ខ្លួន ទីបំផុតសង្ឃដែលលួចរួមមេត្រីជាមួយប្រពន្ធគេនោះ ក៏ត្រូវបានចាប់ផ្សឹកឱ្យទៅជាគ្រហស្ថ ដែលនេះគឺជា ទោសកំហុសចៀសមិនផុតមួយគឺខ្លួនបួសជាបព្វជិត តែបានលួចប្រព្រឹត្តកាមកិលេសប្រាសចាកវិន័យ ។


ទោះបីជាបែបណា រឿងរ៉ាវនេះជាបញ្ហាបុគ្គលមិនមែនជារឿងអាស្រូវបង្កឱ្យខូចឈ្មោះក្នុង​វិស័យ​​ព្រះ​ពុទ្ធ សាសនានោះឡើយ។
តាមប្រភពព័ត៌មានទាក់ទងនឹងព្រះសង្ឃលួចសេពមេថុនជាមួយប្រពន្ធគេនេះ ត្រូវបានរាយការណ៍ឱ្យដឹងថា សង្ឃនាម វណ្ណ សុជាតិ ព្រះជន្ម៣៥ឆ្នាំ គង់នៅវត្តពុទ្ធោភវនា ដែលស្ថិតនៅក្នុងភូមិត្រពាំងត្រាវ ឃុំត្រពាំងត្រាវ ស្រុកអន្លង់វែង ត្រូវបានទទួលនូវការចោទប្រកាន់ពីបុរសឈ្មោះចក់ ឈុន អាយុ៥២ឆ្នាំ មានមុខរបរជាអ្នកដើរលេងភ្លេងការ និងជាប្តីរបស់នាងមឿន សុខា អាយុ២៣ឆ្នាំ ជាស្ត្រីមានកូន១ ។ តាមការចោទប្រកាន់នោះបានឱ្យដឹងកាលពីថ្ងៃទី២៨ ឧសភា ចុងខែកន្លងមកនេះថា នៅវេលាម៉ោង៨យប់ ភិក្ខុសង្ឃ ដែលលួចប្រតិព័ទ្ធស្នេហាលើនាងមឿន សុខា នោះបានឆក់ឱកាសដែលបុរសជាប្តីរបស់នាងទៅដេក នៅផ្ទះប្រពន្ធចុងក៏បានលួចរួមមេត្រីជាមួយនាង ។ ភាពមិនគប្បីនេះមិនបានរំលង ពីស្ត្រីជាម្តាយដែលនៅក្នុង ផ្ទះជាមួយឡើយ ទើបមានការផ្តល់ដំណឹងដល់បុរសជាប្តី ក៏ឈានទៅដាក់ពាក្យប្តឹងជុំវិញព្រះសង្ឃលួច បេះដូងប្រពន្ធរបស់ខ្លួននេះ ។

ស្ត្រីដែលលង់ស្នេហ៍ជាមួយសង្ឃអាយុ២៣ឆ្នាំ និងបុរសជាប្តីអាយុ៥២ឆ្នាំ (រូបថត សំរោង)

ស្ត្រីវ័យក្មេងមានប្តីចំណាស់លួចមានសហាយជាមួយព្រះសង្ឃ បានសារភាពថា នាងបានស្រឡាញ់គ្នាទៅវិញ ទៅមកជាមួយសង្ឃអង្គនេះយូរមកហើយ។ នាងធ្លាប់រាប់អានគ្នាតាំងពីភិក្ខុសង្ឃនេះមិនទាន់បួសម៉្លេះ លុះ បានបួសរៀនក៏នៅតែមកលេងផ្ទះនាងព្រោះនៅក្បែរវត្ត ។ ការរាប់អានបន្តិចម្តងៗ ក៏កើតមានចិត្តស្រឡាញ់ គ្នា ណាមួយនាងក៏មិនមែនជាប្រពន្ធដើមគេដែរ គឺប្រពន្ធទី៤ទៅហើយ ។ លុះដល់ប្តីរបស់នាងមិននៅផ្ទះ ព្រោះរវល់តែទៅដេកសប្បាយនៅតែផ្ទះប្រពន្ធទី៣ នាងត្រូវបានព្រះសង្ឃព្រះនាម វណ្ណ សុជាតិ មកផ្ទះគេង ជាមួយនាងរហូតម្តាយបង្កើតរបស់នាងទាន់ ក៏បានប្រាប់ប្តីនាងឱ្យទៅប្តឹងប៉ូលិស ។
នាងបានបញ្ជាក់ថា ប្តីរបស់នាងមានប្រពន្ធរហូតទៅដល់៤នាក់ តែសព្វថ្ងៃនៅសល់តែ៣នាក់ទេ ប្រពន្ធទី១មាន អាយុ៥០ឆ្នាំ បានចូលទៅនៅវត្ត ឯប្រពន្ធទី២ក៏ទៅមានប្តីទៀត នៅសល់ប្រពន្ធទី៣នៅក្នុងភូមិអូរចិញ្ចៀន ឃុំអន្លង់វែង ឯនាងគឺជាប្រពន្ធទី៤ ។
សង្ឃនាម វណ្ណ សុជាតិ លោកបានបដិសេធថា មិនបានសេពមេថុនជាមួយគ្នាទេ តែបានទទួលស្គាល់ថា លោកបានសុំស្រឡាញ់នាង គឺបាននិយាយមែន តែត្រង់ថា ចូលទៅរួមដំណេកនោះ ពុំមានទេ តែក្នុង អំឡុងយប់នោះ លោកបានមកគង់នៅផ្ទះអាចារ្យម្នាក់ មិនដូចពាក្យចោទប្រកាន់នោះឡើយ។ ទោះជាមាន ការបដិសេធន៍យ៉ាងណាក៏ដោយ គណៈកម្មការវត្តដែលបានចូលរួមធ្វើការដោះស្រាយនោះរួមមាន ព្រះគ្រូ ព្រះនាម សោម រ៉ន តំណាងព្រះអនុគណស្រុកអន្លង់វែង, ព្រះនាមរិន មុនីរ័ត្ន តំណាងវិន័យធរ, ព្រះនាម ហ៊ួ រនតៈ តំណាងព្រះធម្មធរ និងលោកឈាត នី មន្ត្រីធម្មការស្រុកអន្លង់វែង បានសំរេចចោទជាឯកឆន្ទ ទៅលើសង្ឃនាម វណ្ណ សុជាតិ ថា បានប្រព្រឹត្តខុសនិងបរាជិក ដោយមានការអះអាងពីស្ត្រីឈ្មោះមឿន សុខា ថា ព្រះសង្ឃបានទៅរួមដំណេកជាមួយនាង ។ ទោះបីលោកមិនទទួលស្គាល់ តែលោកបានទទួលស្គាល់ថា លោកបាននិយាយសុំស្រឡាញ់រូបនាងទាំងខ្លួនស្ថិតនៅជាសង្ឃ ហើយការចេញពីវត្តទៅគង់នៅខាងក្រៅវត្ត ធ្វើឱ្យខុសនឹងវិន័យសង្ឃទៅហើយ គឺត្រូវតែផ្សឹកលោកមិនអាចទុកនៅតទៅទៀតនាំឱ្យខូចដល់វិស័យព្រះពុទ្ធ សាសនាឡើយ ហើយនៅវេលាម៉ោង៥ល្ងាចថ្ងៃទី៨ មិថុនា បន្ទាប់ពីផ្សឹកហើយ ក៏បានប្រគល់មកឱ្យសមត្ថកិច្ច ប៉ូលិសចាត់វិធានការដោះស្រាយនៅអធិការដ្ឋានស្រុកតាមនីតិវិធី ។
បើតាមការឱ្យដឹងពីមន្ត្រីប៉ូលិសនិយាយថា បន្ទាប់ពីបានប្រគល់អតីតសង្ឃឱ្យប៉ូលិសរួចមក សមត្ថកិច្ចបានធ្វើការ សំរបសំរួលគ្នា ដើម្បីបញ្ចប់រឿងអាស្រូវនេះ ដោយពុំមានតម្រូវឱ្យបង់ជាថវិកាសងជំងឺចិត្ត ឬបែបណា នោះឡើយ ។

ដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ​​ http://www.kohsantepheapdaily.com.kh/

Tuesday, June 10, 2008

រន្ទះអប្រិយប្រល័យជីវិតប្តី-ប្រពន្ធស្លាប់ចោលកូនប្រុស​ស្រី​៧​នាក់

សាកសពស្ត្រីជាប្រពន្ធដែលត្រូវរន្ទះបាញ់ស្លាប់នៅខាងក្រៅរោង (រូបថត នាយកឺប)

ខេត្តកំពត ៖ បាតុភូតធម្មជាតិឥតមេត្តាបានបង្កើតឱ្យមានសោកនាដកម្មគួរឱ្យរន្ធត់ គឺ២នាក់ប្តីប្រពន្ធ ត្រូវ រន្ទះបាញ់ស្លាប់ទាំង២នាក់បន្សល់ទុកកូនប្រុសស្រី៧នាក់ឱ្យកំព្រា​កណ្តាល​ព្យុះ​ភ្លៀង​ ។​
ហេតុការណ៍រន្ទះបាញ់នេះបានកើតឡើងនៅវេលាម៉ោង៣និង៣០នាទី រសៀលថ្ងៃទី៨ មិថុនា ខណៈពេលដែល ២នាក់ប្តី-ប្រពន្ធជិះម៉ូតូឌុបគ្នាមកពីផ្សារកំពង់ត្រាច ហើយផ្ទៃមេឃបង្កភាពអួអាប់ធ្លាក់ភ្លៀង និងខ្យល់ បោកបក់ ក៏បង្ខំចិត្តចូលជ្រកភ្លៀងនៅរោងម៉ាស៊ីនកិនស្រូវមួយស្ថិតនៅ ក្នុងភូមិព្រៃទប់ ឃុំបឹងសាលាខាងជើង ស្រុកកំពង់ត្រាច ហើយក៏ជួបគ្រោះអកុសលបែប នេះតែម្តង។


បើតាមលោកសេង សំអុល នាយប៉ុស្តិ៍ប៉ូលិសរដ្ឋបាលឃុំបឹងសាលាខាងជើងបានប្រាប់កោះសន្តិភាពថា ក្រោយ ពីកើតហេតុដូចខាងលើហើយ ម្ចាស់រោងម៉ាស៊ីនកិនស្រូវ ឈ្មោះលឹម ផាត ហៅយឺត អាយុ៣៥ឆ្នាំ បានរត់ មកប្តឹងប៉ូលិសថា មានរន្ទះបាញ់មនុស្សស្លាប់ពីរនាក់នៅក្នុងរោងម៉ាស៊ីនរបស់ខ្លួន ។ ពេលប៉ូលិសមកពិនិត្យ ដំបូង អ្នកស្លាប់ទាំងពីរនាក់មិនមាននរណាបានស្គាល់អត្តសញ្ញាណថានៅទីណាទេ ហើយការស្លាប់ទាំងពីរនាក់ នេះ ក៏មិនមានការចាប់អារម្មណ៍ថា ជាប្តីប្រពន្ធដែរ លុះប៉ូលិសឆែកមើលនៅនឹងខ្លួនបុរសជាប្តី ទើបដឹងថា ជនរងគ្រោះជាប្តី ឈ្មោះញ៉េ ប៊ុណ្ណា អាយុ៣៧ឆ្នាំ ឯប្រពន្ធ ឈ្មោះគង់ រឿន អាយុ៤១ឆ្នាំ នៅភូមិកោះត្នោត ឃុំព្រែកក្រឹស ស្រុកកំពង់ត្រាច ។


សពបុរសជាប្តីដែលរន្ទះបាញ់ស្លាប់(រូបថត នាយកឺប)

លោកសេង សំអុល បានឱ្យដឹងទៀតថា នៅនឹងខ្លួនជនរងគ្រោះគេឃើញមានលុយខ្មែរមួយលានរៀល ទូរស័ព្ទដៃមួយ និងម៉ូតូធុនសេ១០០ ផលិតនៅប្រទេសចិន ពណ៌ខ្មៅមួយគ្រឿង ។
គ្រួសាររងគ្រោះដែលត្រូវរន្ទះបាញ់ស្លាប់ទាំង២នាក់ប្តីប្រពន្ធនេះ ទើបតែលក់ដីភូមិ និងស្រែអស់កាលពីពេល ថ្មីៗកន្លងទៅបានជាង៦ពាន់ដុល្លារ ហើយត្រូវទៅទិញដីនៅខេត្តសៀមរាប ដោយនាំកូនប្រុសស្រីទាំង៧នាក់ ទៅផង ប៉ុន្តែមិនទាន់បានទៅទេ ដោយគិតថានាំប្រពន្ធទៅផ្សារទិញអង្ករ និង អីវ៉ាន់មួយចំនួនសិន ទំរាំដល់ ថ្ងៃទៅខេត្តសៀមរាប ។ ក្រោយពីទិញអីវ៉ាន់ហើយ ក៏ជិះម៉ូតូឌុបគ្នាត្រឡប់មកផ្ទះវិញ លុះមកដល់ចំណុច ភូមិព្រៃទប់ ក៏មានភ្លៀង និងព្យុះទើបចូលទៅជ្រកភ្លៀងក្នុងរោងម៉ាស៊ីនស្រូវ។
បើតាមស្ត្រីជាម្ចាស់រោងម៉ាស៊ីនកិនស្រូវនិយាយថា មុនពេលកើតហេតុប្រពន្ធជនរងគ្រោះបានឈរផ្អែកនឹង សសររោងម៉ាស៊ីនមិនទាន់ដោះក្រណាត់ភ្លៀងផង ចំណែកប្តីឈរក្នុងរោងម៉ាស៊ីនឃ្លាតគ្នាប្រហែលជា៣ម៉ែត្រ ពីប្រពន្ធ រីឯក្មេងៗចំនួន២នាក់ទៀតជាកូនរបស់គាត់ (ម្ចាស់រោងម៉ាស៊ីន) អង្គុយនៅក្នុងរោងនោះដែរ ។ ខណៈនោះស្រាប់តែមានផ្លេកបន្ទោរព្រាកៗ និងមានរន្ទះផង ហើយស្ត្រីជាប្រពន្ធបានដួល ឯប្តីក៏ដួលដែរ ចំណែក ក្មេងៗ២នាក់គ្រាន់តែសន្លប់ ។ នៅលើសាកសពទាំង២នាក់ប្តីប្រពន្ធ គេឃើញមានស្នាមរោលខ្មៅ និងស្នាម ជាំនៅខាងខ្នង ហើយត្រូវបានក្រុមគ្រួសារដឹកយកទៅធ្វើបុណ្យតាមប្រពៃណី ។
ដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ​ http://www.kohsantepheapdaily.com.kh/

រឿងសិលាចាំប្តី ៖ ប្តីសុំលែង ប្រពន្ធសុំជួបជុំគ្នាវិញ


រូបថតអនុស្សាវរីយ៍របស់ប្តីប្រពន្ធមុនប្រេះឆា

ខេត្តកណ្តាល ៖ រឿងអស់មនោសញ្ចោតនារវាង ប្តី-ប្រពន្ធគឺជាការឈានដល់ផ្លូវបំបែក ហើយសូម្បីតែ តុលាការក៏មានគោលការណ៍ នៅទីបំផុតដែរ ដែលថាបើអស់មនោសញ្ចោតនាហើយមានតែការលែងលះគ្នា ។ មុននេះអស់លោកអ្នកអាន
ពិតជាចាប់អារម្មណ៍ចំពោះស្ត្រីម្នាក់ដែលកោះសន្តិភាព បានហៅគាត់ថា “សិលាចាំប្តី” ដោយសារតែគាត់ បានព្យាយាមឈរនៅមុខសណ្ឋាគារតាំងពីយប់មិនទៅណាចាំរហូតដល់ភ្លឺ ក៏មិនទៅណាដែរ ដោយគាត់ សំអាងថា ប្តីគាត់និងស្ត្រីស្នេហ៍ស្ថិតនៅក្នុងសណ្ឋាគារនោះ ។ ប្តីគាត់បានបាត់ខ្លួន៤ថ្ងៃមកហើយ គាត់តាមរក រហូតក៏ទាន់ពេលប្តីគាត់នាំស្រីស្នេហ៍ឡើងសណ្ឋាគារ។


រឿងក្តីនេះបានឡើងដល់តុលាការខេត្តកណ្តាលហើយ គឺបុរសជាប្តីសុំលែងលះ ឯប្រពន្ធសុំជួបជុំគ្នាវិញ ហើយ ការជំរះសេចក្តីក៏បានធ្វើនៅព្រឹកថ្ងៃទី៩ មិថុនាដែរ តែដោយការមិនចុះសម្រុងគ្នាតុលាការ បានលើកពេល ទៅធ្វើនៅថ្ងៃទី១១ មិថុនា ខានស្អែកនេះវិញ ។
សំណុំរឿងរដ្ឋប្បវេណីផ្តាច់សមគ្គសង្វាស រវាងប្តីប្រពន្ធមានកូន៣នាក់នេះគឺផ្តើមចេញពីបុរសជាប្តីប្តឹងទៅ តុលាការខេត្តកណ្តាល ដើម្បីសុំលែងលះប្រពន្ធដោយចោទប្រកាន់ថាប្រពន្ធជាស្រីក្បត់ចិត្ត ។ នៅព្រឹកថ្ងៃទី៩ មិថុនា សាលាដំបូងតុលាការខេត្តកណ្តាលបានបើកសវនាការកាត់ក្តីដោយលោកចៅក្រម អ៊ិត សុធា ។
អង្គជំនំជុំរះរឿងក្តីលែងលះគ្នាខាងលើនេះមានការចូលរួមពីភាគីទាំងសងខាងគឺ ភាគីប្តីនិងភាគីប្រពន្ធ រួមជា មួយកូនតូចៗចំនួន៣នាក់ចូលរួមឆ្លើយអំពីការសំរេចចិត្ត ទៅរស់នៅជាមួយឪពុកឬម្តាយមុនពេលតុលាការ កាត់ក្តី ។ សូមបញ្ជាក់ថា បុរសជាប្តី ក្នុងរឿងហេតុខាងលើនេះ ឈ្មោះយឿន ឫទ្ធី ហៅគ្រូក្មេង អាយុ៣៨ឆ្នាំ រីឯភាគីប្រពន្ធ ឈ្មោះឃឹម សុទុំ អាយុ៣៩ឆ្នាំ ។ ទាំង២នាក់ ប្តីប្រពន្ធបានរៀបការជាប្តីប្រពន្ធជាមួយគ្នា នៅឆ្នាំ១៩៩៣ ។ ចំណងដៃនៃការរស់នៅជួបជុំគ្នាជាប្តីប្រពន្ធអ្នកទាំង២បានបង្កើតកូន៣នាក់ គឺ១-ឈ្មោះ យឿន ចន្ថា ភេទប្រុស អាយុ១៥ឆ្នាំ ២-ឈ្មោះយឿន តារាចន្ទ្រា ភេទស្រី អាយុ១៣ឆ្នាំ និងទី៣ឈ្មោះយឿន គឹមហេង ភេទប្រុស អាយុ៩ឆ្នាំ ។
ឆ្លើយនៅចំពោះមុខតុលាការខេត្តកណ្តាល កុមារាឈ្មោះយឿន ចន្ថា ជាកូនច្បង និងកុមារាឈ្មោះ យឿន គឹមហេង ជាកូនពៅបានសំរេចចិត្តទៅរស់នៅតាមឪពុកក្រោយពេលអ្នកមានគុណទាំង២លែងលះគ្នា ។
ដោយឡែកនាងយឿន តារាចន្ទ្រា ជាកូនទី២បានសំរេចទៅរស់នៅជាមួយម្តាយ ។ ការសំរេចចិត្តបែបនេះ កុមារទាំង៣នាក់ ហាក់បីដូចជាគ្មានស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការសំរេចចិត្តសោះឡើយ ។ ទោះបីជាយ៉ាងនេះក៏ដោយ ក៏ពួកគេទាំងអស់គ្នាកំពុងស្ថិតក្នុងវ័យមួយដែលគេហៅថា អនីតិជនមិនទាន់ចេះពិចារណាថា ការព្រាត់ពីម្តាយ ឬព្រាត់ពីឪពុកបង្កើតនោះវានឹងជួបឧបសគ្គជីវិតក្នុងការរស់នៅរបៀបណាឡើយ ដោយសារពួកគេទាំងអស់ ពុំទាន់ចេះពិចារណាវែងឆ្ងាយដូចមនុស្សចាស់ ។
លោកអ៊ិត សុធា ចៅក្រមតុលាការខេត្តកណ្តាលដែលស្ថិតក្នុងអង្គសវនាការខាងលើនេះបានមានប្រសាសន៍ ជាជំហានដំបូងថា រូបលោកជាតុលាការគឺលោកចង់ឱ្យគូភាគីទាំង ពីរ រស់នៅជួបជុំគ្នាឡើងវិញ ដោយកុំរំលឹក រឿងចាស់យកមកនិយាយទៀតអី ដើម្បីអនាគតកូនតូចៗដែលរស់នៅតែលតោល ពេលព្រាត់ពីឪពុកឬក៏ ម្តាយ។ លោកចៅក្រមបានសួរទៅលោកយឿន ឫទ្ធី ដែលជាដើមបណ្តឹងថា តើអាចរស់នៅជួបជុំគ្នាវិញ បានឬទេ លោកយឿន ឫទ្ធី បានឆ្លើយថា ទៅមិនរួចទេ ពោលគឺលោកសុំឱ្យតុលាការកាត់ក្តីជូនលោក ឱ្យបានលែងលះប្រពន្ធ ។ ដោយឡែកភាគីប្រពន្ធ គឺស្ត្រីឈ្មោះឃឹម សុទុំ បានឆ្លើយនៅចំពោះមុខតុលាការថា លោកស្រីសុំរួមរស់នៅជួបជុំប្តីប្រពន្ធវិញ ពោលគឺលោកស្រីចាត់ទុកឈ្មោះយឿន ឫទ្ធី ជាប្តីដដែល ។
ជាមួយគ្នានោះដែរ លោកអ៊ិត សុធា ជាចៅក្រមបានសួរអំពីទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ភាគីប្តីប្រពន្ធទាំង២នាក់ថា តើភាគីខាងណាត្រូវទាមទារអ្វីខ្លះ ក្រោយពេលលែងលះគ្នា ទោះបីតុលាការមិនទាន់កាត់ក្តីក៏ដោយ ។
ចំពោះមុខតុលាការលោកយឿន ឫទ្ធី បានសំរេចចិត្តសុំចុះចេញពីផ្ទះដោយទាមទារយករថយន្តមួយគ្រឿង ម៉ាកកាមរីស៊េរីឆ្នាំ១៩៩៣ រួមជាមួយដី២កន្លែង មួយកន្លែងស្ថិតនៅក្នុងខេត្តកំពង់ស្ពឺ និងមួយកន្លែងទៀតស្ថិត នៅក្នុងខេត្តព្រះវិហារ។ រីឯទ្រព្យស្បត្តិជាប់ខ្លួនផ្សេងទៀតមានគ្រឿងអលង្ការគឺចាត់ទុកជាស្មើគ្នា ប៉ុន្តែផ្ទះ សម្បែងសព្វថ្ងៃឈ្មោះ យឿន ឫទ្ធី ប្រគល់ជូនប្រពន្ធ ។ ចំណែក ឈ្មោះឃឹម សុទុំ បានទាមទារយកផ្ទះទាំង មូល និងដីមួយកន្លែងនៅក្នុងខេត្តកំពង់ស្ពឺ។ រីឯកូនភាគីទាំង២នាក់មានចេតនាចង់បានទាំងអស់ដូចៗគ្នា ប៉ុន្តែមិនដូចបំណងដោយសារកូនជាអ្នកសំរេចខ្លួនឯង ។


រូបព្រួញដែលប្តីប្រកាន់ប្រពន្ធឈរថតឱ្យកៀក.កបុរសម្នាក់

អង្គសវនាការខាងលើនេះ លោកស្រីឡាំ សុគន្ធារ៉ា មេធាវីការពារក្តីឱ្យលោកស្រីឃឹម សុទុំ បានសំណូមពរ ទៅលោកតុលាការសូមឱ្យអានកំណត់ហេតុព្រាងមួយរវាងឈ្មោះ យឿន ប្ញទ្ធី និងឈ្មោះឃឹម សុទុំ ដែល បានឆ្លើយនៅមុខតុលាការខេត្តកណ្តាល កាលពីថ្ងៃទី៩ ឧសភា កន្លងមក ។ កំណត់ហេតុព្រាងត្រូវ បានលោកអ៊ិត សុធា ជាចៅក្រមបញ្ជាឱ្យលោកក្រឡាបញ្ជីអាននៅក្នុងអង្គជំនុំជំរះក្តីខាងលើនេះ ។
ខ្លឹមសារនៃកំណត់ហេតុព្រាងកាលពីថ្ងៃទី៩ ឧសភា បានបញ្ជាក់ថា ឈ្មោះយឿន ប្ញទ្ធី បានព្រមព្រៀងចុះ ចេញពីផ្ទះដោយសុំយកឡានមួយគ្រឿង និងដីមួយកន្លែងនៅព្រះវិហារក្នុងករណី ដែលតុលាការសំរេច ឱ្យលែងលះគ្នា។ មានន័យថា ផ្ទះសំបែងនិងដីមួយកន្លែងនៅខេត្តកំពង់ស្ពឺ គឺត្រូវប្រគល់ទៅឱ្យប្រពន្ធ ។
ក្នុងឱកាសដដែលនោះដែរ លោកស្រីមេធាវីបានសំណូមពរទៅតុលាការសំរេចតាមការស្នើសុំរបស់ ស្ត្រីឈ្មោះ ឃឹម សុទុំ ដែលសុំជួបជុំប្តីនិងកូនវិញ ដើម្បីផលប្រយោជន៍កូនក្តីរបស់លោកស្រី ។
ប៉ុន្តែបើក្នុងករណីតុលាការកាត់ក្តី សំរេចឱ្យលែងលះគ្នា គឺលោកស្រីសុំឱ្យតុលាការសំរេចយកការបែងចែក ទ្រព្យសម្បត្តិ ជូនភាគីទាំង២តាមកំណត់ហេតុព្រាងដែល ធ្វើឡើងនៅថ្ងៃទី៩ ឧសភា ដដែល ។ អង្គសវនាការ ជំនះក្តីខាងលើនេះត្រូវបានលោកចៅក្រមអ៊ិត សុធា ប្រកាសលើកពេលទុកជំរះនៅថ្ងៃទី១១ មិថុនា ឆ្នាំ ២០០៨ វេលាម៉ោង៨ព្រឹកតាមនីតិវិធីច្បាប់ ។
សូមរំលឹកថា មូលហេតុដែលនាំឱ្យលោក យឿន ប្ញទ្ធី សំរេចចិត្តប្តឹងតុលាការសុំលែងលះជាមួយប្រពន្ធនោះ គឺដោយសាររូបលោកចោទប្រពន្ធថា ក្បត់ចិត្តពីលោកថតរូបឱ្យប្រុសកៀក.ក នៅក្នុងសមុទ្រក្រុងព្រះ សីហនុ។ ជាមួយគ្នានេះដែរ លោកក៏បានបដិសេធទាំងស្រុងចំពោះការចោទប្រកាន់របស់អតីតប្រពន្ធ លោកដែលថា រូបលោកបណ្តើរស្រីឡើងសណ្ឋាគារភ្នំពេជ្រ កាលពីយប់ថ្ងៃទី៤ មិថុនា រហូតកាសែតចុះផ្សាយ តាមការអះអាងរបស់អតីតប្រពន្ធរបស់លោក (យឿន ប្ញទ្ធី) ។ ដោយឡែក លោកស្រី ឃឹម សុទុំបានរៀបរាប់ថា ការថតរូបនៅក្នុងដំណើរលំហែកាយឯមាត់សមុទ្រនោះ គឺរូបនាងថតពិតមែន ប៉ុន្តែពេល ថតនោះ គឺមានការថតរូបច្រើនប៉ុស្តិ៍ជួបជុំជាមួយកូនទាំងអស់គ្នា រួមទាំងជាងៗធ្វើផ្ទះ ។ លោកស្រីបន្តថា បើលោកស្រីមានចិត្តក្បត់ពីប្តីលោកស្រីមិនបាច់តាមសុំរួមរស់ជាមួយបន្តទៀតធ្វើអ្វី ។ លើសពីនេះទៅទៀត លោកស្រីបានបញ្ជាក់ថា អ្នកថតរូបជាមួយលោកស្រីនោះ គឺជាបងប្អូនជីដូនមួយជាមួយប្តីរបស់នាង ។ លោក ស្រីបន្តថា ក្រោយពេលដែលរូបគាត់រួមជាមួយជាងធ្វើផ្ទះដែលជ្រុលដៃលើកកៀក.កគាត់ ថតរូបកណ្តាល ចំណោមមនុស្សជាច្រើននាក់នោះដឹងថា ប្តីនាងខឹងក៏សំរេចចិត្តសុំទោសប្តីទាំងអស់គ្នា គ្មានបំណងអាក្រក់ឡើយ គឺការសប្បាយភ្លេចគិត ក៏ជ្រុលលើកដៃកៀក.កប្រពន្ធ ឈ្មោះយឿន ប្ញទ្ធី ទាំងអចេតនាតែម្តង ។
លោកស្រីឃឹម សុទុំ និយាយថា មូលហេតុដែលនាំឱ្យប្តីលោកស្រីចិត្តដាច់ពីលោកស្រី នោះគឺដោយសារ គាត់មានស្រីផ្សេង។ ទោះជាយ៉ាងនេះក្តី លោកស្រីនៅតែទទូចចង់រួមរស់ជាមួយប្តីលោកស្រីវិញដដែល មិនខុសពីបទចំរៀងសិលាចាំប្តីនោះទេ ។
សង្ឃឹមថា តុលាការខេត្តកណ្តាលនឹងធ្វើការពិចារណាល្អិតល្អន់មុននឹងសំរេចកាត់ក្តីលើរឿងរ៉ាវក្តីខាងលើនេះ ដើម្បីអនាគតក្មេងៗទាំង៣នាក់ជាកូនរបស់គូភាគីទាំង២។

ដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ http://www.kohsantepheapdaily.com.kh/

Monday, June 9, 2008

យក​កូន​ចេញ​ អាច​បង្ក​ការ​ធ្លុះ​ ឬ​ធ្លាយ​ស្បូន

នៅ​ពេល​មាន​ផ្ទៃពោះ​ ស្ត្រី​គ្រប់រូប​អាច​ពើប​ប្រទះ​នឹង​បាតុភាព​គ្រោះថ្នាក់​ជា​ច្រើន​ ទាំង​នៅ​ពេល​ពពោះ​ និង​នៅ​ពេល​សម្រាល។​ ដោយ​សារ​ប្រការ​អស់​ទាំង​នេះ​ហើយ​ ទើប​នៅ​ពេល​មាន​ផ្ទៃពោះ​ក្រសួង​សុខាភិបាល​ទទូច​ឲ្យ​ស្ត្រី​ទាំងអស់​ទៅ​ ពិនិត្យ​ពោះ​ និង​សម្រាល​កូន​នៅ​មន្ទីរពេទ្យ។​ ប្រការ​គ្រោះថ្នាក់​អាច​កើត​ឡើង​ពី​ការ​ធ្វេសប្រហែស​របស់​ស្ត្រី​ខ្លួន​ឯង​ ផ្ទាល់​ ឬ​ក៏​គ្រូពេទ្យ​ តួយ៉ាង​ដូចជា​បញ្ហា​ធ្លុះ​ ឬ​ធ្លាយ​ស្បូន​ដែល​អាច​បណ្ដាល​ឲ្យ​ស្ត្រី​ជា​ម្ដាយ​ និង​កូន​បាត់បង់​ជីវិត​បាន។

ដើម្បី​ជម្រាប​ជូន​លោក​អ្នក​ក៏​ដូចជា​ស្ត្រី​មាន​ផ្ទៃពោះ​ឲ្យ​មាន​ការ​ ប្រុងប្រយ័ត្ន​ពី​បញ្ហា​ធ្លុះ​ ឬ​ធ្លាយ​ស្បូន​នេះ​ សូម​ស្វែង​យល់​តាម​រយៈ កិច្ច​សម្ភាសន៍​ជាមួយ​លោក​វេជ្ជបណ្ឌិត​ ថៃហ្វា​ វីហ្គង់​ ឯកទេស​សម្ភព​ និង​រោគ​ស្ត្រី​ នៅ​មន្ទីរ​ពេទ្យ​ព្រះកុសុមៈ​ ជាមួយ​ទស្សនាវដ្ដី​ សុខភាព​យើង។


ធ្លុះ​ ឬ​ធ្លាយ​ស្បូន​ គឺ​ជា​អ្វី?

ជា​ទូទៅ​បញ្ហា​ធ្លុះ ​ឬ​ធ្លាយ​ស្បូន​នេះ​គឺ​កើត​មាន​ពី​២​ ទៅ​៥​ភាគរយ​ ជា​ផលវិបាក​មួយ​ដែល​គេ​ជួប​ប្រទះ​នៅ​ពេល​មាន​ការ​បឺត​ ឬ​កាយ​សម្អាត​ក្នុង​ស្បូន​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​នៅ​ពេល​រំលូត​កូន​ ពេល​ធ្លាក់​ឈាម​ខ្លាំង​ ឬ​ពេល​សង្ស័យ​ថា​មាន​ដុំ​មហារីក​របស់​ស្រទាប់​រដូវ។​ មាន​មធ្យោបាយ​ពីរ​ដែល​គេ​ប្រើ​ពេល​សម្អាត​ស្បូន​ គឺ​ការ​ប្រើ​បំពង់​បឺត​ និង​ការ​ប្រើ​ក្រវ៉ា​កាយ។​ ប្រដាប់​ទាំងពីរ​នេះ​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ធ្លុះ​ស្បូន​ដូចគ្នា​ ដែល​អាច​កើត​ឡើង​ គឺ​អាស្រ័យ​នឹង​ស្ថានភាព​ស្បូន​ ស្ថានភាព​មាត់​ស្បូន​ និង​បទពិសោធន៍​របស់​គ្រូពេទ្យ។


រោគ​សញ្ញា​នៃ​ការ​ធ្លុះ​ ឬ​ធ្លាយ​ស្បូន

រោគ​សញ្ញា​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​គិត​ដល់​ធ្លុះ​ ឬ​ធ្លាយ​ស្បូន​ គឺ​អ្នក​ជម្ងឺ​ឈឺ​ខ្លាំង​ និង​មាន​ស្ថានភាព​ឡេះឡះ​ ឈាម​ហូរ​ចេញ​មក​ក្រៅ​កាន់​តែ​ច្រើន​ សម្ពាធ​ឈាម​របស់​អ្នក​ជម្ងឺ​កាន់​តែ​ទាប​ រី​ឯ​ចង្វាក់​បេះដូង​កាន់​តែ​ញាប់​ ហើយ​បំពង់​បឺត​ ឬ​ក្រវ៉ា​កាយ​អាច​រុល​ចូល​កាន់​តែ​ជ្រៅ​ទៅ​ក្នុង​ស្បូន។​ បើ​សិន​ជា​ពិនិត្យ​អេកូសាស្ត្រ​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ការ​ធ្វើ​រោគ​វិនិច្ឆ័យ​កាន់​ តែ​ច្បាស់ ដោយ​បង្ហាញ​ពី​ទឹក​ ឬ​ឈាម​នៅ​ក្នុង​ពោះ​ និង​ឃើញ​ប្រដាប់​ប្រដា​បឺត​ឬ​កាយ​របស់​គ្រូពេទ្យ​ចេញ​ផុត​ពី​ស្បូន​ចូល​ទៅ​ ក្នុង​ពោះ។​ អេកូសាស្ត្រ​អាច​ឲ្យ​គ្រូពេទ្យ​បន្ត​ការ​បឺត​ ឬ​កាយ​នូវ​អ្វី​ដែល​នៅ​ក្នុង​ស្បូន​បន្ត​ទៀត​ ដោយ​ជួយ​កំណត់​ទីតាំង​នៃ​កន្លែង​ធ្លាយ​ និង​កន្លែង​ដែល​ចាំបាច់​ត្រូវ​បឺត​ ឬ​កាយ។

ក្នុង​ករណី​ដែល​គ្មាន​អេកូសាស្ត្រ​ ការ​បឺត​ឬ​កាយ​ត្រូវ​តែ​បញ្ឈប់​នៅ​ពេល​សង្ស័យ​ថា​ មាន​ធ្លុះ​ ឬ​ធ្លាយ​ស្បូន។​ នៅ​ពេល​នោះ​គឺ​មាន​បញ្ហា​ពីរ​ដែល​កើត​ឡើង​គឺ​ការ​ហូរ​ឈាម​នៅ​ខាង​ក្នុង​ ស្បូន​ និង​ការ​សល់​ខាង​ក្នុង​ស្បូន​នូវ​អ្វី​ដែល​គ្រូពេទ្យ​ចង់​បឺត​ ឬ​កាយ​យក​ចេញ​នៅ​មុន​ពេល​ដែល​ស្បូន​មិន​ទាន់​ធ្លុះ​ធ្លាយ។


ដំបូន្មាន​អ្នក​ជំនាញ

ដូចនេះ​រាល់​ការ​បឺត​ ឬ​កាយ​កូន​ ឬ​សម្អាត​ស្បូន​ដែល​មាន​ដាក់​ប្រដាប់​ប្រដា​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ស្បូន​ សូម​លោកស្រី​អ្នក​នាង​ទាំងអស់​មេត្តា​ជ្រើសរើស​រក​ទីកន្លែង​ និង​គ្រូពេទ្យ​ដែល​មាន​សមត្ថភាព​ ទើប​អាច​ដោះស្រាយ​បាន​នៅ​ពេល​ដែល​បញ្ហា​ធ្លុះ​ ឬ​ធ្លាយ​ស្បូន​មក​ដល់។​ ការ​ទៅ​រក​គ្រូពេទ្យ​ដែល​មិន​មាន​ជំនាញ​ ហាក់​បីដូច​ជា​លោក​ស្រី​អ្នក​នាង​ទៅ​រក​ភាព​គ្រោះថ្នាក់​ដូច្នេះ​ដែរ។


ការ​ព្យាបាល​បញ្ហា​ធ្លុះ​ ឬ​ធ្លាយ​ស្បូន

គ្រប់​ករណី​ធ្លុះ​ ឬ​ធ្លាយ​ស្បូន​ អ្នក​ជម្ងឺ​មិន​ប្រាកដ​ថា​ត្រូវ​តែ​ទទួល​ការ​វះកាត់​ដើម្បី​ដេរ​ភ្ជិត​ស្បូន ​វិញ​ទេ។​ បើ​សិន​ជា​ស្ថានភាព​អ្នក​ជម្ងឺ​នៅ​ល្អ​ អ្នក​ជម្ងឺ​ត្រូវ​នៅ​សម្រាក​ពេទ្យ​ពី​២​ ទៅ​៣​ថ្ងៃ​ ដើម្បី​ទទួល​ការ​ព្យាបាល​ និង​តាមដាន​ក្នុង​បំណង​ចៀសវាង​ការ​ហូត​ឈាម​ និង​មេរោគ​រាតត្បាត​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ពោះ។​ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ​បើ​សិន​ជា​ស្ថានភាព​អ្នក​ជម្ងឺ​បង្ហាញ​ថា​មាន​បន្ត​ការ​ហូរ​ ឈាម​នៅ​ខាង​ក្នុង​ពោះ​ ឬ​ចេញ​មក​ខាង​ក្រៅ​ស្បូន​ អ្នក​ជម្ងឺ​ត្រូវ​ទទួល​ការ​វះកាត់​ជា​បន្ទាន់។​ ការ​វះកាត់​អាច​ត្រឹម​តែ​រក​មើល​ក្រែង​មាន​ធ្លុះ​សរីរាង្គ​ណា​ផ្សេង​ទៀត​ ដូចជា​ប្លោក​នោម​ ឬ​ពោះ​វៀន​ ដើម្បី​ដេរ​ភ្ជិត​កន្លែង​ដែល​ធ្លុះ ឬ​ក៏​អាច​ឈាន​ទៅ​ដល់​ការ​កាត់​ស្បូន​ចោល​ដើម្បី​ឃាត់​ឈាម៕

ដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ http://women.open.org.kh

ខ្មែរយូនីកូដបានតំណើរការជាមួយ Adobe CS3 ហើយ


យើង​ខ្ញុំ​សូម​ជម្រាប​ប្រាប់​ថា​ ឥឡូវ​នេះ​ក្រុម​ KhmerOS បាន​ធ្វើ​អោយ​តូ​អក្សរ​ខ្មែរ​យូនីកូដ​តំណើរការ​ជាមួយ​កម្មវិធី​ Adobe CS3 ហើយ។
ទំម្រង់តួអក្សរដែលតំណើរការមាននៅ​ទី​នេះ​​(សូម​ចុច​ត្រង់​នេះ​ដើម្បី​ទាញ​យក​)។

ដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ http://www.khmeros.info

Sunday, June 8, 2008

សំបុត្រ​អនាមិក​ទម្លាយ​រឿង​ពិត​ក្មេង​ប្រុស​ជំទង់​ក្នុង​មណ្ឌល​ ចាប់​រំលោភ​ក្មេង​ស្រី​តូច​ ២​នាក់

ខេត្ត​បាត់ដំបង៖​ តាម​លិខិត​អនាមិក​១​ច្បាប់​ ផ្ញើ​ជូន​ដល់​លោក​ប្រធាន​ការិយាល័យ​សង្គមកិច្ច​ស្រុក​សង្កែ​ មាន​ខ្លឹមសារ​ថា​ពួក​គេ​ជា​គ្រួសារ​រស់​នៅ​ជុំវិញ​មណ្ឌល​កុមារ​សន្តិភាព​ទី​ ២​ បាន​ដឹង​យ៉ាង​ច្បាស់​ថា​ មាន​ក្មេង​ប្រុស​ម្នាក់​ឈ្មោះ​ រិន​ សុផល​ អាយុ​ ១៥​ឆ្នាំ​ រស់​នៅ​ក្នុង​មណ្ឌល​នេះ​ បាន​ចាប់​រំលោភ​ក្មេង​ស្រី​ម្នាក់​អាយុ​ ៦​ឆ្នាំ​ និង​ម្នាក់​ទៀត​អាយុ​ ៧​ឆ្នាំ​ ជា​ក្មេង​រស់នៅ​ក្នុង​មណ្ឌល​ជាមួយ​គ្នា​ ហើយ​មន្ត្រី​មជ្ឈមណ្ឌល​បាន​បំបិទ​រឿង​នេះ​ តែ​តាម​ការ​ធ្វើ​កោសល្យ​វិច័យ​របស់​គ្រូពេទ្យ​បង្ហាញ​ថា​ ក្មេង​ស្រី​ទាំង​២​មាន​ដំបៅ​នៅ​ប្រដាប់​ភេទ​ និង​គ្មាន​បុគ្គលិក​ណា​មើល​ថែទាំ​ទេ​ ព្រោះ​មាន​តែ​គ្រូ​ម្នាក់​គត់​មើល​ក្មេង​១៦៨​នាក់។​ ដោយ​ខ្លោច​ចិត្ត​អាណិត​ក្មេង​ស្រី​ ទើប​មាន​អ្នក​ទម្លាយ​ព័ត៌មាន​នេះ។

ទីតាំង​មណ្ឌល​កុមារ​សន្តិភាព​ទី​២​ ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​អូរ​ដំបង​ ឃុំ​អូរ​ដំបង​២​ ស្រុក​សង្កែ។​ ក្រោយ​ពី​បាន​ទទួល​លិខិត​អនាមិក​នេះ​ហើយ​ កម្លាំង​សមត្ថកិច្ច​ប៉ូលិស​ការិយាល័យ​ប្រឆាំង​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​ការពារ​អនីតិជន​បាន​ចុះ​ធ្វើ​ការ​ស្រាវជ្រាវ។​ តាម​ការ​បំភ្លឺ​របស់​កុមារី​ អាយុ​ ៧​ឆ្នាំ​ រស់នៅ​ក្នុង​មណ្ឌល​កុមារ​សន្តិភាព​ទី​២​ ថា​ កាល​ពី​ខែ​ ឧសភា​ ឆ្នាំ​ ២០០៨​ ពេល​ភ្ញាក់​ពី​ដេក​ ពេល​ថ្ងៃ​នាង​បាន​ទៅ​លេង​នៅ​មុខ​ផ្ទះ​ធំ​ក្នុង​មណ្ឌល​ដោយ​មាន​គ្នា​៤​នាក់។​ ពេល​កំពុង​លេង​នោះ​ ឈ្មោះ​ ផល​ បាន​ចាប់​ទាញ​ដៃ​នាង​ទៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​ធំ​ ហើយ​ផ្ដួល​ទៅ​លើ​ការ៉ូ​ បន្ទាប់​មក​ក៏​ចាប់​រំលោភ​ ដែល​ពេល​នោះ​នាង​ឈឺ​ផ្សារ​ណាស់។​ ក្រោយ​ពី​រំលោភ​បាន​សម្រេច​ហើយ​ ក៏​មាន​ក្មេង​ស្រី​ម្នាក់​ទៀត​ដើរ​មក​ដល់​ ឯ​ឈ្មោះ​ ផល​ នេះ​ ក៏​យក​ខ្នើយ​កើយ​មក​វាយ​ក្បាល​នាង​ធ្វើ​ហាក់​ដូចជា​ប្រឡែង​លេង។​ ចំណែក​កុមារី​ អាយុ​ ៦​ ឆ្នាំ​ បាន​បំភ្លឺ​ថា​ ក្រោយ​ពេល​ងើប​ពី​ដេក​នាង​បាន​ទៅ​លេង​នៅ​ក្រោម​ផ្ទះ​ធំ​ក្នុង​មណ្ឌល​ជាមួយ​ ក្មេង​ប្រុស​ម្នាក់​ដែល​ពេល​កំពុង​លេង​នោះ​ ឈ្មោះ​ ផល​ បាន​មក​ដល់​រួច​ចាប់​ព​នាង​ឡើង​ទៅ​លើ​ផ្ទះ​ធំ​ រួច​ចាប់​រំលោភ​តែ​មិន​បាន​សម្រេច​ទេ​ ហើយ​នាង​ក៏​រត់​ចុះ​មក​ក្រោម​វិញ។

តាម​ស្ត្រី ឈ្មោះ​ សេង​ ស៊ីណា​ អាយុ​ ៥២​ឆ្នាំ​ មាន​ទីលំនៅ​ភូមិ​ព្រែក​ស្នោ​ ឃុំ​សំរោង​ ស្រុក​សង្កែ​ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​ ២១​ ឧសភា​ វេលា​ម៉ោង​ប្រហែល​ និង​ ៣០​នាទី​យប់​ គាត់​បាន​ទទួល​ដំណឹង​ពី​ក្មេង​ស្រី​ម្នាក់​ដែល​បាន​ដឹក​ដៃ​ក្មេង​ស្រី​ រងគ្រោះ​មក​ជួប​ ហើយ​ប្រាប់​ថា​ ឈ្មោះ​ ផល​ បាន​ចាប់​រំលោភ​នាង​ បាន​ពេល​នោះ​គាត់​បាន​សាកសួរ​ ហើយ​ក្មេង​ស្រី​ និយាយ​ប្រាប់​គាត់​ទាំងអស់។

នៅ​ចំពោះ​មុខ​សមត្ថកិច្ច​ប៉ូលិស​ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​ ៤​ មិថុនា​ ២០០៨​ ឈ្មោះ​ រិន​ សុផល​ បាន​សារភាព​ពី​ការ​ចាប់​រំលោភ​ក្មេង​ស្រី​ ទាំង​ ២​នាក់​ជា​បន្ត​បន្ទាប់។​ តាម​ការ​ពិនិត្យ​លិខិត​អនាមិក​កំណត់​ហេតុ​បំភ្លឺ​ និង​ការ​ស្រាវជ្រាវ​របស់​ប៉ូលិស​ការិយាល័យ​ប្រឆាំង​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​ការពារ​អនីតិជន​នៃ​ស្នង​ការដ្ឋាន​ខេត្ត​បាត់ដំបង​ បាន​សន្និដ្ឋាន​ថា​ ឈ្មោះ​ រិន​ សុផល​ ភេទ​ ប្រុស​ អាយុ​ ១៥​ឆ្នាំ​ ពិត​ជា​បាន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​រំលោភ​សេពសន្ថវៈ លើ​កុមារី​រងគ្រោះ​ទាំង​២​នាក់​ខាង​លើ​ប្រាកដ​មែន​ ដែល​បាន​បំពារ​បំពាន​នឹង​មាត្រា​៥​ នៃ​ច្បាប់​ស្ថាន​ទម្ងន់​ទោស​បទឧក្រិដ្ឋ។​ បច្ចុប្បន្ន​ស្នងការដ្ឋាន​ខេត្ត​បាន​រៀបចំ​សំណុំ​រឿង​ឈ្មោះ​ រិន​ សុផល​ បញ្ជូន​ទៅ​សាលា​ដំបូង។

ការ​ធ្វើ​ទំនាក់​ទំនង​ទៅ​លោក​នាយក​មណ្ឌល​មិន​បាន​ទទួល​ជោគជ័យ​នោះ​ទេ​ ដោយសារ​មិន​ចង់​ផ្ដល់​ព័ត៌មាន​ ព្រោះ​វា​ប៉ះពាល់​ទៅ​ដល់​មណ្ឌល​ តែ​ទោះបី​ជា​យ៉ាង​ណា​បាន​បង្ហាញ​ថា​ មណ្ឌល​នេះ​ទំនង​ជា​ការ​គ្រប់គ្រង​កុមារ​ធូ​រ​លុង​ ឬ​មិន​ដិតដល់​ទើប​មាន​ការ​ឆក​ល្វែង​បែប​នេះ៕
ដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ http://women.open.org.kh

ហេតុ​អ្វី​ចាំ​បាច់​មាន​កូន​កំដរ​ប្រុស​-ស្រី​ នៅ​ក្នុង​ថ្ងៃ​រៀប​ការ?

នៅ​ថ្ងៃ​រៀប​អាពាហ៍ពិពាហ៍​ ក្រៅ​ពី​ម្ចាស់​ស្វាមី​ខ្លួន​កូន​កំលោះ​ក្រមុំ​ហើយ​នោះ ​គឺ​ត្រូវ​មាន​អ្នក​កំដរ​ប្រុស​-ស្រី​សម្រាប់​ថ្ងៃ​ដែល​ពិសេស​នេះ​ ដោយ​ពុំ​អាច​ខ្វះ​បាន​ឡើយ។

គ្រប់​បណ្ដា​ប្រទេស​លើ​ពិភពលោក​ ក្នុង​ថ្ងៃ​អាពាហ៍ពិពាហ៍​ គេ​តែង​ឲ្យ​មាន​អ្នក​កំដរ​ប្រុស​-ស្រី​ចូល​រួម​ក្នុង​ពិធី​ជា​ដរាប។ មាន​ប្រទេស​តិច​តួច​បំផុត​ដែល​មិន​ប្រកាន់​យក​ទំនៀម​ទម្លាប់​បែប​នោះ។

នេះ​គឺ​ជា​ប្រវត្តិ​ទាក់ទង​នឹង​អ្នក​កំដរ​ប្រុស​-ស្រី​ដែល​មាន​រយៈ​កាល​ដ៏​យូរ​លង់​ណាស់​មក​ហើយ។

ប្រវត្តិ​អ្នក​កំដរ​កូន​ក្រមុំ

ទំនៀម​ទម្លាប់​នៃ​ការ​មាន​អ្នក​ចូល​កំដរ​កូន​ក្រមុំ​ បាន​ចាប់​ផ្ដើម​មក​ពី​ជនជាតិ​អ៊ែងហ្គូល-ឆេកសន​ ដែល​ជា​បុព្វបុរស​របស់​ជនជាតិ​អង់គ្លេស។ សម័យកាល​នោះ​ច្បាប់​មិន​ទាន់​តឹង​រ៉ឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​ហេតុការណ៍​អាក្រក់​ជា​ ច្រើន​ក្នុង​ថ្ងៃ​អាពាហ៍ពិពាហ៍។ កូន​ក្រមុំ​ខ្លះ​ត្រូវ​បាន​វាយ​ប្រហារ​ពី​ភាគី​បុរស​ដែល​ធ្លាប់​លួច​ស្រឡាញ់ ​ ឬ​ធ្លាប់​ជា​គូ​ស្នេហ៍។ ដោយសារ​ហេតុ​ការណ៍​ទាំង​នេះ​បាន​កើត​មាន​ជា​ញឹកញាប់​ក្រោយ​មក​គេ​បាន​ ជ្រើសរើស​ស្ត្រី​ដែល​ជា​មិត្ត​ភក្តិ​មក​ចូល​រួម​កំដរ​ក្នុង​ថ្ងៃ​ អាពាហ៍ពិពាហ៍​របស់​ខ្លួន​ដែរ។ ការ​ធ្វើ​ដូច្នេះ​ប្រការ​សំខាន់​ជួយ​ការពារ​កូន​ក្រមុំ ​និង​ម្យ៉ាង​ទៀត​ជួយ​បន្លំ​ភ្នែក​បណ្ដា​ក្រុម​សត្រូវ​ឲ្យ​មាន​ការ​អល់អែក​ ក្នុង​ការ​វាយ​ប្រហារ​ដោយសារ​ថ្ងៃ​នោះ​គេ​បាន​តែង​សំលៀក​បំពាក់​ និង​ធ្វើ​មុខមាត់​ស្រដៀង​គ្នា។ ចាប់​ពី​ពេល​នោះ​មក​ ការ​វាយ​ប្រហារ​បាន​ថយ​ចុះ​ ហើយ​មនុស្ស​ជំនាន់​ក្រោយៗ​មក​បាន​អនុវត្ត​តាម​ជា​រៀង​រហូត​មក។

នៅ​មាន​ហេតុ​ផល​មួយ​ទៀត​ដែល​គេ​ជឿ​ថា​ ជា​ប្រវត្តិ​នៃ​ការ​ចាប់​ផ្ដើម​ឲ្យ​មាន​អ្នក​កំដរ​ប្រុស​-ស្រី ​​ដែរ​នោះ​គឺ​ក្នុង​សម័យ​រ៉ូម៉ាំង​បុរាណ​ គេ​បាន​ចេញ​ច្បាប់​ដល់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ថា​ ការ​រៀប​អាពាហ៍ពិពាហ៍​ត្រូវ​ធ្វើ​ចំពោះ​មុខ​សាក្សី​ចាប់​ពី​១០​នាក់​ឡើង​ទៅ។ ហេតុ​ដូច្នេះ​ដើម្បី​ឲ្យ​មាន​សាក្សី​ជាក់លាក់​ គេ​បាន​រក​អ្នក​កំដរ​ប្រុស-ស្រី​មួយ​ក្រុម​ឲ្យ​មក​ធ្វើ​ជា​សាក្សី​ឲ្យ​ពួក​ គេ។

ប្រវត្តិ​អ្នក​កំដរ​ប្រុស

សម្រាប់​អ្នក​កំដរ​ប្រុស​វិញ​តាម​ប្រវត្តិ​គ្មាន​តួនាទី​អ្វី​ដែល​គួរ​ ឲ្យ​កត់​សម្គាល់​ខ្លាំង​ទេ។ កាល​ពី​សម័យ​ដើម​ មូល​ហេតុ​ជ្រើសរើស​អ្នក​កំដរ​ប្រុស​ គឺ​ដោយសារ​ត្រូវ​ជួយ​ការពារ​កូន​កំលោះ​ដែល​អាច​កើត​ចេញ​ពី​ការ​ដណ្ដើម​កូន​ ក្រមុំ​ ហើយ​មាន​ការ​វាយ​ប្រហារ​កើត​ឡើង។ នៅ​ឯ​ប្រទេស​ស៊ុយអែត​សម័យ​បុរាណ​គេ​និយម​រៀបចំ​អាពាហ៍ពិពាហ៍​នៅ​ពេល​យប់។ អ្នក​កំដរ​ប្រុស​ត្រូវ​គេ​រៀបចំ​ឲ្យ​មាន​តួនាទី​ជា​អ្នក​អុជ​ភ្លើង​កំដរ​ កម្ម​វិធី​ និង​ការពារ​ស្រូវ​ផ្សេងៗ​ដែល​មាន​បំណង​មក​វាយ​ប្រហារ​ដណ្ដើម​កូន​ក្រមុំ​ និង​កូន​កំលោះ។

ចំនួន​អ្នក​កំដរ​កូន​កំលោះ-កូន​ក្រមុំ

មួយ​ផ្នែក​ធំ​គេ​ជ្រើសរើស​ម្ខាងៗ​ចាប់​ពី​ ២​ ទៅ​ ៣​ នាក់​ និង​ប្រទេស​ខ្លះ​ជា​ក្រុម​ធំ​តែ​ម្ដង។ ចំណែក​ប្រទេស​ខ្លះ​មាន​អ្នក​កំដរ​ម្ខាងៗ​ត្រឹម​តែ​ម្នាក់​ប៉ុណ្ណោះ។

ជោគ​សំណាង​របស់​អ្នក​កំដរ​កូន​ក្រមុំ​

កាល​ពី​សម័យ​មុន​មិន​មាន​នរណា​ម្នាក់​ចង់​ធ្វើ​អ្នក​កំដរ​ឲ្យ​កូន​ក្រមុំ ​ញឹកញាប់​ទេ​ ពី​ព្រោះ​គេ​មាន​ជំនឿ​ថា​ ការ​ធ្វើ​ជា​អ្នក​កំដរ​អាច​ផ្ដល់​ផល​អាក្រក់​ដល់​រូប​គេ​ ដូចជា​៖

បើ​សិន​អ្នក​កំដរ​កូន​ក្រមុំ​ ណា​កើត​ហេតុការណ៍​ដើរ​ជំពប់​ជើង​ដួល​ក្នុង​អំឡុង​ពេល​ធ្វើ​ពិធី​ គេ​មាន​ជំនឿ​ថា​ នឹង​មិន​បាន​រៀបការ​អស់​មួយ​ជីវិត។
បើ​ស្ត្រី​ណា​ធ្វើ​ពិធី​ជា​អ្នក​កំដរ​គេ​បា​គ្រប់​ ៣​ លើក​ អាច​ត្រូវ​នៅ​លីវ​អស់​មួយ​ជីវិត​ ប៉ុន្តែ​បើ​ចង់​បំបាត់​ភាព​អពមង្គល​នេះ​ ត្រូវ​កំដរ​ពិធី​អាពាហ៍ពិពាហ៍​ឲ្យ​បាន​៧​លើក​ ពី​ព្រោះ​លេខ​ ៧ ​សម្រាប់​ប្រទេស​ប៉ែក​ខាង​លិច​ គេ​មាន​ជំនឿ​ថា​ នាំ​ជោគ​សំណាង​ដែល​អាច​ឲ្យ​គេ​ជួប​ស្វាមី​ល្អៗ៕


ដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ http://women.open.org.kh

Friday, June 6, 2008

ភ្លា​មឹក​ក្លាស្សេ

គ្រឿង​ផ្សំ​

មឹក​ស្រស់​ ៥០​ ក្រាម, ប៉េងប៉ោះ​ផ្លែ​តូចៗ​ ២៥​ ក្រាម, ខ្ទឹម​បារាំង​ ១​ ភាគ​ ៤​ ចំណិត, ដើម​ខ្ទឹម​ ១​ ដើម​ ខ្ញី​ ២​ បន្ទះ,​ ខ្ទឹម​ស​ ២​ កំពឹស, ម្ទេស​ទុំ​ ១​ ផ្លែ។

គ្រឿង​ផ្សំ​រសជាតិ

ទឹក​ត្រី​ ១​ ស្លាបព្រាកាហ្វេ, ​ទឹក​ក្រូច​ឆ្មារ​២​ ស្លាបព្រាកាហ្វេ​ និង​ម្សៅ​ស៊ុប​ខ្នរ​ ១​​ ស្លាបព្រាកាហ្វេ។

វិធី​ធ្វើ​

១.មឹក​ស្រស់​លាង​ទឹក​ឲ្យ​ស្អាត​ ហើយ​ហាន់​ជា​ចម្រៀក​វែងៗ​ ព្រម​ទាំង​ឆូត​ជា​កង់ៗ​ទៀត​ផង។ បន្ទាប់​មក​ទៀត​ ត្រូវ​ស្ងោរ​ឲ្យ​ឆ្អិន​ រួច​ហើយ​ស្រង់​ចេញ​ និង​ យក​ទៅ​ក្លាស្សេ​ទឹក​កក​ទុក​ប្រើ​ការ។
២.ផ្លែ​ប៉េងប៉ោះ​ហាន់​ជា​កង់ៗ, ខ្ទឹម​បារាំង​ហាន់​ជា​ចម្រៀកៗ, ដើម​ខ្ទឹម,​ ខ្ញី, ខ្ទឹម​ស​ និង​ម្ទេស​ទុំ​ចិញ្ច្រាំ​ឲ្យ​ម៉ដ្ឋ​ទុក​ប្រើ​ការ។
៣.ត្រូវ​លាយ​គ្រឿង​ផ្សំ​ និង​ គ្រឿង​ផ្សំ​រសជាតិ​ច្របល់​ចូល​គ្នា​ និង​ ដួស​ដាក់​ក្នុង​ចាន​ទាប​ទុក​ជា​ការ​ស្រេច៕


ដកស្រង់ចេញគេហទំព័រ http://women.open.org.kh

ការ​សិក្សា​តាម​រយៈ​អេឡិចត្រូនិក នៃ​វិទ្យា​ស្ថាន ជាតិ​អប់​រំ


ថ្ងៃសុក្រ ទី​០៦ ឆ្នាំ២០០៨ ក្រុម E-learning Program បានធ្វើការបញ្ចប់វគ្គសិក្សា VLC នៅ​វិទ្យា​ស្ថាន​ជាតិ​អប់រំ និងបាន​ធ្វើ​ការចែក​អំណោយ​មួយ​​ចំនួន​​ដល់​​លោក​គ្រូ​​ អ្នកគ្រូដែលបាន​ចូល​រួម​ក្នុង​វគ្គសិក្សានេះ។

តាមរយៈការស្ទង់មតិ​ យើង​សង្កេត​ឃើញថា​ ការសិក្សាតាមរយៈអេឡិចត្រូនិក គឺកំពុងត្រូវបាន​ចាប់អារម្មណ៍​យ៉ាង​ខ្លាំង​នូវ​វិទ្យាស្ថានជាតិ​អប់រំ ក្រោយពីក្រុម E-learning Program នៃវិទ្យាស្ថាន​បើក​ទូលាយបានចុះទៅបង្ហាត់ពួកគាត់ដោយផ្ទាល់។

នេះ​ជា​ជោគជ័យ​មួយ​ដ៏​ធំ​ ដែល​ក្រុម E-learning Program នៃវិទ្យាស្ថាន​បើក​ទូលាយបានទទួល។

រូបភាព សកម្មភាពខាងក្រោម៖





នាង​មិន​ចុះ​ចាញ់​ព្រហ្ម​លិខិត​ កើត​មក​មិន​មាន​ដៃ​ទាំង​ពីរ​ ប្រើ​ជើង​ជំនួស​ដៃ​បាន​ទាំងអស់

ខេត្ត​ពោធិ៍សាត់​ ៖​ ជា​ការ​ពិត​ណាស់​នៅ​លើ​លោក​សន្និវាស​យើង​នេះ​ មាតា​បិតា​គ្រប់រូប​គ្រប់​ជាតិ​សាសន៍​តែងតែ​ប្រាថ្នា​ចង់​បាន​កូន​ប្រុស​ ស្រី​មាន​រូប​សម្បត្តិ​ស្រស់​ស្អាត​ មាន​គ្រប់​លក្ខណ​សម្បត្តិ​ ឆ្លាត​វៃ​ និង​រស់​នៅ​តាម​គន្លង​ធម៌​ ប៉ុន្តែ​បំណង​ទាំងនោះ​ពុំ​មែន​សុទ្ធ​តែ​បាន​សម្រេច​ទៅ​តាម​សេចក្ដី​ប្រាថ្នា ​ចង់​បាន​នោះ​ទេ។​ មាន​មាតា​មួយ​ចំនួន​តូច​ពេល​ប្រសូត​បុត្រា​ បុត្រី​មក​ ខ្លះ​បាត់​ដៃ​បាត់​ជើង​ ខ្លះ​ជាប់​គ្នា​ ខ្វាក់​ភ្នែក​ គ្មាន​លលាដ៍ក្បាល​ ដុះ​កន្ទុយ​ ក្បាល​ពីរ​ខ្លួន​មួយ​ និង​គ​ថ្លង់​ជា​ដើម។​ ទោះបី​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ​ ក្នុង​នាម​ជា​មាតាបិតា​ តែង​តែ​មាន​ទឹក​ចិត្ត​អាណិត​ស្រឡាញ់​កូន​ប្រុស​ស្រី​ទាំង​នោះ​ជា​ដរាប​ ដែល​នេះ​ជា​ព្រហ្មវិហារ​ចំពោះ​កូន​ប្រុស​ស្រី។

ជាក់​ស្ដែង​ កុមារី​ម្នាក់​ ឈ្មោះ​ ប៉ាត់​ គឹមអ៊ី​ អាយុ​ ១៥​ឆ្នាំ​ នៅ​ភូមិ​អូរអាចម៍កុក​ ឃុំ​អូរសណ្ដាន់​ ស្រុក​ក្រគរ​ ខេត្ត​ពោធិ៍សាត់​ បាន​ពិការ​តាំង​ពី​កំណើត​ គឺ​កំបុត​ដៃ​ស្ដាំ​ត្រឹម​ស្មា​ ឯ​ដៃ​ឆ្វេង​គ្មាន​ម្រាម​ និង​ខ្លី​ខុស​ពី​ធម្មតា​ហើយ​ត្រង់​មិន​អាច​បត់​បាន​ទេ​ ប៉ុន្តែ​កុមារី​រូប​នេះ​ប្រើ​ជើង​ជំនួស​ដៃ​អាច​ធ្វើ​អ្វី​ៗ​បាន​ដូច​កុមារ​ មាន​អវយវៈ​គ្រប់​លក្ខណៈ​ដែរ​ លើក​លែង​តែ​បិទ​ឡេវ​អាវ​ និង​សិតសក់​ប៉ុណ្ណោះ។

អ្នក​ស្រី​ ផុន​ អុន​ អាយុ​ ៤៤​ឆ្នាំ​ ជា​ម្ដាយ​របស់​កុមារី​ ប៉ាត់​ គឹមអ៊ី​ បាន​និយាយ​ប្រាប់​ថា​ គាត់​មិន​នឹក​ស្មាន​ថា​ កូនស្រី​របស់​គាត់​ពេល​ធំ​ឡើង​អាច​ធ្វើ​អ្វី​ៗ​កើត​ស្ទើរ​តែ​ដូច​កុមារ​ ធម្មតា​នោះ​ទេ​ ពោល​គឺ​គេ​អាច​ហូប​បាយ​សម្ល​បាន​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ ដោយ​យក​ស្លាបព្រា​វែង​រុញ​បញ្ចូល​ប្រហោង​ចុង​ដៃ​ឆ្វេង​ដ៏​តូច​មួយ។​ រី​ឯ​ការ​សិក្សា​រៀន​សូត្រ​វិញ​ នាង​អាច​សរសេរ​អក្សរ​បាន​ដោយ​យក​ម្រាម​ជើង​បើក​សៀវភៅ​ ហើយ​យក​ប៊ិច​ថ្កៀប​ជាមួយ​មេជើង​ និង​ម្រាមជើង​រួច​សរសេរ​អក្សរ​ ឬ​គូរ​រូប​បាន​យ៉ាង​ងាយស្រួល។​ ក្រៅ​ពី​នេះ​ នាង​អាច​ជួយ​សម្រួល​ការងារ​ផ្សេង​ៗ​បាន​ ដូចជា​យោង​ទឹក​អណ្ដូង​លូ​ បោក​គក់​ខោ​អាវ​ដោយ​ប្រើ​ម្រាម​ជើង​ម្ខាង​កៀប​ច្រាស​ និង​ម្រាម​ជើង​ម្ខាង​ទៀត​កៀប​ខោអាវ​ ជិះ​កង់​ឌុប​បងប្អូន​ មុជ​ទឹក​យក​ម្រាម​ជើង​ចាប់​ត្រី​អណ្ដែង​ពី​ក្នុង​ជើង​សំណាញ់​បោះ​មក​លើ​គោក​ ដាំ​បាយ​ ពុះ​អុស​ ស្រោច​សួន​ដំណាំ​ដែល​ឧបត្ថម្ភ​គាំទ្រ​ដោយ​ អង្គការ​ដានីដា​ តាម​រយៈ​គណៈកម្មាធិការ​ប្រតិបត្តិ។​ អ្នកស្រី​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ ប៉ាត់​ គឹមអ៊ី​ សព្វថ្ងៃ​មាន​អាយុ​១៥​ឆ្នាំ​ហើយ​ រៀន​ថ្នាក់​ទី​៨​ នៅ​អនុវិទ្យាល័យ​ហ៊ុន​ សែន​ ១០​មករា​ បឹង​កន្ទួត​ ក្នុង​ស្រុក​ក្រគរ​ ចម្ងាយ​៤​គីឡូម៉ែត្រ​ពី​ផ្ទះ។​ នាង​ជា​កូន​ទី​៤​ ក្នុង​ចំណោម​កូន​ស្រី​ទាំង​៤​នាក់​ ដែល​មាន​ឪពុក​ឈ្មោះ​ លឹម​ សឹម​ អាយុ​ ៤៤​ឆ្នាំ​ ជា​មន្ត្រី​រដ្ឋបាល​ ឃុំ​កំពង់​ហ្លួង។

អ្នក​ស្រី​ ឈុំ​ គឹម​ឈឿន​ ជា​គ្រូ​បន្ទុក​ថ្នាក់​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ គឹម​អ៊ី​ រៀន​បាន​ល្អ​បង្គួរ​ នាង​ជា​សិស្ស​មាន​អត្តចរិត​ស្លូតបូត​ ធ្វើ​ឲ្យ​មិត្ត​ភក្ដិ​រាប់អាន​អាណិត​ស្រឡាញ់​គ្រប់​ៗ​គ្នា។​ គឹម​អ៊ី​ បាន​និយាយ​ដោយ​ទឹកមុខ​ញញឹម​ថា​ "ខ្ញុំ​ចង់​រៀន​ឲ្យ​បាន​ខ្ពស់​ តែ​មិន​ដឹង​ថា​បាន​ដែរ​ឬ​ក៏​អត់​ទេ​ ព្រោះ​ឪពុក​ម្ដាយ​ខ្ញុំ​ជួន​កាល​ក៏​មាន​លុយ​ ជួនកាល​ក៏​អត់"។​ កន្លង​មក​ អង្គការ​វឌ្ឍនភាព​ ស្រុក​ក្រគរ​ បាន​ផ្ដល់​កង់​១​គ្រឿង​ និង​មាន​ជន​បរទេស​បាន​ផ្ដល់​កង់​១​គ្រឿង​ តាមរយៈ​មន្ទីរ​សង្គម​កិច្ច​ខេត្ត​ ប៉ុន្តែ​សព្វថ្ងៃ​នៅ​សល់​តែ​កង់​១​គ្រឿង​ប៉ុណ្ណោះ​ ដែល​នៅ​ប្រើ​ការ​បាន។​ កុមារី​ ប៉ាត់​ គឹម​អ៊ី​ បាន​លើក​ដៃ​សំពះ​សុំ​ឲ្យ​សប្បុរសជន​ ឬ​អង្គការ​ដែល​មាន​ជំនាញ​ខាង​ផ្នែក​ជួយ​សង្គ្រោះ​កុមារ​ពិការ​ មេត្តា​ជួយ​ឧបត្ថម្ភ​គាំទ្រ​ឬ​បណ្ដុះ​បណ្ដាល​នាង​ឲ្យ​មាន​អនាគត​ផង៕
ដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ http://women.open.org.kh

ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​ ៖​ ឪពុក​ស្លាប់​ ប្រពន្ធ​ -​ កូន​ និង​ក្មួយ​ក្លាយ​ជា​អ្នក​ទោស​

ខេត្ត​កណ្ដាល​ ៖​ អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​មួយ​ដែល​អាច​ចាត់​ទុក​ថា​ មាន​សភាព​អាក្រក់​យ៉ាង​ខ្លាំង​ បាន​កើត​ឡើង​បណ្ដាល​ឲ្យ​បុរស​ជា​ឪពុក​ស្លាប់​ ចំណែក​ស្ត្រី​ជា​ប្រពន្ធ​ និង​ពួក​កូន​ៗ​បាន​ក្លាយ​ទៅ​ជា​អ្នក​ទោស​សម្លាប់​មនុស្ស​ ក្នុង​នោះ​កូន​ម្នាក់​ និង​ក្មួយ​ម្នាក់​បាន​គេច​ខ្លួន​ពី​ការ​តាម​ចាប់​ខ្លួន​ផង​ដែរ។​ តាម​ប្រភព​ព័ត៌មាន​ថា​ ហេតុការណ៍​ដែល​បាន​កើត​ឡើង​នោះ​ គឺ​បន្ទាប់​ពី​បុរស​ជា​ប្ដី​ផឹក​ស្រា​ស្រវឹង​យក​កាំបិត​រក​ប្រពន្ធ​ តែ​កូន​ៗ​បាន​នាំ​គ្នា​ចូល​ឃាត់​ហើយ​ទំនង​ជា​ការ​រុញ​ច្រាន​គ្នា​ផង​ ទើប​ជន​ដែល​ស្រវឹង​បាន​ដួល​ផ្ងារ​ក្រោយ​ត្រូវ​កាំបិត​ជុង​ក​ស្លាប់។​ ដោយសារ​តែ​ការ​តក់ស្លុត​ សាកសព​បុរស​ជា​ឪពុក​ត្រូវ​បាន​នាំ​ទៅ​ចង​ពន្លិច​ទឹក​ក្នុង​បំណង​បំបិទ​ ភស្តុតាង​ តែ​មិន​អាច​បិទ​បាំង​បាន​ក៏​បែក​ធ្លាយ​រហូត​មាន​ការ​ផ្អើល​ឆោឡោ​នៅ​វេលា​ រសៀល​ ថ្ងៃ​ទី​ ២​ មិថុនា។

តាម​សេចក្ដី​រាយការណ៍​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ ៤​នាក់​ ម្ដាយ​ និង​កូន​ក្នុង​ចំណោម​៦​នាក់​ បាន​ត្រូវ​ប៉ូលិស​ស្រុក​មុខ​កំពូល​ធ្វើ​ការ​ឃាត់​ខ្លួន​បញ្ជូន​ទៅ​តុលាការ​ ខេត្ត​កណ្ដាល​ ដើម្បី​ចាត់ការ​ទៅ​តាម​ច្បាប់​បន្ទាប់​ពី​អ្នក​ទាំង​៤​នាក់​ម្ដាយ​ និង​កូន​នេះ​មាន​ទំនាស់​ក្នុង​គ្រួសារ​ ដោយសារ​បុរស​ជា​ប្ដី​ និង​ជា​ឪពុក​បាន​ផឹក​ស្រា​ស្រវឹង​លុះ​ពេល​ត្រឡប់​មក​ផ្ទះ​វិញ​រក​រឿង​ ប្រពន្ធ​ដោយ​យក​កាំបិត​គំរាម​អារ.ក​ ប្រពន្ធ​ តែ​ត្រូវ​បាន​កូន​ៗ​ចូល​ឃាត់​ និង​មាន​ការ​ប្រវាយ​ប្រតប់​គ្នា​ដណ្ដើម​កាំបិត​ពី​ឪពុក​ក៏​ដួល​ផ្ងារ​ក្រោយ​ បណ្ដាល​ឲ្យ​កាំបិត​ជង់​លិច​បំពង់​ក​ស្លាប់​ភ្លាម​មួយ​រំពេច។​ ហេតុការណ៍​មនុស្ស​ឃាត​ដោយ​អចេតនា​នេះ​បាន​កើត​ឡើង​កាល​ពី​វេលា​ម៉ោង​៨​ និង​៣០​នាទី​យប់​ ថ្ងៃ​ទី​ ៣១​ ឧសភា​ នៅ​ផ្ទះបាយ​របស់​ជន​រងគ្រោះ​ស្ថិត​ក្នុង​ភូមិ​ក្បាល​កោះ​ ឃុំ​កោះ​ដាច់​ ស្រុក​មុខ​កំពូល​ ខេត្ត​កណ្ដាល។​ បន្ទាប់​ពី​រឿងរ៉ាវ​នេះ​បាន​បែក​ការណ៍​ ប៉ូលិស​ព្រហ្មទណ្ឌ​កម្រិត​ធ្ងន់​ខេត្ត​កណ្ដាល​ បាន​សហការ​ជាមួយ​ប៉ូលិស​មូលដ្ឋាន​ចុះ​ស្រាវជ្រាវ​រក​សាកសព​ជន​រងគ្រោះ​ ក៏​ប្រទះ​ឃើញ​នៅ​ក្នុង​ទន្លេ​មេគង្គ​ក្រោយ​ផ្ទះ​នា​វេលា​ម៉ោង​៣​រសៀល​ ថ្ងៃ​ទី​ ២​ មិថុនា​ ទើប​ឈាន​ដល់​ការ​ឃាត់​ខ្លួន​ស្ត្រី​ជា​ប្រពន្ធ​ និង​កូន​៤​នាក់​ នៅ​ថ្ងៃ​ទី​ ៣​ មិថុនា​ រួច​កសាង​សំណុំ​រឿង​បញ្ជូន​ទៅ​តុលាការ​ ខេត្ត​កណ្ដាល​ កាល​ពី​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ទី​៤​ មិថុនា។

មន្ត្រី​ប៉ូលិស​ព្រហ្មទណ្ឌ​កម្រិត​ធ្ងន់​ខេត្ត​កណ្ដាល​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ ក្រុម​គ្រួសារ​មាន​ប្រពន្ធ​ និង​កូន​ដែល​ត្រូវ​ឃាត់​ខ្លួន​ចំនួន​៤​នាក់​នេះ​រួម​មាន​ ១-​ ឈ្មោះ​ ទុយ​ តុងហាន​ អាយុ​៤៦​ឆ្នាំ​ ត្រូវ​ជា​ប្រពន្ធ​ជន​រងគ្រោះ​ ២-​ ឈ្មោះ​ ស៊ុយ​ សុខ​ហេង​ ភេទ​ ស្រី​ អាយុ​ ២១​ឆ្នាំ​ ជា​និស្សិត​សាកលវិទ្យាល័យ​វិទ្យាសាស្ត្រ​សុខាភិបាល​ (ត្រូវ​ជា​កូន)​ ៣-​ ឈ្មោះ​ ស៊ុយ​ សុខហៀង​ ភេទ​ ស្រី​ អាយុ​ ១៩​ឆ្នាំ​ ជា​សិស្ស​វិទ្យាល័យ​ព្រះយុគន្ធរ​ ក្រុង​ភ្នំពេញ​ (ត្រូវ​ជា​កូន)​ ៤-​ ឈ្មោះ​ ស៊ុយ​ ស៊ីហាប់​ ភេទ​ ប្រុស​ អាយុ​ ១៦​ឆ្នាំ​ ជា​សិស្ស​វិទ្យាល័យ​ព្រែក​ហ្លួង​ ស្រុក​ខ្សាច់​កណ្ដាល​ ត្រូវ​ជា​កូន។​ ចំណែក​ជន​សង្ស័យ​២​នាក់​ទៀត​បាន​គេច​ខ្លួន​ ដែល​ម្នាក់​ជា​កូន​ និង​ម្នាក់​ជា​ក្មួយ​ ហើយ​ត្រូវ​គេ​អះអាង​ថា​ ជា​ជន​ដៃ​ដល់​មាន​ឈ្មោះ​ ស៊ុយ​ ស៊ីហាក់​ ភេទ​ ប្រុស​ អាយុ​ ២៣​ឆ្នាំ​ ជា​កូន​ និង​ជា​ប៉ូលិស​ប៉ុស្តិ៍​រដ្ឋបាល​ឃុំ​បាក់​ខែង​ និង​ម្នាក់​ទៀត​ឈ្មោះ​ ចៅ​ ឧត្ដម​ ភេទ​ ប្រុស​ អាយុ​ ១៨​ឆ្នាំ​ ជា​សិស្ស​វិទ្យាល័យ​ព្រែក​ហ្លួង​ ស្រុក​ខ្សាច់​កណ្ដាល​ ត្រូវ​ជា​ក្មួយ។​ មន្ត្រី​ប៉ូលិស​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ ជន​រងគ្រោះ​ជា​ប្ដី​ និង​ជា​ឪពុក​ឈ្មោះ​ ស៊ុយ​ តៃរៀម​ អាយុ​ ៤៥​ឆ្នាំ​ មុខរបរ​ធ្វើ​ចំការ​ រស់​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​ -​ ឃុំ​ខាង​លើ​រង​របួស​ចំ​បំពង់.ក​ ស្លាប់​ភ្លាម​ៗ​នៅ​នឹង​កន្លែង​ខណៈ​ពេល​ដែល​ជន​រងគ្រោះ​ជា​ឪពុក​ប្រវាយ​ ប្រតប់​ដណ្ដើម​កូន​កាំបិត​ជាមួយ​កូន​ប្រុស​ឈ្មោះ​ ស៊ុយ​ ស៊ីហាក់​ រួច​ដួល​ផ្ងារ​ក្រោយ​ហើយ​កូន​កាំបិត​នោះ​ក៏​បាន​ជុង​បំពង់.ក។

តាម​ការ​រៀបរាប់​របស់​ស្ត្រី​ជា​ប្រពន្ធ​ និង​កូន​ៗ​ទាំង​៤​ដែល​ត្រូវ​ឃាត់​ខ្លួន​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ នៅ​វេលា​ម៉ោង​ជាង​៨​យប់​ថ្ងៃ​ទី​ ៣១​ ឧសភា​នោះ​ ប្ដី​គាត់​បាន​ផឹក​ស្រា​ស្រវឹង​យ៉ាង​ខ្លាំង​ហើយ​ពេល​ត្រឡប់​មក​ផ្ទះ​វិញ​ក៏​ រក​រឿង​ជេរ​បញ្ចោរ​គាត់​ជា​ប្រពន្ធ​ និង​កូន។​ ពេល​នោះ​កូន​ៗ​បាន​ឃាត់​ តែ​ឪពុក​គេ​ពុំ​ព្រម​ស្ដាប់​ មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ថែម​ទាំង​បាន​វាយ​កម្ទេច​ប្រដាប់​ខារ៉ាអូខេ​ និង​អាគុយ​ដែល​កូន​ៗ​កំពុង​ច្រៀង​លេង​នោះ​ខ្ទេច​អស់។​ បន្ទាប់​មក​ប្ដី​គាត់​បាន​យក​កាំបិត​ប៉័ងតោ​មក​ជន្ល​រក​អារ.ក​គាត់​ ដោយ​ចាប់​បោច​សក់​គាត់​ឲ្យ​ងើយ​ក្បាល​ឡើង​លើ​ពេល​នោះ​កូន​ស្រី​ឈ្មោះ​ សុខ​ហៀង​ បាន​ស្ទុះ​ទៅ​ចាប់​ប្រតាយ​យក​កាំបិត​ចេញ​ពី​ដៃ​ឪពុក។​ ខណៈ​នោះ​ឪពុក​គេ​បាន​ស្ទុះ​ចូល​រោង​បាយ​យក​កូន​កាំបិត​ចិត​បន្លែ​ចុង​ស្រួច​ ដង​ជ័រ​មក​ភ្ជង់.ក​ គាត់​ជា​ប្រពន្ធ​ទៀត​ ពេល​ឃើញ​ដូច្នេះ​កូន​ប្រុស​របស់​គេ​ឈ្មោះ​ ស៊ី​ ហាប់​ បាន​រត់​ទៅ​ហៅ​បង​ប្រុស​របស់​គេ​ឈ្មោះ​ ស៊ីហាក់​ ដែល​ធ្វើ​ប៉ូលិស​ និង​នៅ​ដេក​ផ្ទះ​ជីដូន​ក្បែរ​នោះ​ឲ្យ​មក​ជួយ​ឃាត់​ឪពុក​ផង។​ ខណៈ​ពេល​កូន​ឈ្មោះ​ ស៊ីហាក់​ និង​ក្មួយ​ឈ្មោះ​ ចៅ​ ឧត្ដម​ មក​ដល់​ក៏​និយាយ​អង្វរ​សុំ​កូន​កាំបិត​ពី​ឪពុក​ តែ​ឪពុក​មិន​ព្រម​ឲ្យ​ និង​នៅ​តែ​គំរាម​រក​ចាក់​សម្លាប់​គាត់​ជា​ប្រពន្ធ​ដោយ​ឃើញ​សភាព​បែប​នោះ​កូន ​ប្រុស​ច្បង​ដែល​ធ្វើ​ប៉ូលិស​ក៏​ចូល​ទៅ​ប្រតាយ​ដណ្ដើម​កូន​កាំបិត​ពី​ឪពុក។

ស្ត្រី​ជា​ប្រពន្ធ​និយាយ​បន្ត​ថា​ ពេល​ឪពុក​ និង​កូន​ប្រតាយ​គ្នា​នោះ​ គាត់​ និង​កូន​ៗ​ឯ​ទៀត​បាន​រត់​គេច​ចេញ​ពី​ផ្ទះ។​ ក្នុង​ខណៈ​នោះ​ឪពុក​ដែល​កំពុង​ស្រវឹង​ដាប​ផង​ បាន​ដួល​ផ្ងារ​ក្រោយ​ហើយ​កូន​ក៏​ដួល​ទ្រោប​ពី​លើ​ស្រាប់​តែ​កូន​កាំបិត​នោះ​ បាន​ជង់​ជាប់​បំពង់.ក​ ឪពុក​បាញ់​ឈាម​ក្រហម​ច្រាល​ស្លាប់​ភ្លាម​ទៅ។​ ពេល​ឪពុក​ស្លាប់​នេះ​ ទាំង​ម្ដាយ​ និង​កូន​ស្រី​ពុំ​បាន​នៅ​ទេ​ គឺ​នាំ​គ្នា​រត់​ចេញ​ពី​ផ្ទះ​ទៅ​ពួន​សំងំ​នៅ​ផ្ទះ​ជិត​នោះ​ឲ្យ​ផុត​ពី​ការ​ គំរាម​សម្លាប់​ព្រោះ​បាន​កូន​មក​ជួយ​ឃាត់។​ ប្រភព​ដដែល​បន្ត​ថា​ បន្ទាប់​ពី​ឃើញ​ឪពុក​ស្លាប់​បែប​នេះ​កូន​ប្រុស​ច្បង​ ឈ្មោះ​ ស៊ុយ​ ស៊ីហាក់​ និង​ប្អូន​ជីដូន​មួយ​ ឈ្មោះ​ ចៅ​ ឧត្ដម​ មាន​ការ​ភិតភ័យ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ក៏​យក​កំណាត់​កៅស៊ូ​ និង​កន្ទេល​មក​រុំ​សព​ រួច​ចង​ជាប់​ជាមួយ​គម្រប​ពាង​ដែល​ធ្វើ​អំពី​ស៊ីម៉ងត៍​ហើយ​សែង​យក​ទៅ​ទម្លាក់ ​ក្នុង​ទឹក​ទន្លេ​មេគង្គ​ក្រោយ​ផ្ទះ​ទាំង​យប់​នោះ​ទៅ។​ បន្ទាប់​មក​ពួក​គេ​ទាំង​២​នាក់​ ក៏​បាន​រត់​គេច​ខ្លួន​តែ​មុន​ពេល​គេច​ខ្លួន​បាន​និយាយ​ប្រាប់​ម្ដាយ​ថា​ ឪពុក​ស្លាប់​ហើយ​ និង​បាន​យក​សព​ទៅ​ពន្លិច​ក្នុង​ទន្លេ។​ រឿងរ៉ាវ​ក្នុង​រង្វង់​គ្រួសារ​នេះ​បិទបាំង​មិន​ជិត​ទើប​បែក​ការណ៍​ដល់​ ប៉ូលិស​ចុះ​ធ្វើ​ការ​ស្រាវជ្រាវ​ ហើយ​ក៏​ចុះ​មុជ​រាវ​រក​ក្នុង​ទឹក​ទន្លេ​ប្រទះ​ឃើញ​សាកសព​ និង​លើក​យក​មក​ពិនិត្យ​ធ្វើ​កោសល្យ​វិច័យ​ រួច​ធ្វើ​ការ​បូជា​តាម​ប្រពៃណី​ដោយ​អ្នក​ភូមិ​ចូលរួម។

ពេល​នេះ​ទាំង​ម្ដាយ​ និង​កូន​៤​នាក់​ ត្រូវ​បាន​តុលាការ​ធ្វើ​សាកសួរ​រួច​ចោទប្រកាន់​ពី​បទ​បាន​រួម​គំនិត​ក្នុង​ អំពើ​មនុស្ស​ឃាត​ទៅ​លើ​ប្ដី​ និង​ឪពុក​ និង​បាន​ចេញ​ដីកា​ឃុំ​ខ្លួន​បណ្ដោះ​អាសន្ន​រង់ចាំ​ការ​ស្រាវជ្រាវ។

តើ​ជន​ទាំង​៤​នាក់​នេះ​ពាក់ព័ន្ធ​ឬ​ក៏​យ៉ាង​ណា?​ ចំណែក​២​នាក់​ដែល​គេច​ខ្លួន​ត្រូវ​បាន​តុលាការ​ចេញ​ដីកា​ស្វែងរក​ចាប់​ខ្លួន ​ផង​ដែរ។​ នេះ​ជា​សោកនាដកម្ម​ក្នុង​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​ដោយសារ​តែ​បុរស​ជា​ប្ដី ​ ជា​ឪពុក​ ស្រវឹង​ស្រា​មក​រក​រឿង​ប្រពន្ធ​កូន៕
ដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ http://women.open.org.kh

Wednesday, June 4, 2008

ស្រណោះខេត្តខ្មែរកម្ពុជាក្រោម


សូមចុចលើរូបភាពដើម្បីមើលរូបភាពធំ។
ដកស្រង់ចេញពី URL:

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjlmJOn1nxrPojEm537bfwaVhX4PP6yAzk7QNftDFjh3yJIAb9D40gXvrmOTzM2e3A2x78E-RV7D6NpnQsKaj1fCGAUxQveLC71DZTh9yfZYlCS2P-rFUMCK9yjvpmeqza5zhdTVUB5ezIz/s1600-h/Sranoss_Kh

សិស្ស​ពូកែ​កម្ពុជា​មួយ​រូប​ទទួល​បាន​មេដាយ​សំរឹទ្ធ​ ពី​ការ​ប្រឡង​គណិតវិទ្យា​អូឡាំព្យាដ​អាស៊ី​ប៉ាស៊ីហ្វិក​ លើក​ទី​២០

ភ្នំពេញ​ ៖​ សិស្ស​វិទ្យាល័យ​ស៊ីសុវត្ថិ​រាជធានី​ភ្នំពេញ​មួយ​រូប​ ឈ្មោះ​ សែ​ ដារា​ បាន​ទទួល​មេដាយ​សំរឹទ្ធ​មួយ​ពី​ការ​ប្រឡង​គណិតវិទ្យា​អូឡាំព្យាដ​ក្នុង​ តំបន់​អាស៊ី​ប៉ាស៊ីហ្វិក​លើក​ទី​២០។

លោក​ ម៉ែន​ ចាន់សុខា​ តាង​នាម​ឲ្យ​ក្រសួង​អប់រំ​យុវជន​ និង​កីឡា​ បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ នេះ​ជា​លើក​ទី​១​ដែល​កម្ពុជា​យើង​បាន​ចូលរួម​ក្នុង​ការ​ប្រឡង​នេះ។​ ការ​ប្រឡង​នេះ​កម្ពុជា​បាន​រៀបចំ​ធ្វើ​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស។​ លោក​បន្ត​ថា​ ប្រទេស​នីមួយៗ​ត្រូវ​ទទួល​ខុសត្រូវ​លើ​ការ​ចំណាយ​ និង​រៀបចំ​ប្រឡង​គណិតវិទ្យា​អូឡាំព្យាដ​នេះ​ ហើយ​វិញ្ញាសា​ប្រឡង​ប្រធាន​គណៈកម្មការ​រៀបចំ​ការ​ប្រឡង​អូឡាំព្យាដ​អាស៊ី​ ប៉ាស៊ីហ្វិក​ (Asian Pacific Mathematic Olympiad)​ បាន​ផ្ញើ​ជា​សម្ងាត់​ឲ្យ​ប្រទេស​នីមួយៗ។

លោក​បន្ត​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ កិច្ចការ​ប្រឡង​ត្រូវ​ប្រមូល​ពី​បេក្ខជន​នៅ​ពេល​បញ្ចប់​ប្រឡង​ APMO​ និង​ត្រូវ​រក្សា​ទុក​ជា​ការ​សម្ងាត់​រហូត​ដល់​ប្រទេស​ដែល​រៀបចំ​ប្រឡង​ផ្ញើ​ លទ្ធផល​របស់​ខ្លួន​ទៅ​វេបសាយ​របស់​ APMO។​ វិញ្ញាសា​ប្រឡង​ត្រូវ​មាន​បទបញ្ជា​ ដោយ​ហាម​មិន​ឲ្យ​សិស្ស​ពិភាក្សា​តាម​អ៊ីនធឺណិត​រហូត​ដល់​ថ្ងៃ​ចេញ​លទ្ធផល។

លោក​ ម៉ែន​ ចាន់សុខា​ បាន​បន្ត​ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា​ ការ​ប្រឡង​ APMO​ លើក​ទី​២០​នេះ​ យើង​បាន​សាកល្បង​យក​សិស្ស​ពូកែ​គណិតវិទ្យា​នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ​ ចំនួន​៣១​នាក់​ ចូល​រួម​ប្រឡង​ គួប​នឹង​សិស្ស​ជ័យ​លាភី​គណិតវិទ្យា​៩​នាក់​ទៀត​ ដើម្បី​បាន​ចំនួន​៤០​នាក់​រួច​ចែក​ចេញ​ជា​៤​បន្ទប់​ ដោយ​មួយ​បន្ទប់​មាន​គ្នា​ចំនួន​១០​នាក់។​ ក្នុង​ចំណោម​សិស្ស​ចូលរួម​ប្រឡង​ទាំងអស់​ មាន​តែ​យុវ​សិស្ស​ សែ​ ដារា​ ម្នាក់​គត់​ ដែល​បាន​ប្រកាស​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​ ១៥​ ឧសភា​ កន្លង​មក​នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ​ ដោយ​ទទួល​បាន​មេដាយ​សំរឹទ្ធិ​មួយ​ ក្នុង​នោះ​ក្រសួង​អប់រំ​យុវជន​ និង​កីឡា​នឹង​ផ្ដល់​ប្រាក់​រង្វាន់​ចំនួន​៣​លាន​រៀល​បន្ថែម​ទៀត។

លោក​បន្ត​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ ក្នុង​ចំណោម​សិស្ស​ចូលរួម​ប្រឡង​ទាំង​៤០​នាក់​នោះ​ គឺ​ជា​សិស្ស​ដែល​មាន​អាយុ​តិច​ជាង​២០​ឆ្នាំ​ និង​មិន​ទាន់​ចូល​មហាវិទ្យាល័យ។​ នេះ​ជា​លើក​ទី​១​ ដែល​កម្ពុជា​បាន​ចូលរួម​ប្រឡង​គណិតវិទ្យា​អូឡាំព្យាដ​លើក​ទី​២០​ពេញ​សិទ្ធិ៕

ដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ http://women.open.org.kh

Tuesday, June 3, 2008

បើក​មុង​ចូល​រំលោភ​ក្មេង​ស្រី​អាយុ​១៤​ឆ្នាំ​ ពេល​ឪពុកម្ដាយ​មិន​នៅ​ ត្រូវ​ប៉ូលិស​ចាប់​បញ្ជូន​ទៅ​តុលាការ​

គាស់ក្រឡ​-បាត់​ដំបង​៖ ក្មេង​ស្ទាវ​ម្នាក់​ត្រូវ​ប៉ូលិស​ឃាត់​ខ្លួន​តាម​ពាក្យ​បណ្ដឹង​របស់​ ឪពុកម្ដាយ​ជនរងគ្រោះ​ ដោយ​ចោទ​ពី​បទ​ចាប់​រំលោភ​ក្មេង​ស្រី​អនីតិជន​ ពេល​ឪពុក​ម្ដាយ​មិន​នៅ​ផ្ទះ​ហើយ​បាន​កសាង​សំណុំ​រឿង​បញ្ជូន​ទៅ​សាលា​ដំបូង​ ខេត្ត​នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ទី​២​ ខែ​មិថុនា​ ឆ្នាំ​២០០៨។ ហេតុការណ៍​ចាប់​រំលោភ​នោះ​កើត​ឡើង​កាល​ពី​ម៉ោង​១១​និង​៥០​នាទី​រំលង​ អធ្រាត្រ​ឈាន​ចូល​ថ្ងៃ​ទី​២៩​ ខែ​ឧសភា​​ ឆ្នាំ​២០០៨​ នៅ​ចំណុច​​ក្រុម​៤​ ភូមិ​ឫស្សី​ព្រះ​ ឃុំ​ឆ្នាល់​មាន់​ ស្រុក​គាស់ក្រឡ​ ខេត្ត​បាត់​ដំបង។

លោក​វរសេនីយ៍ត្រី​ ចាន់​ ណារ៉េត​ អនុប្រធាន​ការិយាល័យ​ប្រឆាំង​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស​ និង​ការពារ​អនីតិជន​ខេត្ត​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ ក្មេង​ស្រី​រងគ្រោះ​មាន​ឈ្មោះ​ ផ.ច​ អាយុ​១៤​ឆ្នាំ​រស់នៅ​ក្រុម​ទី​៤​ ភូមិ​ឫស្សី​ព្រះ​ ឃុំ​ឆ្នាល់​មាន់​ ស្រុក​គាស់​ក្រឡ។​ ចំណែក​ជន​សង្ស័យ​មាន​ឈ្មោះ​វិញ​ ភីអេ​ អាយុ​១៨​ឆ្នាំ​ (ផ្ទះ​នៅ​ក្បែរ​គ្នា)៕

ដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ http://women.open.org.kh

ជីវិត​ពិត​របស់​ខ្ញុំ!

កំពង់​ឆ្នាំង​៖ ក្មួយ​ស្រី​ ហ៊ាន​ ស្រីម៉ា​ ជា​សិស្ស​រៀន​នៅ​ថ្នាក់​ទី​៦​ (ក) នៃ​សាលា​បឋម​សិក្សា​គំរូ​ក្រុង​ខេត្ត​កំពង់​ឆ្នាំង។ ក្មួយ​ស្រី​កើត​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​៦​ ខែ​សីហា​ ១៩៩៥​ មាន​បង​ប្អូន​បង្កើត​ទាំងអស់​៤​នាក់​ហើយ​ពួក​គេ​ គឺ​ជា​ក្មេង​កំព្រា​ឪពុក​ម្ដាយ​ស្លាប់​​ដោយ​សារ​ជំងឺ​អេដស៍។ សព្វ​ថ្ងៃ​ពួក​គេ​រស់​នៅ​លើ​ខ្ទម​ក៏​តូច​មួយ​ ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​កណ្ដាល​ ឃុំ​កំពង់​ឆ្នាំង​ ស្រុក​កំពង់​ឆ្នាំង​ ដោយ​មាន​ការ​មើល​ថែ​ពី​ជី​ដូន​ចាស់។

នៅ​ក្នុង​ឱកាស​ប្រារព្ធ​ពិធី​អបអរ​ទិវា​កុមារ​អន្តរជាតិ​១​មិថុនា​ ក្មួយ​ស្រី​ ហ៊ាន​ ស្រីម៉ា​ បាន​រៀបរាប់​ពី​ជីវិត​ពិត​របស់​ក្មួយ​ដែល​រស់​នៅ​ក្នុង​នាម​ជា​ក្មេង​កំព្រា ​ក្រីក្រ​ ដែល​តស៊ូ​​ដើម្បី​​រស់​ផង​ និង​ដើម្បី​រៀន​សូត្រ​ផង​ យ៉ាង​លំបាក​លំបិន​គួរ​ឲ្យ​អាសូរ​បំផុត។

ក្មួយ​ស្រី​បាន​រៀបរាប់​ថា​ នាង​ខ្ញុំ​គឺ​ជា​កូន​ទី​៤​ក្នុង​ចំណោម​បង​ប្អូន​បង្កើត​៤​នាក់​ ដោយ​មាន​ផ្ទុក​មេរោគ​អេដស៍​ចម្លង​ពី​ឪពុក​ និង​មាន​ជំងឺ​ប្រចាំ​កាយ​ទៀត​ផង។ នាង​ខ្ញុំ​រស់​នៅ​ក្នុង​សង្គម​ត្រូវ​​បាន​អ្នក​ជិត​ខាង​ជួយ​មើល​ការ​ ខុសត្រូវ​អាណិត​អាសូរ​នៅ​ពេល​ខ្លះ​មិត្ត​ភក្ដិ​មាន​ផ្ទះ​នៅ​ជិត​គ្នា​ គេ​បាន​ឲ្យ​នំ​ចំណី​ហូប​ហើយ​ចំណែក​ថវិកា​ចាយ​វាយ​រាល់​ថ្ងៃ​ គឺ​បាន​អង្គការ​ជួយ​ជា​ទឹក​ប្រាក់​ខ្លះៗ។ នៅ​ផ្ទះ​បាន​លោក​យាយ​ជួយ​មើល​ការ​ខុស​ត្រូវ​បន្តិចបន្តួច​ ពី​ព្រោះ​គាត់​មាន​អាយុ​ច្រើន​ណាស់​ទៅ​ហើយ។ រីឯ​នៅ​មន្ទីរពេទ្យ​បាន​ផ្ដល់​ថ្នាំ​សម្រាប់​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ហូប​ជា​ប្រចាំ។

រាល់​ថ្ងៃ​គ្រួសារ​ខ្ញុំ​មាន​ម្ហូប​អាហារ​មិន​គ្រប់គ្រាន់​សម្រាប់​ហូប​ ចុក​ទេ​ នៅ​ពេល​ខ្លះ​ប្រាក់​សម្រាប់​ទិញ​អង្ករ​ដាំ​បាយ​ហូប​ បង​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ដើរ​ខ្ចី​បុល​គេ​ ពីព្រោះ​ប្រាក់​ដែល​អង្គការ​ជួយ​ត្រូវ​ចាត់​ចែង​ទិញ​សំលៀកបំពាក់​ សម្ភារៈ​សិក្សា​និង​ចំណាយ​ផ្សេងៗ​ទៀត។ មុន​ពេល​ទៅ​សាលារៀន​បើ​មាន​បាយ​កក​នៅ​សល់​ខ្ញុំ​ហូប​ ហើយ​ទុក​​ឲ្យ​បង​ប្រុស​ខ្ញុំ​បន្តិច​ នៅ​មុន​ពេល​គាត់​ចេញ​ទៅ​ធ្វើ​ការ​​ ហើយ​រាល់​ថ្ងៃ​ខ្ញុំ​ទៅ​រៀន​គ្មាន​ប្រាក់​សម្រាប់​ទិញ​បាយ​ បបរ​ ឬ​នំ​ចំណី​ហូប​ឡើយ។ នាង​ខ្ញុំ​មាន​សំលៀកបំពាក់​សម្រាប់​មក​រៀន​តែ​​មួយ​កំប្លេ​ប៉ុណ្ណោះ​ នៅ​ពេល​យប់​ខ្ញុំ​ធ្វើ​កិច្ចការ​ដែល​អ្នក​គ្រូ​ដាក់​ឲ្យ​ ដោយ​ចង្កៀង​ប្រេងកាត​ នៅ​ពេល​ណា​អស់​ប្រេង​គ្មាន​ប្រាក់​ទិញ​នាង​ខ្ញុំ​បាន​បិទ​សៀវភៅ​ទុក​ ហើយ​ចាំ​ទៅ​ធ្វើ​បង្ហើយ​នៅ​សាលា។

នាង​ខ្ញុំ​មាន​សុខភាព​ខ្សោយ​ដោយ​មាន​ផ្ទុក​នូវ​មេរោគ​អេដស៍​ឧស្សាហ៍​ហត់។ ឯ​បង​ប្រុស​របស់​ខ្ញុំ​​ឧស្សាហ៍​ឈឺ​ក្បាល​ អស់​កម្លាំង​ល្ហិតល្ហៃ។ ការ​សិក្សា​របស់​នាង​ខ្ញុំ​បាន​លទ្ធផល​ជា​មធ្យម។ ទោះ​ជា​​មាន​កិច្ចការ​រវល់​យ៉ាង​ណា​ក្ដី​ ក៏​ខ្ញុំ​ឆ្លៀត​នៅ​ពេល​យប់​អាន​សៀវភៅ​ និង​ធ្វើ​កិច្ចការ​ដែល​អ្នក​គ្រូ​ដាក់​ឲ្យ។

នៅ​ក្នុង​គ្រួសារ​របស់​នាង​ខ្ញុំ​ មិន​ធ្លាប់​មាន​ជម្លោះ​នឹង​គ្នា​ទេ​ ខ្ញុំ​ស្រឡាញ់​បងប្អូន​និង​អាណិត​យាយ​ខ្ញុំ​ណាស់​ នៅ​ពេល​រៀន​ខ្ញុំ​ស្រឡាញ់​មិត្តភក្ដិ​ និង​គោរព​លោក​គ្រូ​ អ្នក​គ្រូ​ នាង​ខ្ញុំ​ចង់​រៀន​ឲ្យ​បាន​ចប់​ថ្នាក់​ទី​១២​ ដើម្បី​ប្រឡង​ចូល​ធ្វើ​ការ​រក​ប្រាក់​ជួយ​សម្រួល​ការ​លំបាក​ជីវភាព​ក្នុង​​ គ្រួសារ​ ប៉ុន្តែ​ប្រហែល​ជា​គ្មាន​វាសនា​ទេ​ ព្រោះ​អី​លោក​យាយ​របស់​ខ្ញុំ​​មាន​សុខភាព​ខ្សោយ​ និង​ការ​រក​ប្រាក់​ដើម្បី​ផ្គត់ផ្គង់​ទៅ​ថ្ងៃ​អនាគត​មិន​បាន។ ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​គ្រួសារ​​ខ្ញុំ​មាន​ជីវភាព​ធូរធារ​ មាន​ការងារ​ធ្វើ​ និង​ចង់​ឲ្យ​លោក​យាយ​ខ្ញុំ​មាន​សុខភាព​ល្អ​ មាំមួន​ មិន​ចង់​ឃើញ​ មិន​ចង់​ជួប​នូវ​អំពើ​ហិង្សា​ និង​ពាក្យ​តិះដៀល​ពី​អ្នក​ដទៃ​ឡើយ។

ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​លោក​នាយក​ លោក​គ្រូ​ អ្នក​គ្រូ​ និង​មិត្តភក្ដិ​ទាំងអស់​ ជួយ​ផ្ដល់​ជា​គំនិត​សិក្សា​ដល់​ខ្ញុំ​ និង​មេត្តា​ជួយ​ឧបត្ថម្ភ​ជា​សម្ភារៈ​សិក្សា​ និង​ថវិកា​ដល់​នាង​ខ្ញុំ​ផង​ដើម្បី​ឲ្យ​​នាង​ខ្ញុំ​បាន​រៀន​សូត្រ​បន្ត​ទៀត។ ខ្ញុំ​អរគុណ​លោក​យាយ​ខ្ញុំ​ ដែល​បាន​ចិញ្ចឹម​មើល​ថែ​ខ្ញុំ​ និង​អរគុណ​លោក​គ្រូ​ អ្នកគ្រូ​ព្រម​ទាំង​មិត្ដភក្ដិ​ទាំងអស់​ដែល​បាន​ជួយ​ផ្ដល់​ជា​សម្ភារៈ​ សិក្សា​ ថវិកា​ និង​បាន​ជួយ​ផ្ដល់​​ជា​កម្លាំង​ចិត្ត​ដល់​ខ្ញុំ​ក្នុង​ការ​រៀន​សូត្រ៕

ដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ http://women.open.org.kh

Monday, June 2, 2008

ស្ត្រី​ខ្មែរ​ពីរ​នាក់​រួច​ផុត​ពី​ទាសភាព​ផ្លូវ​ភេទ​ នៅ​តៃវ៉ាន់

ភ្នំពេញ​ ៖​ ស្ត្រី​ពីរ​នាក់​ទៀត​ ដែល​ត្រូវ​គេ​បោក​យក​ទៅ​ធ្វើ​ទាសករ​ផ្លូវ​ភេទ​ និង​ទាសករ​កម្លាំង​ ក្រោម​រូបភាព​រៀបការ​ទៅ​រស់​នៅ​កោះ​តៃវ៉ាន់​នោះ​ បាន​វិល​មក​កាន់​ប្រទេស​កម្ពុជា​វិញ​ហើយ​ក្រោម​ការ​ជួយ​សម្រប​សម្រួល​របស់​ អង្គការ​ក្រៅ​រដ្ឋាភិបាល​មួយ។​ ពួក​នាង​ជា​ស្ត្រី​ទី​២​ និង​ទី​៣​ ដែល​បាន​រំដោះ​ផុត​ពី​នរក​នៅ​កោះ​តៃវ៉ាន់​នោះ​ បន្ទាប់​ពី​នារី​ទី​១​ បាន​មកដល់​កម្ពុជា​កាល​ពី​ខែ​មុន។

នាង​ ស.គ​ និង​ នាង​ ឡ.ហ​ មាន​ដើម​កំណើត​ជា​អ្នក​ស្រុក​កោះ​ធំ​ ខេត្ត​កណ្ដាល។​ នាង​ ស.គ​ បាន​ប្រាប់​រស្មី​កម្ពុជា​ថា​ ពួក​នាង​អាច​ចាក​ចេញ​ពី​កោះ​តៃវ៉ាន់​មក​ដល់​ប្រទេស​កំណើត​វិញ​ដោយសារ​ការ​ ជួយ​ជ្រោមជ្រែង​សម្រប​សម្រួល​ពី​ អង្គការ​ខារ៉ាមខាំបូឌៀ​ សហការ​ជាមួយ​បណ្ដាញ​ Migrant Forum Asia​ មាន​មូលដ្ឋាន​នៅ​កោះ​តៃវ៉ាន់​ និង​អង្គភាព​អន្តោប្រវេសន៍​តៃវ៉ាន់។​ នាង​ ស.គ​ បាន​រំពឹង​ថា​ រស់​នៅ​កោះ​តៃវ៉ាន់​អាច​មាន​សេចក្ដី​សុខ​ជាមួយ​ស្វាមី​ ដែល​ជា​បុរស​តៃវ៉ាន់​ ហើយ​អាច​មាន​ប្រាក់​កាស​ផ្ញើ​មក​គ្រួសារ​នៅ​ឯ​ស្រុក​កំណើត​ ដើម្បី​ជួយ​បន្ថយ​ភាព​ក្រីក្រ​ដល់​បងប្អូន​ឪពុក​ម្ដាយ។​ ប៉ុន្តែ​អ្វីៗ​វា​មិន​ដូច​ការ​រំពឹង​គិត​នោះ​ទេ។​ នាង​រំលឹក​ថា​ ពេល​ទៅ​ដល់​ទឹកដី​កោះ​តៃវ៉ាន់​ នាង​បាន​ជួប​ប្ដី​ហេង​ស៊យ​របស់​នាង​ប្រមាណ​៣​នាទី​ប៉ុណ្ណោះ​ នៅ​ឯ​ព្រលាន​យន្តហោះ​ បន្ទាប់​មក​បុរស​នោះ​គេច​ខ្លួន​បាត់។​ នាង​ក៏​ត្រូវ​បាន​គេ​នាំ​ទៅ​ធ្វើ​ការ​នៅ​កន្លែង​លក់​សាច់​ជ្រូក​ មាន់​ ទា​ មួយ​កន្លែង។​ នៅ​ទីនោះ​ហើយ​ដែល​នាង​ទទួល​នូវ​ការ​រំលោភ​បំពាន​លើ​ផ្លូវ​កាយ​ និង​ផ្លូវ​ចិត្ត។​ ក្បាល​របស់​នាង​ម្ដង​ម្កាល​បាន​បែក​ចេញ​ឈាម​សស្រាក់​ដោយសារ​ថៅកែ​វាយ​នឹង​ វែក​ ឬ​ស្លាប​ព្រា​ ដោយ​មិន​បាន​ព្យាបាល​ ឬ​យក​ទៅ​ពេទ្យ​ទេ​ ព្រោះ​ខ្លាច​អាជ្ញាធរ​តៃវ៉ាន់​ដឹង។​ ការ​វាយ​ដំ​លើ​រូប​នាង​ ពីព្រោះ​តែ​នាង​មិន​ចេះ​ស្ដាប់​ភាសា​ចិន​ ហើយ​គេ​ដៀល​ថា​ល្ងង់។

នាង​ ស.គ​ បាន​រៀបរាប់​ទាំង​ទឹកភ្នែក​ថា​ «ខ្ញុំ​មិន​នឹក​ស្មាន​ថា​ បាន​មក​ផ្ទះ​ជួបជុំ​ឪពុក​ម្ដាយ​បងប្អូន​វិញ​ទេ​ ពីព្រោះ​កាល​រស់​នៅ​ឯ​កោះ​តៃវ៉ាន់​ គ្មាន​ដំណឹង​ គ្មាន​ការ​ទាក់ទង​មក​ស្រុក​កំណើត​ ហើយ​ពី​មួយ​ថ្ងៃ​ទៅ​មួយ​ថ្ងៃ​ទទួល​រង​នូវ​ការ​វាយ​ធ្វើ​បាប​ពី​ថៅកែ​ ព្រម​ទាំង​ធ្វើ​ការ​ស្ទើរ​គ្មាន​ម៉ោង​ឈប់​សម្រាក​ទេ»។

ដោយ​ឡែក​ប្ដី​ហេង​ស៊យ​របស់​នាង​វិញ​ មិន​ដឹង​ធ្វើ​អ្វី​ប្រាកដ​ទេ​នៅ​តៃវ៉ាន់​នោះ។​ នាង​គ្រាន់​តែ​ស្គាល់​ថា​ ឈ្មោះ​ ឌឺយ៉ាំងចុងស៊ឺ​ ដោយ​ឮ​តាម​គេ​ហៅ​រហូត​មក​ដល់​ពេល​នេះ​នាង​មិន​ដឹង​ថា​ប្ដី​ហេង​ស៊យ​នោះ​រស់​ នៅ​ឯ​ណា?​ និង​ទៅ​ជា​យ៉ាង​ណា​ទេ​ចំពោះ​ផ្លូវ​ច្បាប់​របស់​តៃវ៉ាន់។

ដោយ​ឡែក​នាង​ ឡ.ហ​ វិញ​ក៏​មាន​ស្រុក​កំណើត​នៅ​ឃុំ​ស្រុក​ជាមួយ​នាង​ ស.គ​ ដែរ។​ នាង​ ឡ.ហ​ បាន​ប្រាប់​រស្មី​កម្ពុជា​ថា​ មុន​ត្រូវ​ចាកចេញ​ទៅ​កោះ​តៃវ៉ាន់​ ម្ដាយ​ឪពុក​នាង​មិន​យល់​ព្រម​ទេ​ «ប៉ុន្តែ​ដោយ​គ្រួសារ​ខ្ញុំ​ក្រ​ពេក​ ខ្ញុំ​សម្រេច​ចិត្ត​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​រៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍​ជាមួយ​បុរស​តៃវ៉ាន់​ សង្ឃឹម​ថា​នឹង​អាច​បាន​ប្រាក់​ខ្លះ​ដើម្បី​ជួយ​ដល់​ឪពុក​ម្ដាយ​ប៉ុន្តែ​វា​ ផ្ទុយ​ស្រឡះ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​គេ​បោក​យក​ទៅ​លក់​នៅ​លើ​កោះ​តៃវ៉ាន់​ អស់​ជិត​បួន​ឆ្នាំ»។

នាង​ ឡ.ហ​ បាន​ចាក​ចេញ​ពី​ប្រទេស​កម្ពុជា​ទៅ​ប្រទេស​វៀតណាម​ ហើយ​បន្ត​ឆ្ពោះ​ទៅ​កោះ​តៃវ៉ាន់​ កាល​ពី​អំឡុង​ខែ​ មករា​ ឆ្នាំ​ ២០០៥។​ ក្នុង​រយៈ​ពេល​នោះ​ នាង​បាន​ជួប​មុខ​ប្ដី​ហេងស៊យ​របស់​នាង​តែ​ម្ដង​គត់​នៅ​ព្រលាន​យន្តហោះ​ ប្រទេស​វៀតណាម​ ហើយ​ប្ដី​នាង​បាន​សន្យា​ថា​នឹង​ទៅ​ជួប​គ្នា​នៅ​តៃវ៉ាន់។​ នាង​រំលឹក​ថា​ ពេល​ទៅ​ដល់​កោះ​តៃវ៉ាន់​មិន​បាន​ជួប​ប្ដី​ហេងស៊យ​នោះ​ទេ​ ប៉ុន្តែ​បែរ​ជា​ត្រូវ​គេ​យក​ទៅ​ឲ្យ​ធ្វើ​ការ​នៅ​កន្លែង​លក់​សាច់​ជ្រូក​វិញ​ ហើយ​បន្ទាប់​មក​បន្ត​នាំ​នាង​ឲ្យ​ធ្វើ​ការ​នៅ​កន្លែង​រង្គសាល​ម៉ាស្សា។​ ទីនោះ​ហើយ​ ដែល​អំពើ​រំលោភ​បំពាន​លើ​កម្លាំង​ពលកម្ម​ និង​រាងកាយ​បាន​កើត​ឡើង​លើ​រូប​នាង​កាន់​តែ​ធ្ងន់ធ្ងរ​ឡើង​ចំណែក​ប្រាក់​ ប្រចាំ​ខែ​ក៏​ត្រូវ​បាន​ថៅកែ​ដែល​នាំ​នាង​ទៅ​កាត់​យក​ស្ទើរ​អស់​ក្នុង​មួយ​ ខែ​ៗ​ ដោយសារ​យក​លេស​ថា​ពុំ​ទាន់​សង​គេ​រួច​ក្នុង​ការ​ចំណាយ​ មុន​ត្រូវ​បាន​មក​ដល់​កោះ​តៃវ៉ាន់។

លោក​ យ៉ា​ ណាវុធ​ នាយក​ប្រតិបត្តិ​នៃ​អង្គការ​ខារ៉ាមខាំបូឌៀ​ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ នេះ​ជា​លើក​ទី​២​ហើយ​ ដែល​អង្គការ​លោក​បាន​សហការ​ជាមួយ​បណ្ដាញ​ Migrant Forum Asia​ ដែល​មាន​មូលដ្ឋាន​នៅ​កោះ​តៃវ៉ាន់​ និង​អង្គភាព​អន្តោប្រវេសន៍​តៃវ៉ាន់​ ធ្វើ​អន្តរាគមន៍​ដើម្បី​នាំ​ស្ត្រី​ទាំង​នេះ​វិល​ត្រឡប់​មក​មាតុប្រទេស​វិញ។

លោក​ យ៉ា​ ណាវុធ​ បាន​បញ្ជាក់​ថា​ បើ​តាម​ការ​ប៉ាន់​ប្រមាណ​ មាន​ស្ត្រី​ខ្មែរ​ប្រមាណ​ជា​ ៥.០០០​នាក់​ទៀត​កំពុង​រស់នៅ​លើ​កោះ​តៃវ៉ាន់​ ចំនួន​ភាគ​ច្រើន​នៃ​ពួក​គេ​បាន​រៀប​អាពាហ៍ពិពាហ៍​ជាមួយ​បុរស​តៃវ៉ាន់។

ទាក់ទិន​នឹង​ការ​រៀប​អាពាហ៍ពិពាហ៍​រវាង​ពលរដ្ឋ​កម្ពុជា​ និង​ជន​បរទេស​ សម្ដេច​តេជោ​ ហ៊ុន​ សែន​ ធ្លាប់​បាន​ថ្លែង​នា​ឱកាស​បិទ​សន្និបាត​បូក​សរុប​ការងារ​ឆ្នាំ​២០០៧​ និង​លើក​ទិសដៅ​ការងារ​ឆ្នាំ​២០០៨​ របស់​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ​ដែល​មាន​ខ្លឹមសារ​ថា​ តាម​ការ​អង្កេត​ជាក់ស្ដែង​ ការ​រៀប​អាពាហ៍ពិពាហ៍​មួយ​ចំនួន​បាន​ធ្វើ​ឡើង​ដោយ​សុំ​ច្បាប់​ត្រឹមត្រូវ​ និង​មាន​គោល​បំណង​ដើម្បី​រួមរស់​ជា​គ្រួសារ​ប្ដី​ប្រពន្ធ​ពិត​ប្រាកដ​មែន​ ប៉ុន្តែ​ទន្ទឹម​នឹង​នេះ​ក៏​មាន​អាពាហ៍ពិពាហ៍​មួយ​ចំនួនជា​អាពាហ៍ពិពាហ៍​ ក្លែងក្លាយ​ បោក​បញ្ឆោត​ ដោយ​មាន​អ្នក​រត់​ការ​ជា​ខ្សែ​បណ្ដាញ​ ឬ​បើក​ក្រុមហ៊ុន​អាជីវកម្ម​ធ្វើ​បែបបទ​រៀបចំ​ឡើង​គ្រាន់​តែ​ជា​រូបភាព​អាច​ នាំ​នារី​ខ្មែរ​ទៅ​បរទេស​សម្រាប់​ធ្វើ​ស្ត្រី​បម្រើ​ការ​ការ​តាម​ផ្ទះ​ ឬ​ត្រូវ​គេ​លក់​ឲ្យ​ទៅ​មេ​បន​ដើម្បី​បម្រើ​ផ្លូវ​ភេទ។​ ដូច្នេះ​សម្ដេច​តេជោ​ បាន​ស្នើ​សុំ​ឲ្យ​ផ្អាក​ជា​បណ្ដោះ​អាសន្ន​នូវ​ការ​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​រៀប​ អាពាហ៍ពិពាហ៍​រវាង​ពលរដ្ឋ​កម្ពុជា​ជា​មួយ​ជន​បរទេស៕
ដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ http://women.open.org.kh

ជំងឺ​មហា​រីក​បំពង់​ក

បច្ចុប្បន្ន​មាន​ប្រមាណ​ជាង​៧២​ភាគ​រយ​ នៃ​អ្នក​កើត​ជំងឺ​មហា​រីក​បំពង់​ក​បាន​មក​ពិគ្រោះ​ និង​ព្យាបាល​ជំងឺ​នៅ​ដំណាក់​កាល​ធ្ងន់ធ្ងរ​។ ដោយ​សារ​តែ​មាន​ការ​ធ្វេស​ប្រហែស​ពី​បញ្ហា​សុខភាព​ ទើប​ធ្វើ​ឲ្យ​អត្រា​អ្នក​ស្លាប់​ដោយ​សារ​ជំងឺ​មហា​រីក​បំពង់​ក​មាន​ចំនួន​ កើន​ឡើង​ជា​រៀង​រាល់​ឆ្នាំ។ ជំងឺ​មហា​រីក​បំពង់​ក​ជា​ប្រភេទ​ជំងឺ​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​ជំងឺ​កាច​សា​ហាវ​ជាង​ គេ​ចំនួន​៣​ ដែល​បច្ចុប្បន្ន​កំពុង​រាតត្បាត​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ ហើយ​ឱកាស​ជា​សះ​ស្បើយ​មាន​តិច​តួច​បំផុត។

លោក​វេជ្ជ​បណ្ឌិត​ អ៊ាវ សុ​ខា​ ប្រធាន​ផ្នែក​ជំងឺ​មហា​រីក​នៃ​មន្ទីរ​ពេទ្យ​មិត្តភាព​ ចូល​ខ្លួន​មក​បក​ស្រាយ​នូវ​ចម្ងល់​ ដែល​ទាក់​ទង​នឹង​ជំងឺ​មហា​រីក​បំពង់​ក​ជូន​ប្រិយ​មិត្ត​អ្នក​អាន​តាមរយៈ​ ទស្សនាវដ្ដី​សុខ​ភាព​យើង។

ជំងឺ​មហា​រីក​បំពង់​ក

ជំងឺ​មហា​រីក​បំពង់​ក​សំដៅ​ដល់​ដុំ​សាច់​មួយ​នៅ​ក្នុង​បំពង់​ក​ ដែល​រាល​ដាល​ធំ​ឡើង​យ៉ាង​លឿន​ ដោយ​មិន​មាន​ការ​គ្រប់​គ្រង​ពី​ប្រព័ន្ធ​សរីរាង្គ។ ជំងឺ​នេះ​មិន​កើត​មាន​នៅ​តែ​មួយ​កន្លែង​នោះ​ទេ​ វា​អាច​ដាល​ដល់​សរីរាង្គ​ផ្សេង​ទៀត​ ដូចជា​ពី​បំពង់​ខ្យល់​ទៅ​សួត​ ខួរ​ក្បាល​ ថ្លើម​ ឆ្អឹង​ជា​ដើម​ រហូត​ដល់​ធ្វើ​ឲ្យ​លោក​អ្នក​បាត់​បង់​ជីវិត​ ប្រសិន​បើ​មិន​មាន​ការ​ព្យាបាល​ទាន់​ពេល​វេលា។

ការ​រីក​រាល​ដាល​នៃ​ជំងឺ​មហា​រីក​បំពង់​ក

លោក​អ្នក​គួរ​ចង​ចាំ​ថា​ ប្រសិន​បើ​ជំងឺ​មហា​រីក​បំពង់​ក​នេះ​រីក​រាល​ដាល​ទៅ​ដល់​កោសិកា​ផ្សេងៗ​ ហើយ​នោះ ពាក្យ​ថា​ ព្យាបាល​ជា​សម្រាប់​ជំងឺ​នេះ​មិន​មាន​ទៀត​ឡើយ​ គឺ​មាន​តែ​រង់​ចាំ​សេចក្ដី​ស្លាប់​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។ ដោយ​ឡែក​បើ​ជំងឺ​នេះ​ ទើប​តែ​កើត​ ឬ​កើត​ត្រឹម​តែ​រាល​ដាល​កូន​កណ្ដុរ​អាច​ព្យាបាល​បាន​ មិន​គ្រោះ​ថ្នាក់​ដល់​ជីវិត​ ហើយ​ការ​ចំណាយ​ប្រាក់​កាស​ក៏​អស់​តិច​តួច​ដែរ។

ប្រព័ន្ធ​ទឹក​រងៃ​៖ នៅ​ពេល​ដែល​លោក​អ្នក​មាន​របួស​ ឬ​ដំបៅ​ផ្សេងៗ​ តែងតែ​ឃើញ​មាន​ទឹក​ថ្លាៗ​ចេញ​មក​ខាង​ក្រៅ​ដែល​ហៅ​ថា​ ទឹក​រងៃ។ ចំពោះ​ការ​រាល​ដាល​ជំងឺ​មហា​រីក​បំពង់​ក​ដោយ​សារ​ទឹក​រងៃ​ បង្ក​ឡើង​ទៅ​ជា​កូន​កណ្ដុរ​ នៅ​បរិវេណ​ក​របស់​លោក​អ្នក។

ចរន្ត​ឈាម​៖ មាន​សរសៃ​ឈាម​តូចៗ​ជា​ច្រើន​ទៅ​ចិញ្ចឹម​ដុំ​មហា​រីក​ បំពង់​ក​ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​កោសិកា​នៃ​មហា​រីក​ដាច់​តាម​ចរន្ត​ឈាម​ចូល​ទៅ​ក្នុង​សរីរាង្គ​ ផ្សេងៗ​ទៀត។​ កន្លែង​ដែល​ងាយ​រាល​ដាល​មុន​គេ​នោះ​ គឺ​​នៅ​សួត​ព្រោះ​ចរន្ត​ឈាម​បរិវេណ​សួត​ដើរ​យឺត​ជាង​គេ​ ដែល​ងាយ​ធ្វើ​ឲ្យ​កោសិកា​មហារីក​នៅ​យ៉ាង​ស្រួល។ បន្ទាប់​មក​វា​អាច​រាលដាល​ទៅ​ខួរ​ក្បាល​ ឆ្អឹង​ ឬ​សរីរាង្គ​ដទៃ​ទៀត។

វិធីសាស្ត្រ​ធ្វើ​រោគ​វិនិច្ឆ័យ

ប្រសិន​បើ​លោក​អ្នក​សង្ស័យ​ពី​ជំងឺ​មហារីក​បំពង់​ក​គួរ​តែ​ទៅ​ធ្វើ​ការ​ ពិនិត្យ​នៅ​មន្ទីរពេទ្យ​ឲ្យ​បាន​ត្រឹម​ត្រូវ​ ដើម្បី​ឲ្យ​គ្រូ​ពេទ្យ​ជំនាញ​ច្រឹប​សាច់​ដែល​ដុះ​នោះ​ពិនិត្យ​នៅ​ឯ​មន្ទីរ​ ពិសោធន៍​ ថា​មាន​ជំងឺ​មហារីក​បំពង់​ក​ប្រភេទ​ណា។ ជំងឺ​នេះ​មាន​៥​ប្រភេទ​ខុស​ៗ​គ្នា​ ក្នុង​នោះ​មាន​៩០​ភាគ​រយ​ជា​ប្រភេទ​ជំងឺ​មហា​រីក​បំពង់​ក​ កាស៊ីណូមអេឌែមម៉ូអ៊ីន។ បន្ទាប់​ពី​រក​ប្រភេទ​ជំងឺ​រួច​ គ្រូ​ពេទ្យ​ត្រូវ​ពិនិត្យ​សរីរាង្គ​កាយ​ ដើម្បី​ដឹង​ពី​ដំណើរ​ ឬ​ដំណាក់​កាល​នៃ​ជំងឺ​ ថា​តើ​ស្ថិត​នៅ​ដំណាក់​កាល​ធ្ងន់ធ្ងរ​ ឬ​ស្រាល។

រោគ​សញ្ញា​ជំងឺ​មហា​រីក​បំបង់​ក

ជំងឺ​មហា​រីក​បំពង់​ក​នៅ​ដំណាក់​កាល​ដំបូង​ គឺ​ស្ទើរ​តែ​មិន​មាន​រោគ​សញ្ញា​ទាល់​តែ​សោះ​ សូម្បី​តែ​គ្រូ​ពេទ្យ​ជំនាញ​ក៏​ដោយ។ លុះ​ដល់​ពេល​មាន​អាការ​ធ្ងន់ធ្ងរ​បន្តិច​ ទើប​អាច​ដឹង​ពី​រោគ​សញ្ញា​ខ្លះៗ​ ដូច​ជា​មាន​ដុះ​សាច់​នៅ​បំពង់​ក​ ដែល​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​កើត​កូន​កណ្ដុរ​ភាគ​ច្រើន​មិន​មាន​ការ​ឈឺ​ចាប់​ដូច​កូន​ កណ្ដុរ​ដែល​បង្ក​មក​ពី​ជំងឺ​ដទៃ​ទៀត​ទេ។ ជំងឺ​នេះ​ក៏​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ពេល​ខាក​កំហាក​មាន​លាយ​ឈាម​ ហូរ​ឈាម​តាម​ច្រមុះ​ ជួន​កាល​​មាន​ដុំ​សាច់​នៅ​ក្បែរ​បំពង់​សំឡេង​ ធ្វើ​ឲ្យ​ស្អកៗ ឬ​និយាយ​មិន​ចេញ​ និង​ញ៉ាំ​ចំណី​អាហារ​រាង​ទើសៗ។

មូល​ហេតុ​បង្ក​ជំងឺ​មហា​រីក​បំពង់​ក

ជំងឺ​មហារីក​បំពង់​ក​អាច​កើត​មាន​ឡើង​ដោយ​សារ​តែ​ការ​គ្មាន​អនាម័យ​ក្នុង ​ការ​រស់​នៅ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​ និង​ខ្វះ​ការ​យល់​ដឹង​ពី​អត្ថ​ប្រយោជន៍​ ឬ​គុណ​វិបត្តិ​ នៃ​ចំណី​អាហារ។

ការ​ទម្លាប់​ហូប​ចុក​ផ្ដេសផ្ដាស​៖ ភាគ​ច្រើន​ចាស់ៗ​នៅ​តាម​ជន​បទ​តែង​យល់​ឃើញ​ថា​ ការ​ជក់​បារី​ពិត​ជា​មាន​ផល​ប៉ះពាល់​ដល់​សុខភាព​អង្គកាយ​ពិត​មែន។ តែ​ចំពោះ​ការ​ជក់​ថ្នាំ​ជក់​ដែល​មូរ​ជា​មួយ​ក្រដាស​ ឬ​ជា​មួយ​ស្លឹក​សង្កែ​មិន​មាន​ប៉ះ​ពាល់​ដល់​សុខ​ភាព​ឡើយ​ ការ​យល់​បែប​នេះ​គឺ​ខុស​ទាំង​ស្រុង។ ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ថ្នាំ​ជក់​បែប​នេះ​ មាន​គ្រោះថ្នាក់​ជាង​​ការ​ជក់​បារី​ទៅ​ទៀត​ ព្រោះ​គ្មាន​កន្ទុយ​ស្នោ​ដែល​ជា​តម្រង​ទប់​ស្កាត់​សារ​ធាតុ​ជ័រ​នៃ​ថ្នាំ​ ពោល​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ថ្នាំ​ជក់​គ្រប់​ប្រភេទ​សុទ្ធ​តែ​ធ្វើ​ឲ្យ​កើត​ជំងឺ​ មហារីក​បំពង់​ក។ មិន​ត្រឹម​តែ​ថ្នាំ​ជក់​នោះ​ទេ​ សូម្បី​តែ​ស្រា​ មិន​ថា​ស្រា​ថ្លៃ​ ថោក​ ឬ​ស្រា​ជាន់​ធាង​ផ្អៀង​ខ្លួន(ទឹក​ត្នោត​ជូរ) គឺ​សុទ្ធ​តែ​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​លោក​អ្នក​ប្រឈម​នឹង​ជំងឺ​មហារីក​បំពង់​ក​ទាំង​ អស់។ ប្រសិន​បើ​លោក​អ្នក​ប្រព្រឹត្ត​ទាំង​ថ្នាំ​ជក់​ និង​​ស្រា​ កាន់​តែ​ធ្វើ​ឲ្យ​លោក​អ្នក​មាន​គ្រោះ​ថ្នាក់​ជាង​អ្នក​ដែល​មិន​បាន​ ប្រព្រឹត្ត​រហូត​ដល់​២០​ដង។

ការ​ខ្វះ​អនាម័យ​មាត់​ធ្មេញ​៖ បច្ចុប្បន្ន​ការ​សម្អាត​មាត់​ធ្មេញ​មាន​ច្រើន​នៅ​តាម​ទី​ក្រុង​ និង​ទី​ប្រជុំ​ជន​​មួយ​ចំនួន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ ចំណែក​ឯ​នៅ​តាម​ជន​បទ​ខ្លះ​ មិន​សូវ​មាន​ការ​សម្អាត​មាត់​ធ្មេញ​បាន​ប្រសើរ​ទេ។ ខណៈ​ដែល​លោក​អ្នក​មិន​មាន​អនាម័យ​មាត់​ធ្មេញ​ល្អ​ អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​រោក​ម្យ៉ាង​ឈ្មោះ​ អេបស្តែនបារៃរើស​(Ebsteinbarr Virus) ដែល​ចូល​ចិត្ត​រស់​នៅ​ក្នុង​មាត់​ និង​ក្រពេញ​ទឹក​មាត់​ យូរៗ​ទៅ​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​រលាក​បំពង់​ក​ ហើយ​អាច​ឈាន​ទៅ​កើត​ជំងឺ​មហា​រីក​បំពង់​ក​បាន​យ៉ាង​ងាយ។

ការ​បន្ត​ដោយ​តំណ​ពូជ​៖ ប្រសិន​បើ​លោក​អ្នក​មាន​ឪពុក​ម្ដាយ​មាន​ជំងឺ​មហា​រីក​បំពង់​ក​ អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​លោក​អ្នក​ប្រឈម​និង​ជំងឺ​នេះ​ គ្រាន់​តែ​ក្នុង​អត្រា​៥​%​ភាគរយ​ប៉ុណ្ណោះ។

ការ​ព្យាបាល​ជំងឺ​មហា​រីក​បំពង់​ក

គ្រូ​ពេទ្យ​ជំនាញ​មាន​វិធី​បី​យ៉ាង​ ដើម្បី​ព្យាបាល​ជំងឺ​មហារីក​បំពង់​ក​ ដោយ​ការ​ប្រើ​វិធី​វះ​កាត់​ ការ​ស្អំ​ដោយ​កាំ​រស្មី និង​ប្រើ​ថ្នាំ​គីមី។ មាន​ករណី​ខ្លះ​ការ​ព្យាបាល​​អាច​ប្រើ​វិធី​នេះ​ក្នុង​ពេល​តែ​មួយ​បាន​ អាស្រ័យ​លើ​ស្ថានភាព​ជំងឺ​ និង​ទី​តាំង​ដែល​ដុះ​សាច់​ដុះ។ មាន​ករណី​ខ្លះ​មិន​អាច​ប្រើ​វិធី​វះ​កាត់​បាន​ទេ​ ព្រោះ​អ្នក​ជំងឺ​កើត​កូន​កណ្ដុរ​ច្រើន​ពេក ឬ​ដុំ​សាច់​ដុះ​នៅ​ក្នុង​កន្លើត។ លោក​អ្នក​គួរ​ចង​ចាំ​ថា​ បើ​នៅ​ក្នុង​ដំណាក់​កាល​ដំបូង​ជំងឺ​មហារីក​បំពង់​ក​ អាច​ព្យាបាល​ជា​ដោយ​ប្រើ​វិធី​វះ​កាត់​យក​ដុំ​សាច់​ចេញ។ បើ​ក្នុង​ដំណាក់​កាល​ធ្ងន់ធ្ងរ​ពិបាក​ព្យាបាល​ ភាគ​ច្រើន​អ្នក​ជំងឺ​អាច​មាន​គ្រោះថ្នាក់​ដល់​ជីវិត។

ប្រការ​​គួរ​ប្រតិបត្តិ​នៅ​ពេល​កើត​ជំងឺ​មហារីក​បំពង់​ក

លោក​អ្នក​គួរ​ជៀសវាង​ព្យាបាល​ដោយ​ប្រើ​ថ្នាំ​បុរាណ​ផ្សេងៗ​ ព្រោះ​ធ្វើ​ឲ្យ​ជំងឺ​នៅ​ក្នុង​ដំណាក់កាល​ដំបូង​ទៅ​ជា​ធ្ងន់ធ្ងរ​ រហូត​មិន​អាច​ជួយ​សង្គ្រោះ​បាន។ ត្រូវ​បំបាត់​មូល​ហេតុ​ដែល​បង្ក​ឲ្យ​កើត​ជំងឺ​មហារីក​បំពង់​ក​ ដូច​ជា​បញ្ឈប់​ការ​ជក់​បារី​ និង​ទទួល​ទាន​ស្រា​ជា​ដើម។ មិន​ត្រូវ​តម​អាហារ​ដូច​ជា​ ប្រភេទ​សាច់​គោ​ ទា​ ឬ​គ្រឿង​សមុទ្រ​នោះ​ទេ​ ព្រោះ​ធ្វើ​ឲ្យ​រាងកាយ​លោក​អ្នក​ចុះ​ខ្សោយ​ ដែល​អាច​ជា​ឱកាស​មួយ​សម្រាប់​ការ​វិវត្តន៍​ជំងឺ​មហារីក​បំពង់​ករ​បាន​លឿន​ ជា​ពិសេស​គួរ​តែ​អនុវត្ត​តាម​ការ​ណែនាំ​ពី​ការ​ទទួល​ទាន​អាហារ​និង​ការ​ ព្យាបាល​របស់​គ្រូ​ពេទ្យ។

វិធី​ការ​ពារ​ជំងឺ​មហារីក​បំពង់​ក

ជំងឺ​មហារីក​មិន​មាន​វ៉ាក់សាំង​ការពារ​ទេ​ តែ​លោក​អ្នក​អាច​ការពារ​ជំងឺ​នេះ​បាន​តាម​រយៈ​ការ​បំបាត់​មូល​ហេតុ​ទាំង​អស់ ​ដែល​បង្ក​ជំងឺ។ ចំពោះ​លោក​អ្នក​មាន​ឪពុក​ម្ដាយ​កើត​ជំងឺ​មហារីក​បំពង់​ក​ គួរ​មាន​ការ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​ឲ្យ​បាន​ខ្ជាប់​ខ្ជួន​ដោយ​ឧស្សាហ៍​ទៅ​ឲ្យ​គ្រូ​ ពេទ្យ​ជំនាញ​ពិនិត្យ​មើល​បំពង់​ក​ ក្រែង​មាន​រោគ​សញ្ញា​បញ្ជាក់​ថា​ មាន​កើត​ជំងឺ​មហារីក​បំពង់​ក​នៅ​ដំណាក់​កាល​ដំបូង ដើម្បី​រក​វិធី​ព្យាបាល​ឲ្យ​ទាន់​ពេល​វេលា។

ដំបូន្មាន​អ្នក​ប្រឹក្សា

លោក​អ្នក​គួរ​តែ​ជ្រើស​រើស​មន្ទីរពេទ្យ​ជា​កន្លែង​ទី​មួយ​ ដើម្បី​ព្យាបាល​ជំងឺ​ផ្សេងៗ មិន​និង​ទៅ​រក​សេវា​កម្ម​ថ្នាំ​បុរាណ​ ឬ​តាម​ជំនឿ​អរូបី​ផ្សេងៗ។ ប្រសិន​បើ​នៅ​បរិវេណ​ក​របស់​លោក​អ្នក​មាន​ឡើង​កូន​កណ្ដុរ​ ឬ​ដុំ​សាច់​នៅ​បំពង់​ក​ គួរ​ប្រញាប់​ទៅ​ពិគ្រោះ​សុខ​ភាព​ជា​មួយ​គ្រូ​ពេទ្យ​ជា​បន្ទាន់​ កុំ​បណ្ដែត​បណ្ដោយ​យូរ៕
ដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ http://women.open.org.kh

គិត​ច្រើន​ មិន​ចម្រើន​អាយុ

ការ​គិត​របស់​មនុស្ស​យើង​មាន​លក្ខណៈ​មិន​ដូច​គ្នា​ឡើយ។ ការ​គិត​ច្រើន​ហួស​ហេតុ​ពេក​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​ផល​វិបាក​ចំពោះ​ខ្លួន​ឯឯ​ ព្រោះ​នាំ​ឲ្យ​មាន​អារម្មណ៍​សោកសៅ​ និង​​មាន​ភាព​តាន​តឹង។ ដើម្បី​សម្រួល​មិន​ឲ្យ​គិត​ច្រើន​ លោក​អ្នក​គួរ​តែ​រក​ដំណោះ​ស្រាយ​មួយ​ដ៏​ប្រសើរ​មក​អនុវត្ត ព្រោះ​កាល​ណា​ទុក​កាន់​តែ​យូរ​អាច​មាន​បញ្ហា​ធ្ងន់ធ្ងរ​បាន។

លោក​ស្រី​វេជ្ជបណ្ឌិត​ ចក​ ធីតា​ ឯកទេស​វិកល​វិទ្យា​បាន​ចូល​ខ្លួន​មក​បកស្រាយ​នូវ​រឿង​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ការ ​គិត​ច្រើន​ ជូន​លោក​អ្នក​បាន​ជ្រាប​តាម​ទស្សនាវដ្ដី​សុខភាព​យើង។

ស្ថាន​ភាព​គិត​ច្រើន

គិត​ច្រើន​ជា​កង្វល់​ដែល​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​ការងារ​បញ្ហា​គ្រួសារ ឬ​បញ្ហា​ផ្សេងៗ​ទៀត​ដែល​បណ្ដាល​ឲ្យ​គិត​ច្រើន​ ដោយ​សារ​ដោះ​ស្រាយ​មិន​ចេញ​ ឬ​ពិបាក​ដោះ​ស្រាយ។ បញ្ហា​នៃ​កង្វល់​អាច​មក​ពី​កង្វះ​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ និង​មិន​យល់​ចិត្ត​គ្នា​រវាង​អ្នក​នៅ​ជុំ​វិញ​ខ្លួន។​ បញ្ហា​នេះ​ច្រើន​កើត​លើ​លោក​អ្នក​ដែល​ឧស្សាហ៍​ ឬ​ព្យាយាម​នឹង​ការងារ ឬ​ជា​មនុស្ស​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ជា​មួយ​អ្នក​ដ៏​ទៃ​ជា​ដើម។

មូល​ហេតុ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​គិត​ច្រើន

គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​លើ​លោក​នេះ​មិន​ចេះ​គិត​ ឬ​គ្មាន​រឿង​ដែល​ត្រូវ​គិត​នោះ​ទេ​ គ្រាន់​តែ​តិច​ឬ​ច្រើន​ទៅ​តាម​ស្ថាន​ភាព​ជាក់​ស្ដែង​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។ បញ្ហា​ចម្បង​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​លោក​អ្នក​តែងតែ​ជួប​ និង​គិត​ជា​ប្រចាំ​នោះ​មាន​ដូច​ជា​៖

បញ្ហា​គ្រួសារ​ ៖ គ្មាន​អ្វី​ពិបាក​ដោះស្រាយ​ជាង​រឿង​នេះ​ទេ ព្រោះ​បញ្ហា​គ្រួសារ​ស្មុគស្មាញ​ដោះស្រាយ​មិន​ចេះ​ចប់​មិន​ចេះ​ហើយ។ រឿង​រ៉ាវ​នេះ​ ហើយ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​លោក​អ្នក​មួយ​ចំនួន​ស្មុគស្មាញ​រហូត​ដល់​ក្លាយ​ជា​មាន​ វិបត្តិ។

បញ្ហា​ការងារ ៖ សង្គម​បច្ចុប្បន្ន​បញ្ហា​ការងារ​ និង​គ្រួសារ​ដើរ​ទន្ទឹម​គ្នា​។ ការងារ​មាន​ច្រើន​យ៉ាង​ខុសៗ​គ្នា​ ការងារ​មួយ​ចំនួន​ទាមទារ​ការ​ត្រិះរិះ​ពិចារណា​ឲ្យ​បាន​ម៉ត់​ចត់​ ម្ល៉ោះ​ហើយ​ទើប​លោក​អ្នក​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ប្រើ​ការ​គិត​ច្រើន​ដែល​ជួន​កាល​ គិត​ហួស​កម្រិត​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​បញ្ហា​។ សម្ពាធ​ការងារ​ធ្ងន់ធ្ងរ បរិស្ថាន​កន្លែង​ធ្វើ​ការ​មិន​ប្រសើរ​ គ្មាន​ទំនាក់ទំនង​មិត្ត​រួម​ការងារ​សុទ្ធ​តែ​ជា​ដើម​ចម​នៃ​ការ​គិត។

បញ្ហា​សេដ្ឋកិច្ច ៖ ប្រាក់​ចំណូល​មាន​កម្រិត​តិចតួច​មិន​សមស្រប​និង​តម្រូវ​ការ​ចំណាយ​បាន​ក្លាយ ​ជា​ប្រធាន​បទ​ចម្បង​ក្នុង​ការ​គិត​ ព្រោះ​ថា​ បើ​មិន​មាន​ប្រាក់​គ្រប់គ្រាន់​ នោះ​គ្រប់​ចង្វាក់​នៃ​ការ​រស់​នៅ​ត្រូវ​រាំង​ស្ទះ​ ឬ​ខកខាន។

បញ្ហា​សង្គម ៖ សង្គ្រាម​ អសន្តិសុខ​ គ្រោះ​មហន្តរាយ​ និង​គ្រោះ​ធម្មជាតិ​ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​មាន​កង្វល់​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត​ ភ័យ​ខ្លាច​គ្រប់​ពេល​វេលា។ នេះ​ក៏​ជា​មូល​ហេតុ​នាំ​ឲ្យ​មាន​ការ​គិត​ច្រើន​ដែរ។ បញ្ហា​សង្គម​ក៏​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​អ្នក​ជំងឺ​ផ្លូវ​ ចិត្ត​ដោយ​មិន​ដឹង​ខ្លួន។

វិធី​ព្យាបាល​ការ​គិត​ច្រើន


ដើម្បី​បញ្ចៀស​ការ​គិត​ទាំង​នេះ​ លោក​អ្នក​ត្រូវ​ហ៊ាន​ទទួល​នូវ​អ្វី​ដែល​ជា​ការ​ពិត​ចំពោះ​ខ្លួន​ឯង​ និង​អ្នក​ដែល​នៅ​ជុំ​វិញ​ ព្រោះ​គ្មាន​អ្នក​ណា​ដឹង​អ្វី​ដែល​ជា​ការ​ពិត​ជាង​លោក​អ្នក​ខ្លួន​ឯង​ឡើយ​។ ប្រសិន​ជា​អាច​គិត​បែប​នេះ​បាន​នោះ​លោក​អ្នក​ប្រាកដ​ជា​ទទួល​ជោគជ័យ​សម្រាប់ ​អ្វី​កំពុង​តែ​ប្រតិបត្តិ​ ជា​ពិសេស​អាច​បំបាត់​នូវ​ការ​គិត​ច្រើន​ទៀត​ផង​។ ម្យ៉ាង​ទៀត​លោក​អ្នក​មិន​ត្រូវ​ទុក​ចិត្ត​អ្នក​ដទៃ​ច្រើន​ជាង​ខ្លួន​ឯង​នោះ​ ទេ​ ព្រោះ​អាច​មាន​វិប្បដិសារី​ នៅ​ពេល​ក្រោយ។ ប្រការ​មួយ​ទៀត​លោក​គួរ​រក​ពេល​សម្រាក​ពី​ការ​សិក្សា​ ឬ​ការងារ​ទៅ​លម្ហែ​កម្សាន្ត​ខ្លះ​ ទើប​ជួយ​កាត់​បន្ថយ​នូវ​ការ​គិត​ច្រើន​បាន។ សំខាន់​លោក​អ្នក​ត្រូវ​ហ៊ាន​ប្រឈម​មុខ​នឹង​ការ​ពិត​ និង​រក​វិធី​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​ដោយ​សន្តិវិធី។ ការ​តវ៉ា​យក​ចាញ់​ឈ្នះ​ និង​គិត​ច្រើន​ ឬ​គិត​ផ្ដេសផ្ដាស​វា​មាន​បាន​រើក​ចម្រើន​អ្វី​ឡើយ។

ផល​វិបាក​នៃ​ការ​គិត​ច្រើន​

ការ​គិត​ច្រើន​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​លោក​អ្នក​មួយ​ចំនួន​ទៅ​ជា​អ្នក​ជំងឺ​ផ្លូវ​ ចិត្ត។ ការ​ធ្វើ​អត្តឃាត​ចំពោះ​ខ្លួន​ឯង​គឺ​ដោយ​សារ​ពិបាក​ក្នុង​អារម្មណ៍​ ឬ​ចាក​ចេញ​ពី​ផ្ទះ​ និង​បង្ក​ជម្លោះ​ជា​មួយ​អ្នក​ដទៃ​ជា​ដើម​។ លោក​អ្នក​មាន​ទឹក​មុខ​ស្រពាប់​ស្រ​ពោន​ និង​កាយ​វិការ​សោះ​អង្គើយ​ ជា​មួយ​អ្នក​នូវ​ជុំ​វិញ​ខ្លួន​រហូត​ដល់​និយាយ​មិន​ចេញ​ទៀត​ផង។ បើ​លោក​អ្នក​មិន​ព្រម​បោះបង់​នូវ​ការ​គិត​ច្រើន​នោះ​ទេ​ ការ​ពិបាក​នឹង​ត្រូវ​ធ្លាក់​មក​លើ​ខ្លួន​ឯង​ដដែល។

វិធី​ទប់​ស្កាត់​ការ​គិត​ច្រើន

ខាង​ក្រោម​នេះ​ ជា​វិធី​មួយ​ដ៏​ល្អ​បំផុត​ចំពោះ​លោក​អ្នក​អំពី​រឿងរ៉ាវ​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ការ​គិត​ផ្សេងៗ។

  • គួរ​យក​បញ្ហា​មក​ដោះ​ស្រាយ​ ចៀសវាង​ការ​លាក់​ទុក​ ប្រសិន​បើ​លោក​អ្នក​អាច​ធ្វើ​ទៅ​បាន
  • ពិភាក្សា​ជា​មួយ​ដៃ​គូ​ដែល​អាច​ទុក​ចិត្ត​បាន
  • ត្រូវ​គិត​ថា​ អ្នក​ណា​ក៏​មាន​បញ្ហា​ដែរ​ មិន​អាច​ចៀស​បាន​ឡើយ
  • មិន​ត្រូវ​ធ្វើ​អ្វី​ឲ្យ​អ្នក​នៅ​ជុំ​វិញ​ខ្លួន​មើល​ងាយ​ ឬ​វាយ​តម្លៃ​លោក​អ្នក​បាន​ (និយាយ​ច្រើន​ឆាប់​ទុក​ចិត្ត​អ្នក​ដទៃ)
  • មិន​ត្រូវ​មើល​មនុស្ស​ក្នុង​ផ្លូវ​ល្អ​ពេក​ឡើយ​ ព្រោះ​អាច​មាន​បញ្ហា​នៅ​ពេល​ក្រោយ​ នាំ​ឲ្យ​ខក​ចិត្ត
  • សហការ​ និង​បង្កើត​ភាព​ស្និត​ស្នាល​ជា​មួយ​អ្នក​នៅ​ជុំវិញ​ខ្លួន
  • ចៀសវាង​ទំនាស់​ឲ្យ​បាន​ច្រើន​បំផុត
  • ធ្វើ​លំហាត់​ប្រាណ​ឲ្យ​បាន​ច្រើន
  • បែង​ចែក​ពេល​វេលា​ដើរ​កម្សាន្ត​
  • ត្រូវ​ប្រយ័ត្ន​ពាក្យ​សម្ដី​ដែល​អ្នក​ដទៃ​និយាយ​មក​កាន់​ខ្លួន​ ព្រោះ​មាន​អ្នក​ខ្លះ​មាន​បំណង​ល្អ​​ចំពោះ​យើង​ ហើយ​ក៏​មាន​អ្នក​ខ្លះ​មិន​ល្អ​ផង​ដែរ។

ដំបូន្មាន​អ្នក​ប្រឹក្សា

គិត​ច្រើន​ធ្វើ​ឲ្យ​លោក​អ្នក​មួយ​ចំនួន​មាន​ការ​លំបាក​ក្នុង​អារម្មណ៍​ រហូត​អាច​ទៅ​ជា​គិត​ខ្លី។ ហេតុ​ដូច​នេះ​លោក​អ្នក​គួរ​គិត​ថា​ កើត​មក​ជា​មនុស្ស​ត្រូវ​តែ​ជួប​ទាំង​ល្អ​ទាំង​អាក្រក់​។ ដើម្បី​កាត់​បន្ថយ​បញ្ហា​គិត​ច្រើន​ អ្នក​គប្បី​ធ្វើ​ដំណោះ​ស្រាយ​ចំពោះ​ខ្លួន​ឯង​ជា​មុន​សិន​ទើប​ដំណោះ​ស្រាយ​ជា ​មួយ​អ្នក​ដទៃ​បាន​សម្រេច៕
ដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ http://women.open.org.kh