Tuesday, July 1, 2008

តើ​កម្ពុជា​នឹង​ទទួល​បាន​អ្វី​ បន្ទាប់​ពី​ប្រាសាទ​ព្រះវិហារ​ដាក់​ចូល​ក្នុង​បញ្ជី​បេតិកភណ្ឌ​ពិភពលោក?

តើ​ប្រជាជន​កម្ពុជា​ បាន​ប្រយោជន៍​អ្វី​ពី​ការ​ដាក់​រមណីយដ្ឋាន​ប្រាសាទ​ព្រះវិហារ​ជាទី​សក្ការៈ​ ចូល​ក្នុង​បញ្ជី​បេតិកភណ្ឌ​ពិភពលោក?​ នេះ​ជា​សំណួរ​ដែល​មជ្ឈដ្ឋាន​ជា​ច្រើន​បាន​លើក​ឡើង។​ ឯ​ចម្លើយ​គឺ​ នោះ​ជា​មោទនភាព​របស់​ជាតិ​ខ្មែរ​ ដែល​មាន​ប្រាសាទ​ព្រះវិហារ​ខ្មែរ​មួយ​ទៀត​ត្រូវ​បាន​ទទួល​ស្គាល់​នូវ​តម្លៃ​ ជា​សកល​ដោយ​ អង្គការ​យូណេស្កូ​ និង​ទទួល​បាន​ធនធាន​សម្រាប់​ថែរក្សា​ការពារ​ប្រាសាទ​នេះ​ឲ្យ​បាន​គង់វង្ស​ ទុក​ជា​សម្បត្តិ​របស់​មនុស្ស​ជាតិ។

លោក​ ហង្ស សុត​ អគ្គលេខាធិការ​នៃ​គណៈកម្មាធិការ​នៃ​អាជ្ញាធរ​ជាតិ​ព្រះវិហារ​ បាន​ឆ្លើយ​ទៅ​នឹង​សំណួរ​ខាង​លើ​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​ ១​ ខែ​ កក្កដា​ នេះ​ថា​ ការ​ដាក់​ប្រាសាទ​ព្រះវិហារ​ចូល​ក្នុង​បញ្ជី​បេតិកភណ្ឌ​ពិភពលោក​នេះ​ យើង​ទទួល​បាន​នូវ​ការ​ទទួល​ស្គាល់​ជា​សកល​អំពី​តម្លៃ​ស្ថាបត្យករ​ខ្មែរ​ ដែល​បាន​កសាង​ប្រាសាទ​ព្រះវិហារ​ជា​ស្នាដៃ​ឯក​នេះ​ឡើង។​ ជា​ការ​បង្ហាញ​ឲ្យ​ឃើញ​ពី​ភាព​រឹងប៉ឹង​ និង​ច្នៃប្រឌិត​រស់រវើក​របស់​បុព្វបុរស​ខ្មែរ​នា​សម័យកាល​នោះ។

លោក​បាន​បន្ត​ទៀត​ថា​ នៅ​ពេល​ប្រាសាទ​ព្រះវិហារ​បាន​ចុះ​ក្នុង​បញ្ជី​បេតិកភណ្ឌ​ពិភពលោក​រួច​ហើយ​ ប្រាសាទ​ដែល​កំពុង​មាន​ភាព​ទ្រុឌទ្រោម​នេះ​នឹង​ទទួល​បាន​ធនធាន​ហិរញ្ញវត្ថុ​ សម្រាប់​ធ្វើការ​ថែរក្សា​ការពារ​ឲ្យ​បាន​គង់វង្ស​ ទុក​ជា​សម្បត្តិ​របស់​មនុស្ស​ជាតិ។​ ប្រការ​មួយ​ផ្សេង​ទៀត​ប្រជាជន​យើង​នឹង​ទទួល​បាន​ប្រាក់​ចំណូល​ពី​ភ្ញៀវ​ ទេសចរ​ដែល​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​មក​ទស្សនា​ប្រាសាទ​នេះ។

លោក​ ប៉ែន ងឿន​ ទីប្រឹក្សា​អម​ទីស្ដីការ​គណៈរដ្ឋមន្ត្រី​ និង​ជា​សេនាធិការ​បញ្ហា​បញ្ចូល​ប្រាសាទ​ព្រះវិហារ​ក្នុង​បញ្ជី​បេតិកភណ្ឌ​ ពិភពលោក​ ក៏​បាន​ឆ្លើយ​បញ្ជាក់​ទៅ​នឹង​សំណួរ​ខាងលើ​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​ ១​ ខែ​ កក្កដា​ នេះ​ថា​ នៅ​ពេល​ប្រាសាទ​ព្រះវិហារ​បាន​ចុះ​ក្នុង​បញ្ជី​បេតិកភណ្ឌ​ពិភពលោក​ហើយ​នោះ​ គឺ​ជា​មោទនភាព​របស់​ជាតិ​យើង​ ដែល​មាន​ប្រាសាទ​ប្រកបដោយ​រចនាបថ​ ស្ថាបត្យកម្ម​ដ៏​មាន​តម្លៃ​ក្នុង​ផ្នែក​វប្បធម៌​ ដែល​ជា​ការ​បង្ហាញ​នូវ​ចំណេះ​ដឹង​ ចំណេះ​ធ្វើ​ដ៏​ស្ទាត់​ជំនាញ​ ទាំង​សិល្បៈ​ ទាំង​ផ្នែក​លម្អ​ ទាំង​គម្រោង​សាងសង់​ ហាក់​ដូចជា​មាន​តែ​មួយ​គត់​ស្ថិត​នៅ​លើ​កំពូល​ភ្នំ​ដែល​មាន​កម្ពស់​ជាង​៦០០​ ម៉ែត្រ។​ កេរដំណែល​ដូនតា​ដែល​មាន​តម្លៃ​ជា​សកល​ក្នុង​ផ្នែក​វប្បធម៌​នេះ​ ត្រូវ​បាន​ទទួល​ស្គាល់​ដោយ​គណៈកម្មាធិការ​អន្តរជាតិ​វាយតម្លៃ​វត្ថុ​បុរាណ​ ខាង​ប្រាសាទ​ឬ​រមណីយដ្ឋាន​ (ICOMOS)។​ ប្រាសាទ​ព្រះវិហារ​បាន​បង្ហាញ​ឲ្យ​ឃើញ​ពី​អរិយធម៌​ខ្ពង់ខ្ពស់​ និង​ភាព​រុងរឿង​របស់​ជនជាតិ​ខ្មែរ​នា​សម័យ​កាល​នោះ។

លោក​បាន​និយាយ​ទៀត​ថា​ យើង​ទាំងអស់​គ្នា​ដឹង​ស្រាប់​ហើយ​ប្រាសាទ​ដែល​មាន​អាយុកាល​ដ៏​ចំណាស់​នេះ​ មាន​សភាព​ទ្រុឌទ្រោម​ ដែល​បណ្ដាល​មក​ពី​មូលហេតុ​ជា​ច្រើន​ ហើយ​ពេល​នេះ​ប្រទេស​កម្ពុជា​យើង​កំពុង​មាន​ការ​អភិវឌ្ឍន៍​ ត្រូវ​ការ​ធនធាន​ច្រើន។​ ប្រាសាទ​ព្រះវិហារ​នៅ​ពេល​បាន​ចូល​ក្នុង​បញ្ជី​បេតិកភណ្ឌ​ពិភពលោក​ហើយ​ នឹង​ទទួល​បាន​ធនធាន​ហិរញ្ញវត្ថុ​ និង​ធនធាន​អ្នក​បច្ចេកទេស​ជំនាញ​ជាន់​ខ្ពស់​មក​ជួយ​ថែរក្សា​ការពារ​ប្រាសាទ​ ទុក​ជា​កេរដំណែល​ សម្រាប់​កូន​ខ្មែរ​ជំនាន់​ក្រោយ​ក៏​ដូចជា​កេរដំណែល​មនុស្ស​ជាតិ​ទាំង​មូល​ផង ​ដែរ៕

ដកស្រង់​ចេញ​ពី​គេហទំព័រ​ http://women.open.org.kh

ក្រសួង​អប់រំ​លើក​ពេល​ប្រឡង​ឌីប្លូម​ ទៅ​​ខែ​កញ្ញា​វិញ​ តែ​ប្រឡង​បាក់​ឌុប​ទុក​នៅ​ដដែល

ប្រឡង​ឌីប្លូម​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៩​ ខែ​កញ្ញា​ ឆ្នាំ​២០០៨​

ភ្នំពេញ​៖ លោក​ វ៉ា​ សារឿន​ អនុប្រធាន​នាយកដ្ឋាន​មធ្យម​សិក្សា​ចំណេះ​ទូទៅ​នៃ​ក្រសួង​អប់រំ​យុវជន​ និង​កីឡា​បាន​និយាយ​កាល​​ពី​ថ្ងៃ​ទី​០១​ កក្កដា​ ឲ្យ​ដឹង​ថា​ ក្រសួង​អប់រំ​យុវជន​ និង​កីឡា​នឹង​លើក​ពេល​ប្រឡង​សញ្ញាបត្រ​មធ្យម​សិក្សា​បឋមភូមិ​ (ឌីប្លូម)​ ទៅ​ខែ​កញ្ញា​ ឆ្នាំ​២០០៨​វិញ​តែ​ប្រឡង​បាក់​ឌុប​ទុក​ទៅ​ដដែល។

ស្ទើរ​តែ​រៀងរាល់​ឆ្នាំ​ក្រសួង​អប់រំ​តែងតែ​រៀបចំ​ការ​ប្រឡង​ឌីប្លូម​នៅ​ អំឡុង​​ដើម​ពាក់កណ្ដាល​​ខែ​កក្កដា​ ប៉ុន្តែ​នៅ​ឆ្នាំ​នេះ​ក្រសួង​បាន​លើក​ពេល​ប្រឡង​ដោយសារ​មាន​ការ​រៀបចំ​​ការ​ បោះឆ្នោត​សកល​អាណត្តិ​ទី​៤​ដែល​នឹង​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២៧​ ខែ​កក្កដា​ ឆ្នាំ​២០០៨​ខាង​មុខ​នេះ។

លោក​ វ៉ា​ សារឿន​ បាន​និយាយ​បន្ត​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ នេះ​គឺ​ជា​​លើក​ទី​២​ហើយ​ដែល​ក្រសួង​អប់រំ​យុវជន​និង​កីឡា​លើក​ពេល​ប្រឡង​ ឌីប្លូម​ដោយសារ​តែ​មូលហេតុ​ជាប់​រវល់​ការ​បោះឆ្នោត​សកល។ លើក​ទី​១​ ក្រសួង​បាន​លើក​ពេល​ប្រឡង​នៅ​ឆ្នាំ​២០០៣​ ដែល​ជា​​ការ​បោះឆ្នោត​សកល​អាណត្តិ​ទី​៣​ ហើយ​លើក​ទី​២​ គឺ​នៅ​ឆ្នាំ​​ ២០០៨​ ដែល​ជា​ការ​រៀបចំ​បោះឆ្នោត​​សកល​អាណត្តិ​ទី​៤។

ពាក់ព័ន្ធ​ទៅ​នឹង​មូលហេតុ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​ក្រសួង​ត្រូវ​លើក​ពេល​ប្រឡង​នេះ​ លោក​ វ៉ា​ សារឿន​ បាន​ពន្យល់​​ថា​ ដោយ​សារ​តែ​មណ្ឌល​ប្រឡង​នីមួយៗ​ត្រូវ​ធ្វើ​ជា​​មណ្ឌល​សម្រាប់​រៀបចំ​ការ​ បោះឆ្នោត​ហើយ​ លោកគ្រូ​ អ្នកគ្រូ​ ក៏​ជាប់​រវល់​ចូល​រួម​បោះឆ្នោត​ ឬ​ធ្វើ​ជា​គណៈកម្មាធិការ​​រៀបចំ​ការ​បោះឆ្នោត​​ស្រុក​- ខេត្ត។ អាស្រ័យ​ហេតុ​នេះ​ទើប​ក្រសួង​លើក​ពេល​ប្រឡង​ទៅ​ថ្ងៃ​ទី​១៩​ ខែ​កញ្ញា​ ឆ្នាំ​២០០៨​វិញ។ ប៉ុន្តែ​ការ​ប្រឡង​សញ្ញាបត្រ​មធ្យម​សិក្សា​ទុតិយភូមិ​ (បាក់ឌុប) គឺ​ទុក​នៅ​ដដែល​ដែល​នឹង​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​០៦​ ខែ​សីហា​ ឆ្នាំ​២០០៨។

លោក​ វ៉ា​ សារឿន​ បាន​និយាយ​ឲ្យ​ដឹង​បន្ថែម​ទៀត​ថា​ ប្រឡង​ឌីប្លូម​នៅ​ឆ្នាំ​នេះ​មាន​អ្នក​ចុះ​ឈ្មោះ​ប្រឡង​ចំនួន​ជាង​១៤​ម៉ឺន​ នាក់​ និង​​អ្នក​ចូលរួម​ប្រឡង​បាក់ឌុប​ប្រមាណ​ជាង​៧​ម៉ឺន​នាក់៕

ដកស្រង់​ចេញ​ពី​គេហទំព័រ​ http://women.open.org.kh

អគ្គីភ័យ​ឆាប​ឆេះ​ស្ត្រី​ម្នាក់​ស្លាប់​ក្នុង​អណ្ដាត​ភ្លើង​

ទិដ្ឋភាពភ្ញាក់ផ្អើលនៅផ្ទះស្ត្រីមេម៉ាយកូនមួយវ័យក្មេងដែលត្រូវគេដុតសម្លាប់ (រូបថត សុវណ្ណារ៉ា)
ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ ៖ ហេតុការណ៍អគ្គីភ័យគួរឱ្យរន្ធត់មួយបានកើតមានឡើងវេលាម៉ោង២យប់ ថ្ងៃទី៣០ មិថុនា បណ្តាលឱ្យលំនៅឋាន៣ខ្នងនៅចំណុចសហគមន៍ព្រៃព្រិច ឃុំប៉ោយប៉ែត ស្រុកអូរជ្រៅក្លាយជា ផេះផង់ដោយមិនអាចជួយពន្លត់បាន ហើយស្ត្រីមេម៉ាយម្នាក់បានស្លាប់យ៉ាងអាណោចអាធ័មក្នុងអណ្តាតភ្លើង។
ការកើតមានអគ្គីភ័យនេះក៏ត្រូវបានគ្រួសារអ្នករងគ្រោះចោទថា មានមនុស្សលួចដុតផងដែរ ។
តាមការបំភ្លឺរបស់អ្នកស្រីហៀប ទុំ អាយុ៤៤ឆ្នាំ ជាម្តាយរបស់ស្ត្រីមេម៉ាយរងគ្រោះ ដែលស្លាប់នោះ បានឱ្យដឹងថា រូបគាត់មានប្តីឈ្មោះញឹម ស្រឿន អាយុ៤៨ឆ្នាំ ទៅរកស៊ីនៅឯស្រុកថៃ ហើយក្នុងក្រុម គ្រួសាររបស់គាត់មានសមាជិកទាំងអស់៧នាក់។ ចំពោះកូនស្រីរបស់គាត់ដែលស្លាប់ក្នុងអណ្តាតភ្លើងនេះ ឈ្មោះលី ស្រីមុំ អាយុ២៣ឆ្នាំ ជាស្ត្រីមេម៉ាយកូនមួយ និងជាកូនច្បងគេនៅក្នុងគ្រួសារ ។ អ្នកស្រីហៀប ទុំ បានបង្ហាញនូវការមន្ទិលថា កូនស្រីរបស់គាត់ដែលរងគ្រោះនេះអាចបណ្តាលមកពីរឿងគំនុំទើបបានជាកើត រឿងបែបនេះ ព្រោះកាលកន្លងមកមានគេសុំដណ្តឹងកូនគាត់ជាស្រីមេម៉ាយនេះដែរ ប៉ុន្តែសាមីខ្លួនជាកូនគាត់ បានបដិសេធមិនព្រមយក ហើយបន្ទាប់មកក៏ចេះតែកើតរឿងរ៉ាវមិនចេះចប់ ដោយរយៈពេលប៉ុន្មានខែមុន នេះមានគេបំពុលឆ្កែរបស់គាត់ងាប់អស់១ក្បាល ប៉ុន្តែពុំមានកើតរឿងអ្វីធំដុំនោះទេ បន្ទាប់មកទៀត នៅថ្ងៃ ទី២០ មិថុនា មានជនមិនស្គាល់មុខបានយកប្រេងសាំងមកចាក់ដុតផ្ទះរបស់គាត់ម្តងរួច​មក​ហើយ តែត្រូវ
បានអ្នកជិតខាងគេឃើញក៏នាំគ្នាជួយពន្លត់ទាន់ពេល ។

រង្វង់មូលជាសាកសពដែលឆេះអស់សល់តែពោះវៀន (រូបថត សុវណ្ណារ៉ា )

ម្តាយស្ត្រីរងគ្រោះបញ្ជាក់ទៀតថា រហូតមកទល់ពេលកើតហេតុនេះត្រូវបានជនសង្ស័យ ដែលដឹងអត្ត សញ្ញាណខ្លះនោះយកប្រេងសាំងមកចាក់ដុតកណ្តាលយប់ បណ្តាលឱ្យឆេះសន្ធោសន្ធៅស្លាប់កូនស្រីរបស់គាត់ តែម្តង ហើយរូបគាត់បានត្រូវភ្លើងឆាបឆេះរបួសបន្តិចបន្តួចផងដែរ ក្រៅពីនោះពុំមាននរណារងរបួសទៀត ទេ។ ចំណែកទ្រព្យសម្បត្តិក្នុងផ្ទះត្រូវឆេះទាំងអស់សរុបជាទឹកប្រាក់ ប្រមាណជាង១០ម៉ឺនបាត ពីព្រោះ ផ្ទះ របស់គាត់ជាផ្ទះលក់ចាប់ហួយ និងដាក់ទូរស័ព្ទថែមទៀតផង ។ មន្ត្រីសមត្ថកិច្ចស្រុកអូរជ្រៅ ដែលចុះទៅធ្វើ កោសល្យវិច័យនៅកន្លែងកើតហេតុនោះបានឱ្យដឹងថា ភ្លើងបានឆាបឆេះផ្ទះអស់ចំនួន៣ខ្នងតូចៗ ជាផ្ទះធ្វើអំពី ឈើប្រក់ស័ង្កសី និងបណ្តាលឱ្យស្លាប់ស្ត្រីមេម៉ាយវ័យក្មេងម្នាក់ ឆេះសល់តែពោះវៀនបន្តិចតែប៉ុណ្ណោះ ។ ចំពោះផ្ទះរងគ្រោះទី២មានម្ចាស់ ឈ្មោះទិត្យ រស់ ភេទប្រុស អាយុ៤៨ឆ្នាំ និងប្រពន្ធឈ្មោះឌុប នៅ អាយុ៤៥ឆ្នាំ ឆេះអស់ ទ្រព្យសម្បត្តិសរុបប្រមាណ៥ម៉ឺនបាត និងផ្ទះទី៣ មានម្ចស់ឈ្មោះអ៊ុន សាវ៉ាត ភេទស្រី អាយុ៥៤ឆ្នាំឆេះអស់ទ្រព្យសម្បត្តិសរុបប្រមាណ២ម៉ឺនបាត ។ មន្ត្រីសមត្ថកិច្ចបញ្ជាក់ឱ្យដឹងថា ក្រោយពី ធ្វើការពិនិត្យ និងកោសល្យវិច័យរួចមកបានសន្និដ្ឋានថា នេះជារឿងគំនុំ និងជាការលួចដុតដោយចេតនា ។
លោកវរសេនីយ៍ត្រីអ៊ឹង សុងយូ អធិការប៉ូលិសស្រុកអូរជ្រៅបានឱ្យដឹងថា ចំពោះករណីបទល្មើសនេះ លោក នឹងឱ្យកំលាំងជំនាញរបស់លោកស្រាវជ្រាវរកមុខសញ្ញាជនល្មើសនោះ យកមកផ្តន្ទាទោសឱ្យខាងតែបាន គឺមិន ទុកឱ្យជនល្មើសនោះរួចខ្លួនពីសំណាញ់ច្បាប់ឡើយ ។ យោងតាមការរៀបរាប់របស់ស្ត្រីជាម្តាយអ្នករងគ្រោះ គឺជាពន្លឺច្បាស់ណាស់សំរាប់សមត្ថកិច្ចធ្វើការស្រាវជ្រាវ ព្រោះនេះមិនមែនជាការលួចដុតលើកទី១ទេ តែជាការ ព្យាយាមលើកទី២ រហូតបានសំរេចបំណងដ៏ពិសពុលនេះ ។
ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​គេហទំព័រ​ http://www.kohsantepheapdaily.com.kh

ប្លន់​ទូ​លក់​មាស​ទាំង​ថ្ងៃ ​អាជីវករ​លក់​មាស​នៅ​ផ្សារ​ឧដុង្គ​៩​តូប​ត្រូវ​ចោរប្លន់​តែ​មួយ​ប៉ប្រិច​ភ្នែក​

ខេត្តកំពង់ស្ពឺ ៖ អំពើប្លន់ទូមាសដ៏កក្រើកគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលមួយបានកើតឡើង ទាំងកណ្តាលថ្ងៃនៅក្នុងផ្សារឧដុង្គ ស្រុកឧដុង្គ នាវេលាម៉ោងជាង១១ព្រឹកថ្ងៃទី២៩ មិថុនា ដែលធ្វើឱ្យក្រុមអាវជីករលក់មាសចំនួន៩តូប ត្រូវ រងគ្រោះទាំងអស់គ្នា ។ បើតាមការវាយតម្លៃមិនផ្លូវការនៅឡើយពីការបាត់បង់តែក្នុងមួយប៉ប្រិចភ្នែក ឱ្យដឹងថា ក្នុង១តូបយ៉ាងតិចក៏២ម៉ឺនដុល្លារដែរ ដូច្នេះការបាត់បង់ក្នុងចន្លោះពីជិត២០ម៉ឺនដុល្លារទៅជាង៣០ម៉ឺន ដុល្លារ។ នេះជាអំពើប្លន់មួយដែលបង្ហាញឱ្យឃើញច្បាស់ថា គឺជាការប្លន់ដែលក្រុមជន​សង្ស័យ​មាន​គ្នា យ៉ាង តិចជាង១០នាក់ ឬក៏ច្រើនជាងនេះបានធ្វើសកម្មភាព ។


តាមសេចក្តីរាយការណ៍ជំហានដំបូងពីកន្លែងកើតហេតុឱ្យដឹងថា តូបរបស់អាជីវករលក់មាស និងប្តូរប្រាក់ស្ថិត នៅកណ្តាលផ្សារឧដុង្គ ខណៈដែលមនុស្សម្នាមិនបានចេញចូលច្រើនហើយកំលាំងប៉ូលីស​ក៏​ដល់​​ម៉ោង​​ទៅ បាយ​ទឹក​នោះ គឺជាការចន្លោះប្រហោងមួយនៅក្នុងផ្សារនេះ ។ ពេលនោះវេលាម៉ោងប្រមាណ១១ និង ១៥នាទី ជនមិនស្គាល់មុខមានគ្នាប្រមាណ៦នាក់ បានធ្វើសកម្មភាពព្រមៗគ្នាដោយវាយបំបែកទូមាសដែល ក្រុមអាជីវករដាក់តាំងលក់ជាគ្រឿងមាន មាស និងប្លាទីន ព្រមទាំងប្រាក់មួយចំនួន ។ ប្រភពដដែលឱ្យដឹងថា ក្រុមជនសង្ស័យមិនបានប្រើអាវុធភ្ជង់គំរាមទេ គឺបាននាំគ្នាវាយបំបែកទូមាសដែលសុទ្ធតែបាំងបិទដោយ កញ្ចក់ ហើយប្រមូលយកចេញទៅ។ ពេលដែលកើតមានហេតុការណ៍នេះ យុវជនម្នាក់ អាយុ១៨ឆ្នាំ បានស្រែកថាចោរៗ ហើយក៏ត្រូវក្រុមជនសង្ស័យផ្ទុះអាវុធចំនួន៤គ្រាប់ គឺបាញ់ផ្ញុចដីតំរង់ជើងបណ្តាលឱ្យត្រូវ របួសចំភ្នែកគោលប្រអប់ជើងឆ្វេង១គ្រាប់ ។ មិនទាន់មានសេចក្តីអះអាងភ្លាមៗទេថា ក្រុមជនសង្ស័យ មានគ្នាប៉ុន្មាននាក់ និងមានមធ្យោបាយអ្វីខ្លះសំរាប់ការគេចខ្លួននោះទេ ដោយគ្រាន់តែដឹងថា ក្រុមជន សង្ស័យទាំងនោះគេចខ្លួនតាមរយៈម៉ូតូទំនើបៗនិងរថយន្ត តំរង់ឆ្ពោះទៅទិសខាងកើតគឺសំដៅក្រុងភ្នំពេញ ប៉ុន្តែបើតាមមន្ត្រីប៉ូលិសនៃអធិការដ្ឋានស្រុកឧដុង្គបាននិយាយថា ទោះបីក្រុមជនសង្ស័យបានរត់គេចមកទិស ក្រុងភ្នំពេញ មែនតែលើកំណាត់ផ្លូវជាតិលេខ៥ មានផ្លូវបំបែកច្រើននៅចំណុចបាត់ដឹង គឺអាចនឹងគេចទៅ ផ្លូវណាមួយហើយក៏អាចបំបែកគ្នាផងដែរ ។ ទោះបីជាបែបណាមិនច្បាស់ទេថា ក្រុមជនសង្ស័យរត់គេច ខ្លួនទៅតាមច្រកណាខ្លះនោះ។
លោកអធិការប៉ូលិសស្រុកឧដុង្គមានប្រសាសន៍ឱ្យដឹងថា សមត្ថកិច្ចបានចេញតាមប្រមាញ់ភ្លាមៗដែរនិង បានទាក់ទងឱ្យគ្រប់បណ្តាញទាំងអស់ក្នុងខេត្តនិងក្រុងភ្នំពេញ ព្រមទាំងខេត្តកណ្តាលជួយអន្តរាគមន៍ តែរហូត មកដល់ត្រឹមម៉ោង៦ល្ងាចថ្ងៃដដែលមិនបានប្រទះឃើញស្រមោល​ជន​សង្ស័យ​ណា​មួយ​នៅ​ឡើយ​ទេ​ ។
ក្រោយពេលកើតមានអំពើប្លន់ដែលមានរយៈពេលលឿនរហ័សតែប៉ុន្មាន​នាទី​នោះ បានបង្ហាញថា មិនមែនជា អំពើប្លន់ទាំងប្រថុយប្រថានមួយនោះទេ គឺពិតជាមានការតាមដានយ៉ាងលំអិតមុនពេលមានសកម្មភាពប្លន់ នេះពិសេសគឺការចន្លោះប្រហោងនៅក្នុងផ្សារដែលមិនមានវត្តមានរបស់ប៉ូលិស ព្រោះតែចំ “ម៉ោងប៉ាយ” ជា ពេលវេលាឆកល្វែង។ មានការកត់សម្គាល់ថា អ្នករៀបចំផែនការប្លន់នេះពិតជាមិនធម្មតាទេ ព្រោះទិដ្ឋភាព នៃការធ្វើសកម្មភាព មិនបានប្រើប្រាស់កាំភ្លើងភ្ជង់គំរាមឱ្យមានការភ្ញាក់ផ្អើលទេ គឺវាយបំបែកដោយស្នាប់ កាំភ្លើង និងខ្លះញញួរ រួចស្រវាយកទាំងភ្នែកស្រស់ ហើយបានរត់ចេញយ៉ាងប្រញាប់ទៅតាមទិសដែល រៀបចំរួចជាស្រេច ។ សំរាប់ការសន្និដ្ឋានថា ក្រុមជនសង្ស័យមានគ្នាច្រើននាក់ទៀត ដែលស្ថិតនៅ ខាងក្រៅផ្សារ ខណៈដែលបក្សពួករបស់គេចូលទៅប្លន់ ។ នេះជាការប្លន់ដែលមិនធ្លាប់មានទេកន្លងមក ដោយ តូបអ្នកលក់មាសប្តូរប្រាក់ចំនួន៩ទូ ត្រូវបានប្លន់ទាំងអស់ និងហ៊ានធ្វើទាំងកណ្តាលថ្ងៃទៀតផង ។
លោកវរសេនីយ៍ត្រី លី វណ្ណថា អធិការនគរបាលស្រុកឧត្តុង្គប្រាប់កោះសន្តិភាពនៅកន្លែងកើតហេតុថា ទូតាំងលក់មាសនិងដូរប្រាក់ចំនួន៩ទូ ត្រូវបែកកញ្ចក់ខ្ទេចខ្ទី ហើយមាសប្រាក់ត្រូវក្រុមចោរប្រមូលយក ទៅអស់ និងដោយសុវត្ថិភាពក្នុងឱកាសដែលប៉ូលិសផ្សារចែកផ្លូវគ្នាទៅរកបាយថ្ងៃត្រង់ ។ លោកបន្តទៀតថា អាជីវករទាំង៩តូបដែលរងគ្រោះបន្សល់ទុកតែទឹកភ្នែកនោះ
-ឈ្មោះ យូ ឈុនណា
-ឈ្មោះឆេង ឡាង
-ឈ្មោះ ទ្រី ហ្គេច
-ឈ្មោះហេង ប្រុស
-ឈ្មោះ យ៉ាន់ ណា
-ឈ្មោះស៊ីម
-ឈ្មោះ វណ្ណនី
-ឈ្មោះបុប្ផា
និង៩-ឈ្មោះនាងស្រី ។
អ្នកទាំងអស់សុទ្ធតែបាត់បង់ប្រាក់ និងមាសអស់ ពីទូ ។
អ្នកផ្សារដែលបានឃើញអំពើប្លន់នោះប្រាប់ថា ពួកចោរមានបក្សពួកចំនួន៦នាក់ ខ្លះពាក់ម៉ាស់ចូលអែបទូមាស រួចក៏វាយកំទេចព្រមៗគ្នា និងច្បាមយកមាស និងលុយអស់ភ្លាម តែមិនធ្វើឱ្យរបួសអ្នកលក់ទេ ។ ក្រោយពេល ធ្វើសកម្មភាព៥នាទីពួកគេគេចខ្លួនចេញផុតពីទូមាសបានបន្តិច ស្រាប់តែមានយុវជនម្នាក់ស្រែកថាចោរៗ ធ្វើ ឱ្យពួកចោរបាញ់ចំនួន៤គ្រាប់ ត្រូវជើងយុវជននោះចំភ្នែកគោរឆ្វេង ។ ជនរងគ្រោះត្រូវគេបញ្ជូនទៅ មន្ទីរពេទ្យ ។
អ្នកលក់មាសដូចគ្នានិយាយខ្សឹបៗថា ក្នុងមួយទូមាសយ៉ាងហោចណាស់ក៏គិតជាទឹកប្រាក់ចំនួន ២៥.០០០ដុល្លារ ដែរ និងខ្លះរហូត៣០ម៉ឺនដុល្លារ ។ តាមប្រភពព័ត៌មាន ក្រុមជនសង្ស័យ៦នាក់នោះបានជិះម៉ូតូគេចខ្លួន ចូលទៅក្នុងវត្តវាំងចាស់ ហើយក៏បាត់ខ្លួន ព្រោះមានផ្លូវច្រើនណាស់ ។

ដកស្រង់​ចេញ​ពី​គេហទំព័រhttp://www.kohsantepheapdaily.com.kh/

Sunday, June 29, 2008

កូន​ស្រី​លោក​ឧកញ៉ា​បើក​បុក​បង្គោល​ភ្លើង​ផ្អើល​អ្នក​ហែក្បួន

រថយន្ត VIGO ដែលបង្កការភ្ញាក់ផ្អើល (សម័យ)

ខេត្តបាត់ដំបង ៖ សិស្សសាលារាប់រយនាក់ រួមទាំងអ្នកហែក្បួនគណបក្សនយោបាយផង ភ្ញាក់ផ្អើលទាំងព្រឹក បន្ទាប់ពីរថយន្តទំនើបមួយគ្រឿងម៉ាកវីហ្គោបានបោះពួយបុករះបង្គោលភ្លើង ដាំលំអសួនច្បារមាត់ស្ទឹងសង្កែ បាក់អស់ចំនួន៣ដើម កាលពីម៉ោង៨និង១៥នាទីព្រឹកថ្ងៃទី ២៦ មិថុនា តាមបណ្តោយផ្លូវលេខ១មុខអនុ វិទ្យាល័យសោហឺ ស្ថិតក្នុងភូមិព្រែកមហាទេព ឃុំស្វាយប៉ោ ស្រុកបាត់ដំបង ។ រថយន្តនោះក្រពឹតមុខខ្ទេច រីឯអ្នកបើកបររបួសតិចតូច ។ អ្វីដែលគួរឱ្យកត់សំគាល់ដែរគឺអ្នកបើករថយន្តធុនទំនើបនោះជាកូនស្រីលោក ឧកញ៉ាម្នាក់ ។
មន្ត្រីនគរបាលសណ្តាប់ធ្នាប់ស្រុកបាត់ដំបងដែលទៅពិនិត្យកន្លែងកើតហេតុ​និយាយ​ថា លោកពុំទាន់ស្គាល់ ឈ្មោះអ្នកបើកបរនៅឡើយទេ ដោយសារមានសាច់ញាតិដឹកជំលៀសចេញទៅផុតបន្តិច នៅសល់តែរថយន្ត ក្រពឹតមុខនោះប៉ុណ្ណោះ ។ ទោះជាយ៉ាងណាមានសាក្សីជាច្រើននាក់ស្គាល់ច្បាស់ថា អ្នកបើកបររថយន្តនោះ ជាកូនស្រីលោកឧកញ៉ា ដែលជាថៅកែស្ថានីយប្រេងដ៏ធំមួយក្នុងខេត្តបាត់ដំបង ។
សមត្ថកិច្ចឱ្យដឹងថា រថយន្តុនោះម៉ាកវីហ្គោពណ៌ខ្មៅ ពាក់ស្លាកលេខបាត់ដំបង 2A-4518 បានក្រពឹតរួញផ្នែក ខាងមុខទាំងស្រុង និងបែកកញ្ចក់ក្រោយ ប៉ុន្តែពុំបង្កឱ្យមានរបួសដល់អ្នកដំណើរទេ ។ រថយន្តបានបញ្ឈប់ ល្បឿនខណៈបុកគល់ដើមជើងគោនៅលើសួនច្បារ ក្រោយពេលបុករះបាក់បង្គោលភ្លើងលំអសួនច្បារអស់ ចំនួន៣ដើមបន្តបន្ទាប់គ្នារួចមក ។

ទិដ្ឋភាពរថយន្តបុកបាក់បង្គោលភ្លើងលើសួនច្បារ (រូបថត សម័យ )

សាក្សីភាគច្រើនជាកូនសិស្សនិយាយថា អ្នកបើកបររថយន្តទំនងជាវិលមុខ ព្រោះពេលចុះពីរថយន្តឃើញ យកដៃខ្ទប់មុខ ។ រថយន្តនោះបានបើកក្នុងល្បឿនលឿន លុះទៅដល់ចំណុចកើតហេតុស្រាប់តែរេចង្កូតឡើង លើចិញ្ចើមថ្នល់ខាងស្តាំរួចកិនលើកង់សិស្សសាលាម្នាក់ក្រពឹតអស់ ។ បន្ទាប់មករថយន្តជ្រុលទៅបុករះ បង្គោលភ្លើងបាក់ដូចដើមចេកជាបន្តបន្ទាប់ ហើយចុងក្រោយទៅជាប់នឹងកំណាត់គល់ឈើលើសួន ។
សាក្សីនិយាយថា បើកុំតែបុកគល់ឈើនោះរថយន្តអាចបន្តទៅបុកបង្គោលភ្លើងទៀត ឬក៏បុកក្បួនដង្ហែ គណបក្ស និងសិស្សសាលាដែលកំពុងធ្វើចរាចរលើដងផ្លូវ ។ រថយន្តនោះត្រូវនគរបាលសណ្តាប់ធ្នាប់ស្រុក បាត់ដំបងស្ទូចយកទៅរក្សាទុកដើម្បីដោះស្រាយតាមផ្លូវច្បាប់ ។ តាមសាក្សីស្គាល់ថា អ្នកបើករថយន្តនោះ ជាកូនស្រីរបស់លោកឧកញ៉ា វេង ស៊្រុន ។
ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​គេហទំព័រ​ http://www.kohsantepheapdaily.com.kh/

Wednesday, June 25, 2008

គ្រាន់​តែ​ដាំ​បាយ​ជ្រាយ​ ទាញ​កាំបិត​កកុក​ កាប់​ក្បាល​ប្រពន្ធ​រង​របួស

ខេត្ត​កំពង់ឆ្នាំង​៖ អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​មួយ​ដែល​គ្រាន់​តែ​ប្រពន្ធ​ដាំបាយ​ជ្រាយ​លោក​ ប្ដី​គាត់​មក​​ពី​ធ្វើ​ការ​ឡូឡា​មិន​ពេញ​ចិត្ត​ក៏​ទាញ​កាំបិត​កកុក​ដង​វែង​ មក​កាប់​ក្បាល​ប្រពន្ធ​បណ្ដាល​ឲ្យ​រង​របួស​ជា​មធ្យម​ហើយ​ត្រូវ​បាន​​បញ្ជូន​ មក​កាន់​មន្ទីរពេទ្យ​ខេត្ត។

ចំណែក​អ្នក​បង្ក​របួស​ស្នាម​ត្រូវ​ប៉ូលិស​ស្រុក​កំពង់ឆ្នាំង​ចាប់​ឃាត់​ ខ្លួន​ជន​រងគ្រោះ​ឈ្មោះ​ យឹម​ គឹមស្រី​ អាយុ​៣៨​ឆ្នាំ​បាន​​និយាយ​នៅ​ក្នុង​មន្ទីរពេទ្យ​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ នៅ​ម៉ោង​ប្រមាណ​១៣​ ថ្ងៃ​ទី​២៣​ ខែ​មិថុនា​ ឆ្នាំ​២០០៨​ នៅ​ពេល​ប្ដី​របស់​គាត់​មក​ពី​ធ្វើការ​ដល់​ផ្ទះ​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​កណ្ដាល​ ឃុំ​កំពង់ឆ្នាំង​​ ស្រុក​កំពង់ឆ្នាំង​គាត់​ក៏​បាន​រៀប​បាយ​សម្ល​ឲ្យ​ប្ដី​ហូប​ពេល​នោះ​​គ្រាន់​ តែ​ដួស​បាយ​ដាក់​ចាន​ឃើញ​បាយ​ជ្រាយ​ភ្លាម​ប្ដី​របស់​គាត់​ក៏​ឡូឡា​រក​រឿង​តែ ​ម្ដង។

ក្រោយ​ពី​រក​រឿង​ជេរ​បញ្ចោរ​មិន​អស់​ចិត្ត​ស្រាប់​តែ​​ប្ដី​គាត់​បាន​ទាញ ​យក​​កាំបិត​កកុក​ដង​វែង​មក​យារ​កាប់​គាត់​ពី​ក្រោយ​ខ្នង​ ពេល​គាត់​ងាក​ក្រោយ​ទាន់​ហើយ​យក​ដៃ​ទាំង​២​រង​ចំ​ដង​កាំបិត​ក៏​ក្រឡាច់​​ដង​ មក​វិញ​ហើយ​ប្ដី​​គាត់​ក៏​កាប់​មក​លើ​ក្បាល​គាត់​ខាង​ខ្នង​កាំបិត​បណ្ដាល​ ឲ្យ​រយះ​ក្បាល​រង​របួស​រួច​ត្រូវ​បាន​បងប្អូន​ជិត​ខាង​ដឹក​មក​ព្យាបាល​​របួស ​ក្នុង​មន្ទីរពេទ្យ​ខេត្ត។ ចំណែក​ប្ដី​របស់​គាត់​ត្រូវ​ប៉ូលិស​ប៉ុស្ដិ៍​ ឃុំ​កំពង់ឆ្នាំង​ឃាត់​ខ្លួន​បញ្ជូន​មក​កាន់​អធិការដ្ឋាន​នគរបាល​ស្រុក​ កំពង់ឆ្នាំង​​ដើម្បី​សាកសួរ​ធ្វើ​សំណុំ​រឿង​នៅ​មុខ​សមត្ថកិច្ច​ ឡាច​ ដារ៉ា​ ឆ្លើយ​ថា​ គាត់​បាន​យក​ដែក​វាយ​ក្បាល​ប្រពន្ធ​មិន​បាន​សារភាព​ថា​ យក​កាំបិត​កាប់​ក្បាល​ប្រពន្ធ​ទេ។

ឈ្មោះ​ យឹម​ គឹមស្រី​​ ជា​ជនរងគ្រោះ​បាន​និយាយ​ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា​ ចំពោះ​រឿង​ហេតុ​នេះ​គាត់​មិន​សុខចិត្ត​ទេ​ គឺ​ឲ្យ​សមត្ថកិច្ច​ធ្វើការ​តាម​ច្បាប់​ចុះ​ចំណែក​គាត់​ប្រហែល​​ជា​អស់​ចិត្ត ​ជា​​ប្ដី​ប្រពន្ធ​ពេល​នេះ​ហើយ។ ក្រោយ​ពី​ការ​ជាមួយ​គ្នា​បាន​កូន​៣​នាក់​មក​ជាង​១០​ឆ្នាំ​ហើយ​ មិន​ដែល​បាន​សុខ​ទេ​គឺ​ឈ្លោះ​គ្នា​ប្រកែក​គ្នា​រហូត​​ ហើយ​ពេល​នេះ​ហ៊ាន​កាប់​ក្បាល​គាត់​សម្លាប់​ចោល​ទៀត​នេះ​បាន​គាត់​​យក​ដៃ​រង​ កាំបិត​ធ្វើ​ឲ្យ​ក្រឡាច់​ដង​កាំបិត​ទេ​បើ​បណ្ដោយ​ឲ្យ​គេ​កាប់​ខាង​ផ្លែ​ កាំបិត​វិញ​នោះ​ក្បាល​គាត់​ពិត​ជា​រយះ​ជា​​២​ស្លាប់​ជា​ពុំ​ខាង​ឡើយ។

ដោយ​ឡែក​សមត្ថកិច្ច​គេ​ចង់​ឲ្យ​ប្ដី​ប្រពន្ធ​ទាំង​២​នាក់​នេះ​​ជួប​គ្នា​ ផ្សះផ្សា​​គ្នា​ទោះ​បី​ពុំ​​​មាន​ការ​ស្រុះស្រួល​គ្នា​ទេ​នោះ​ទើប​ សមត្ថកិច្ច​ដោះស្រាយ​ទៅ​តាម​នីតិវិធី​ច្បាប់​​ព្រោះ​គេ​យល់​ថា​ លោក​ ឡាច​ ធារ៉ា​ ក៏​ជា​មន្ត្រី​រាជការ​សាលា​ស្រុក​មួយ​រូប​ដែរ​​មិន​គួរ​មាន​បញ្ហា​ដូច្នេះ​ ឡើយ។

រឿង​នេះ​អាស្រ័យ​លើ​ជនរងគ្រោះ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ បើ​គេ​ប្ដឹង​គឺ​អ្នក​បង្ក​របួស​ស្នាម​ពិត​ជា​មាន​ទោស​ជាប់​ពន្ធនាគារ​ ហើយ​ទោះ​អ្នក​នោះ​ជា​អ្វី​​ក៏​ដោយ៕

ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​គេហទំព័​ http://women.open.org.kh

Tuesday, June 24, 2008

ហេតុអ្វី​ការ​រើសអើង​នៅ​តែ​កើត​មាន​ លើ​ស្ត្រី​ពិការ?

នៅ​ក្នុង​សង្គម​ខ្មែរ​របស់​យើង​បញ្ហា​ការ​រើសអើង​នៅ​តែ​មាន​ ដោយសារ​ពួក​គេ​មិន​ទាន់​បាន​យល់​ដឹង​ពី​បញ្ហា​ពិការភាព​យ៉ាង​ដូចម្ដេច​ទេ។​ គេ​ច្រើន​គិត​ថា​ ឲ្យ​តែ​ជា​ស្ត្រី​ពិការ​ គឺ​ជា​មនុស្ស​ដែល​ធ្វើ​អ្វី​មិន​កើត​ជានិច្ច​ ហើយ​ការ​រើសអើង​មក​លើ​ស្ត្រី​ និង​កុមារ​ពិការ​ វា​ក៏​បាន​ជះ​ឥទ្ធិពល​យ៉ាង​ខ្លាំង​ផង​ដែរ​នៅ​កម្ពុជា។

យើង​ក៏​បាន​លើក​យក​ខ្សែ​ជីវិត​របស់​ស្ត្រី​ពិការ​ម្នាក់​ ឈ្មោះ​ សៅ​ សាឃឿន​ មាន​ អាយុ​៤៤​ឆ្នាំ។​ គាត់​រស់នៅ​ក្នុង​ ភូមិ​គ្រួស​ ឃុំ​គ្រួស​ ស្រុក​ស្វាយជ្រំ​ ខេត្ត​ស្វាយរៀង។​ ស្ត្រី​ពិការ​ សៅ​ សាឃឿន​ បាន​ធ្លាក់​ខ្លួន​ពិកា​តាំង​ពី​ អាយុ​១៤​ឆ្នាំ​ ដោយសារ​ជំងឺ​ខ្យល់គរ​ នៅ​ពេល​នោះ​គាត់​កំព្រា​ ដោយសារ​ឪពុក​ម្ដាយ​បាន​ស្លាប់​ចោល​តាំង​ពី​ជំនាន់​ ប៉ុល ​ពត​ មក។​ គាត់​ត្រូវ​បាន​ស្ត្រី​ម្នាក់​យក​មក​ចិញ្ចឹម​ ហើយ​ក៏​បាន​យក​ទៅ​ព្យាបាល​នៅ​មន្ទីរពេទ្យ​ ខេត្ត​ស្វាយរៀង។​ នៅ​ពេល​ជា​មក​ គាត់​បែរ​ទៅ​ជា​ខ្វេរ​ដៃ​ ខ្វេរ​ជើង​ ហើយ​និយាយ​មិន​សូវ​ដឹង​អី។​ គាត់​ធ្លាក់​ខ្លួន​ក្លាយ​ជា​ជន​ពិការ​បញ្ញា​អាប់​រហូត​មក​ដល់​សព្វ​ថ្ងៃ​ នេះ។

ស្ត្រី​ពិការ​ សៅ​ សាឃឿន​ ត្រូវ​បាន​គេ​ចាប់​រំលោភ​បី​លើក។​ ដោយសារ​តែ​ភាព​ពិការ​ មិន​អាច​ឲ្យ​បង​ធ្វើ​ការ​អ្វី​កើត​ទេ។​ សព្វថ្ងៃ​គាត់​ប្រកបរបរ​ដើរ​សុំ​ទាន​គេ​សម្រាប់​យក​មក​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​ និង​កូន។

កាល​ពី​ថ្ងៃ​មួយ​ គាត់​ត្រូវ​បាន​ជនល្មើស​ គឹម​ សារិត​ អាយុ​៤៤​ឆ្នាំ​ មុខរបរ​សព្វថ្ងៃ​ធ្វើ​ជា​ពេទ្យ​ នៅ​ឃុំ​គ្រួស​ បាន​ចាប់​រំលោភ​ គាត់​ចំនួន​ពីរ​ដង​ហើយ។​ ដោយសារ​តែ​កូន​ឈឺ​ ហើយ​ស្ត្រី​ពិការ​បាន​យក​កូន​ទៅ​សុំ​ថ្នាំ​ពេទ្យ​ នៅ​ក្នុង​មន្ទីរពេទ្យ​ ហើយ​ ឈ្មោះ​ គឹម​ សារិត​ បាន​ប្រាប់​ថា​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ​ពេទ្យ​មិន​មាន​អ្នកណា​គេ​មក​ធ្វើ​ការ​ទេ​ ចាំ​ថ្ងៃ​ អាទិត្យ​ ម៉ោង​៨​ព្រឹក​ ចាំ​មក​យក​ថ្នាំ​ទើប​គេ​ធ្វើ​ការ។​ នៅ​ថ្ងៃ​ អាទិត្យ​ ស្ត្រី​ពិការ​នោះ​ក៏​បាន​មក​សុំ​ថ្នាំ​ពី​ពេទ្យ​ ឆ្លៀត​ពេល​នោះ​ឈ្មោះ​ គឹម​ សារិត​ បាន​ចាប់​រំលោភ​គាត់​តែ​ម្ដង។

លើក​ទី​ពីរ​ ជនល្មើស​រូប​នេះ​ បាន​ណាត់​ឲ្យ​គាត់​មក​យក​ថ្នាំ​រៀងរាល់​ថ្ងៃ​ អាទិត្យ​ ហើយ​ឆ្លៀត​ឱកាស​ល្អ​ ហើយ​ស្ងាត់​ក៏​ចាប់​រំលោភ​ម្ដង​ទៀត​ ហើយ​គំរាម​ថា​ បើ​ប្រាប់​គេ​ឲ្យ​ដឹង​ត្រូវ​សម្លាប់​ និង​បាញ់​ចោល។​ គាត់​មិន​ហ៊ាន​និយាយ​ប្រាប់​គេ​ទេ​ ដោយសារ​បង​ធ្លាប់​ជួប​នឹង​[ការ]​គំរាម​កាល​ពី​លើក​មុន​ម្ដង​ដែរ​ នៅ​ពេល​ដែល​បង​មាន​ អាយុ​៣៧​ឆ្នាំ។​ កាល​ណោះ​បាន​ត្រូវ​ជនល្មើស​មិន​ស្គាល់​មុខ​ចាប់​រំលោភ​បាន​កូន​ប្រុស​ ម្នាក់។​ មក​ដល់​ពេល​នេះ​កូន​មាន​អាយុ​៨​ឆ្នាំ​ហើយ។​ ដោយសារ​តែ​គាត់​បាន​និយាយ​ប្រាប់​អ្នក​ជិត​ខាង​ពី​ឈ្មោះ​ជនល្មើស​ដែល​ចាប់​ រំលោភ​រូប​គាត់​ ទើប​ជនល្មើស​រូប​នេះ​បាន​វាយ​ធ្វើ​បាប​គាត់​ បណ្ដាល​ឲ្យ​បែក​ក្បាល​ ហើយ​គ្មាន​អ្នក​ណា​មើល​ថែទាំ​ និង​រក​ខុសត្រូវ​ឲ្យ​គាត់​ទេ​ ដោយ​គេ​គិត​ថា​ គាត់​ជា​ជន​ពិការ​ ហើយ​មិន​សូវ​ដឹង​អី​ទៀត​ផង។

ពេល​គាត់​មាន​ អាយុ​៤៣​ឆ្នាំ​ ត្រូវ​បាន​ជន​ល្មើស​ឈ្មោះ​ គឹម​ សារិត​ រំលោភ​គាត់​ម្ដង​ទៀត​ ដែល​ជា​បុរស​ទី​២។​ មក​ដល់​ថ្ងៃ​ទី​ ១៣​ ខែ​ កុម្ភៈ​ ឆ្នាំ​ ២០០៨​ ឈ្មោះ​ សៅ​ សាឃឿន​ មាន​ជំងឺ​ហើម​ជើង​ ហើយ​វេទិកា​ស្ត្រី​ពិការ​ បាន​ធ្វើការ​ទំនាក់ទំនង​ជាមួយ​អង្គការ​ដៃគូ​ជួយ​យក​ទៅ​ព្យាបាល​ និង​ជួយ​សម្រួល​ដល់​គ្រប់​ខែ​ សម្រាប់​កើត​កូន​ស្រី​ ដែល​កើត​មក​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​ ២៣​ ខែ​ កុម្ភៈ​ ឆ្នាំ​ ២០០៨​ អង្គការ​ SSA​ បាន​ជួយ​ថវិកា​សម្រាប់​ឆ្លង​ទន្លេ​នៅ​ភ្នំពេញ​ ហើយ​ត្រឡប់​មក​ផ្ទះ​វិញ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​ ២៥​ ខែ​ កុម្ភៈ​ ឆ្នាំ​ ២០០៨។​ ស្ត្រី​ពិការ​ដោយ​រងគ្រោះ​ ធ្វើ​ការ​សំណូមពរ​ឲ្យ​អង្គការ​ជួយ​រក​យុត្តិធម៌​ផង​ ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​ឲ្យ​ជនល្មើស​ជួយ​ចិញ្ចឹម​កូន​ ព្រោះ​គាត់​ពុំ​មាន​លុយ​សម្រាប់​ចិញ្ចឹម​ទេ​ សព្វថ្ងៃ​អត់​ប្រកបរបរ​អី​កើត​ទេ។​ ហើយ​វេទិកា​អភិវឌ្ឍន៍​ស្ត្រី​ និង​កុមារ​ពិការ​ខេត្ត​ស្វាយរៀង​ សំណូមពរ​ឲ្យ​រាជរដ្ឋាភិបាល​អង្គការ​ស្ថាប័ន​នានា​ជួយ​ដល់​ក្រុម​គ្រួសារ​ របស់​គាត់​ ដូចជា​ សម្ភារៈ​ ថ្លៃ​សេវា​ព្យាបាល​ដោយ​ឥត​គិត​ថ្លៃ។​ វេទិកា​ស្ត្រី​អភិវឌ្ឍន៍​កុមារ​ពិការ​ កំពុង​ធ្វើ​ការ​បញ្ចុះ​បញ្ចូល​ អង្គការ​អាដហុក​ អង្គការ​លីកាដូ​ និង​ខាង​កាសែត​ ព្រម​ទាំង​អាជ្ញាធរ​ដែន​ដី​ បាន​ជួយ​ធ្វើ​អន្តរាគមន៍។

មក​ដល់​ថ្ងៃ​ទី​ ២៥​ ខែ​ មេសា​ ឆ្នាំ​ ២០០៨​ វេទិកា​ស្ត្រី​ សហការ​ជាមួយ​ប៉ូលិស​ព្រហ្មទណ្ឌ​ បាន​យក​ជនល្មើស​មក​ទទួល​ខុសត្រូវ​តាម​ផ្លូវ​ច្បាប់​ មក​ដល់​ពេល​នេះ​បាន​ជោគជ័យ​ហើយ៕

ដកស្រង់​ចេញ​ពី​គេហ​ទំព័រ http://women.open.org.kh

Monday, June 23, 2008

គ្រូបង្រៀន​សិស្ស​ថ្នាក់​ទី​២​ ជាប់​ចោទ​រំលោភ​សិស្ស​៥​នាក់​ បែក​ការណ៍​រត់​ចោល​សាលា

ខេត្ត​ក្រចេះ​ ៖​ គ្រូបង្រៀន​ផ្នែក​បឋម​សិក្សា​ម្នាក់​ ត្រូវ​បាន​ឪពុក​ម្ដាយ​របស់​សិស្ស​ជា​ច្រើន​នាក់​ប្ដឹង​ចោទ​ប្រកាន់​ពី​បទ​ ចាប់​រំលោភ​សេពសន្ថវៈ​លើ​កូន​សិស្ស​ស្រី​តូច​ៗ​ ហើយ​ក្រោយ​ពេល​បែក​ការណ៍​រត់​គេច​ខ្លួន​ទៅ​ជា​ជន​ល្មើស​នោះ​ ឈ្មោះ​ អ៊ុប​ សូពី​ អាយុ​២៥​ឆ្នាំ​ នៅ​លីវ​ រស់​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​រកា​កណ្ដាល​ទី​១​ ឃុំ​រកា​កណ្ដាល​ ស្រុក​ក្រចេះ​ ជា​គ្រូ​បង្រៀន​ថ្នាក់​ទី​២​ នៃ​សាលា​បឋមសិក្សា​ច្រវ៉ា​កោះដាច់​ ស្ថិត​ក្នុង​ ភូមិ​ច្រវ៉ា​កោះ​ដាច់​ ឃុំ​គោលាប់​ ស្រុក​ក្រចេះ។

តាម​ស្ត្រី​ឈ្មោះ​ ទូច​ សម្បត្តិ​ អាយុ​៣៤​ឆ្នាំ​ មាន​ទីលំនៅ​ក្នុង​ ភូមិ​ច្រវ៉ា​ ឃុំ​គោលាប់​ ស្រុក​ក្រចេះ​ ត្រូវ​ជា​ម្ដាយ​របស់​កុមារី​រងគ្រោះ​ អាយុ​៨​ឆ្នាំ​ ដែល​បាន​ដាក់​ពាក្យ​បណ្ដឹង​ទៅ​សមត្ថកិច្ច​ប៉ូលិស​ប៉ុស្តិ៍​មូលដ្ឋាន​ ឃុំ​គោលាប់​ បាន​អះអាង​ថា​ កូន​ស្រី​របស់​គាត់​ត្រូវ​​បាន​គ្រូ​ឈ្មោះ​ អ៊ុប​ សូពី​ ធ្វើ​ការ​ចាប់​រំលោភ​ចំនួន​១២​ដង​ ក្នុង​នោះ​បាន​ស៊ីជម្រៅចំនួន​៥​ដង​ និង​ក្រៅ​ពី​នេះ​គឺ​គ្រាន់​តែ​ជា​ការ​បៀតបៀន​កេរ្តិ៍​ខ្មាស។

ចំណែក​លោក​ សោម​ សារិន​ អាយុ​៣៥​ឆ្នាំ​ ដែល​ត្រូវ​ជា​ឪពុក​របស់​កុមារី​រងគ្រោះ​ខាងលើ​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ រឿង​ដែល​លោក​គ្រូ​មាន​ចរិត​ដូច​សត្វ​តិរច្ឆាន​ធ្វើ​អំពើ​មិន​គប្បី​មក​លើ​ កូន​សិស្ស​របស់​ខ្លួន​នោះ​គឺ​ កើត​មាន​ជា​យូរ​ណាស់​មក​ហើយ​ នេះ​បើ​តាម​ការ​រៀបរាប់​របស់​កូន​ស្រី​របស់​គាត់​ដែល​និយាយ​ប្រាប់។​ ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​បាន​បែក​ការណ៍​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​ ២០​ ខែ​ មិថុនា​ ដោយសារ​កុមារី​រងគ្រោះ​ម្នាក់​ទៀត​ ដែល​ត្រូវ​ជា​បងប្អូន​ជីដូន​មួយ​របស់​កូន​ស្រី​គាត់​ ហើយ​ជា​សិស្ស​រៀន​នៅ​បន្ទប់​ជាមួយ​គ្នា។​ នាង​រងគ្រោះ​ទី​២​នេះ​ ក៏​មាន​អាយុ​៨​ឆ្នាំ​ដែរ​ ហើយ​ឪពុក​ម្ដាយ​ក៏​បាន​ដាក់​ពាក្យ​បណ្ដឹង​ចោទ​ថា​ គ្រូ​រូប​នេះ​ធ្លាប់​ចាប់​រំលោភ​បាន​ ៥​ដង។​ ការ​បែក​ធ្លាយ​រឿង​អាស្រូវ​នេះ​ គឺ​ខណៈ​ពេល​ដែល​ផ្លូវ​ភេទ​របស់​នាង​មាន​ឈាម​ហូរ​ ហើយ​ជីដូន​របស់​នាង​បាន​ធ្វើ​ការ​សាកសួរ​ទើប​នាង​និយាយ​ប្រាប់​ថា​ លោក​គ្រូ​ សូពី​ ចាប់​រំលោភ។​ ពេល​ឮ​ចៅ​ស្រី​ប្រាប់​ដូច្នេះ​ លោក​យាយ​ក៏​បាន​ប្រាប់​រឿង​នេះ​ទៅ​លោក​ជា​ឪពុក​កុមារី​រងគ្រោះ​បន្ត​ រួច​លោក​ក៏​បាន​ទៅ​ប្ដឹង​ប៉ូលិស​ប៉ុស្តិ៍​រដ្ឋបាល​ឲ្យ​ជួយ​ធ្វើ​ អន្តរាគមន៍។

លោក​ សោម​ ដារ៉ា​ អាយុ​៣៣​ឆ្នាំ​ ដែល​ត្រូវ​ជា​ឪពុក​កុមារី​រងគ្រោះ​ទី​២​ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ បន្ទាប់​ពី​បាន​ទទួល​ព័ត៌មាន​នេះ​មក​គាត់​បាន​ដាក់​ពាក្យ​បណ្ដឹង​ទៅ​ប៉ូលិស​ ភ្លាម​ ជា​មួយ​នឹង​ការ​ហួស​ចិត្ត​យ៉ាង​ខ្លាំង​ស្ទើរ​តែ​ទប់​ខ្លួន​មិន​នឹង​ និង​មាន​ការ​ខឹង​សម្បា​ផង​ដែរ។​ លោក​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា​ កន្លង​មក​គាត់​តែង​តែ​មាន​ការ​សង្ស័យ​ក្នុង​ចិត្ត​ដែរ​ ពីព្រោះ​ពេល​ជំរុញ​កូន​ស្រី​ឲ្យ​ទៅ​រៀន​នាង​មិន​ចង់​ទៅ​ ហើយ​គាត់​នៅ​​តែ​បង្ខំ​ ព្រោះ​មិន​នឹក​ស្មាន​ថា​ ការ​រារែក​របស់​កូន​មិន​ចង់​ទៅ​រៀន​នោះ​ដោយសារ​តែ​នាង​ខ្លាច​គ្រូ​ទុរយស​នោះ ​ចាប់​រំលោភ​ឡើយ។

នៅ​ចំពោះ​មុខ​សមត្ថកិច្ច​ប៉ូលិស​ កុមារី​ទាំង​ពីរ​នាក់​ក្នុង​ចំណោម​៥​នាក់​ដែល​ទទួល​រងគ្រោះ​ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ នៅ​ម៉ោង​ចេញ​លេង​ម្ដង​ៗ​លោក​គ្រូ​ សូពី​ តែងតែ​ហៅ​នាង​ទៅ​បន្ទប់​ទឹក​ ហើយ​លោក​គ្រូ​ក៏​ចាប់​រំលោភ​នាង​នៅ​ខាង​ក្នុង​បន្ទប់​ទឹក​នោះ​ និង​បាន​ប្រើ​ពាក្យ​គំរាម​មិន​ឲ្យ​ប្រាប់​នរណា​ឡើយ​ បើ​ហ៊ាន​ប្រាប់​គេ​នឹង​ចាប់​អារ.ក​ សម្លាប់​ចោល។​ កុមារី​ស.ន​ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ចំពោះ​ការ​ចាប់​រំលោភ​ពី​សំណាក់​លោក​គ្រូ​ សូពី​ មក​លើ​ពួក​នាង​គឺ​មាន​ចំនួន​ច្រើន​ដង​ណាស់​ ប៉ុន្តែ​នាង​ចាំ​បាន​តែ​ចំនួន​១២​ដង​ និង​ស៊ីជម្រៅ​៥​ដង​ ក្រៅ​ពី​នេះ​គឺ​គ្រាន់​តែ​ជា​ការ​ស្ទាប​លេង​ខាង​ក្រៅ។​ ចំណែក​កុមារី​ម្នាក់​ទៀត​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ នាង​ធ្លាប់​ត្រូវ​លោក​គ្រូ​ សូពី​ ចាប់​រំលោភ​ចំនួន​៥​ដង​ ដោយ​គាត់​ប្រើ​ដៃ​ស្ទាប​អង្អែល​នៅ​ផ្នែក​ខាង​ក្រៅ​ និង​ឲ្យ​នាង​ស្ទាប​ប្រដាប់​ភេទ​របស់​គាត់។​ កុមារី​ទាំង​ពីរ​បាន​បន្ត​ទៀត​ថា​កន្លែង​ដែល​លោក​គ្រូ​ចាប់​ធ្វើ​បាប​ពួក​ នាង​ភាគ​ច្រើន​គឺ​ នៅ​ក្នុង​បន្ទប់​ទឹក​សាលារៀន​ និង​នៅ​ក្នុង​បន្ទប់​ដេក​ក្នុង​សាលារៀន​ ដែល​លោក​គ្រូ​ស្នាក់នៅ។

លោក​អនុសេនីយ៍ត្រី​ ចក់​ ផល្លី​ នាយ​ប៉ុស្តិ៍​រដ្ឋបាល​ ឃុំ​គោលាប់​ បាន​ឲ្យ​ដឹង​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​ ២២​ ខែ​ មិថុនា​ ថា​ ចំពោះ​កុមារី​ដែល​រងគ្រោះ​គឺ​មាន​ចំនួន​៥​នាក់​ សុទ្ធ​តែ​ជា​សិស្ស​រៀន​ក្នុង​ថ្នាក់​តែ​មួយ​ ដែល​ពួក​នាង​ទទួល​រង​នូវ​ការ​ធ្វើ​បាប​ពី​សំណាក់​គ្រូ​ចិត្ត​អន្ធពាល​នោះ។​ លោក​បាន​បន្ត​ទៀត​ថា​ ប៉ុន្តែ​ក្មេង​ស្រី​រងគ្រោះ​ធ្ងន់ធ្ងរ​គឺ​មាន​ ចំនួន​ពីរ​នាក់​ខាង​លើ​នេះ​ ដែល​សមត្ថកិច្ច​ប៉ូលិស​កំពុង​តែ​ដាក់​ពាក្យ​បណ្ដឹង​ទៅ​តុលាការ​ខេត្ត​ ដើម្បី​ស្នើ​សុំ​ដីកា​តាម​ស្វែងរក​ចាប់​ខ្លួន​ជន​ល្មើស​យក​មក​ផ្ដន្ទាទោស​ តាម​ច្បាប់៕

ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​គេ​ហទំព័រ​ http://women.open.org.kh

Sunday, June 22, 2008

Message campaign

Preah Vihear Temple belongs to Cambodia right now. It's our rights to conclude it as a world heritage. The Thai has no rights to reject. Please copy and pass it to your friend network.

Thanks,
ChanHan

ក្មេង​ស្ទាវ​បើក​រថយន្ត​លឿន​ដូច​ហោះ​ បញ្ចប់​ជីវិត​នារី​សិស្ស​សាលា​ម្នាក់

ភ្នំពេញ​ ៖​ នារី​សិស្ស​សាលា​ម្នាក់​ បាន​ស្លាប់​ ខណៈ​ពេល​បញ្ជូន​ដល់​មន្ទីរ​ពេទ្យ​ បន្ទាប់​ពី​មាន​គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរ​យ៉ាង​ធ្ងន់ធ្ងរ​នៅ​តាម​ផ្លូវ។​ គ្រោះថ្នាក់​ចរាចរ​នេះ​កើត​ឡើង​នៅ​ត្រង់​ផ្លូវ​បំបែក​រវាង​ផ្លូវ​លេខ​៦៣​ (ត្រសក់​ផ្អែម)​ និង​ផ្លូវ​លេខ​៣៩២​ សង្កាត់​បឹងកេងកង​ទី​៣​ ខណ្ឌ​ចំការមន​ កាល​ពី​វេលា​ម៉ោង​ ១១​ព្រឹក​ ថ្ងៃ​ទី​ ២១​ ខែ​ មិថុនា។​ រថយន្ត​បង្ក​គ្រោះ​ថ្នាក់​ដែល​បើកបរ​ដោយ​ក្មេង​ស្ទាវ​ម្នាក់​នោះ​ បាន​គេច​ខ្លួន​រួច​ពី​ការ​ទទួល​ខុសត្រូវ​ចំពោះ​មុខ​ច្បាប់​ ទោះបី​ជា​សមត្ថកិច្ច​បាន​ស្គាល់​ភិនភាគ​រថយន្ត​មួយ​ចំនួន​ក្ដី។

ប៉ូលិស​ចរាចរ​ខណ្ឌ​ចំការមន​ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា​​ នារី​រងគ្រោះ​មាន​ឈ្មោះ​ កេត​ ចរិយា​ ហៅ​ លុច្ស​ អាយុ​ ១៩​ឆ្នាំ​ ជា​សិស្ស​ថ្នាក់​ទី​១២​F2​ វិទ្យាល័យ​បឹងកេងកង​ ទីលំនៅ​ផ្ទះ​លេខ​ ១៨E0​ ផ្លូវ​លេខ​ ៣៦០​ សង្កាត់​បឹងកេងកង​៣​ ខណ្ឌ​ចំការមន។​ ជនរងគ្រោះ​របួស​ត្រង់​ក្បាល​យ៉ាង​ធ្ងន់ធ្ងរ​ ទោះ​បី​ជា​នាង​មាន​ពាក់​មួក​ការពារ​សុវត្ថិភាព​ក្ដី។​ នាង​ធ្វើ​ដំណើរ​ដោយ​ម៉ូតូ​គុប​ចង្កៀង​ជ្រុង​ ពាក់​ស្លាក់​លេខ​ភ្នំពេញ​ 1T0467​ តែ​ម្នាក់​ឯង​ចេញ​ពី​សាលារៀន​បឹងកេងកង។

សាក្សី​ដែល​ជា​សិស្ស​សាលា​បឹងកេងកង​បាន​និយាយ​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ ព្រឹក​ថ្ងៃ​ទី​ ២១​ ខែ​ មិថុនា​ នេះ​ សិស្ស​ថ្នាក់​ទី​១២​ មាន​ការ​ប្រឡង​នៅ​តាម​សាលា។​ បន្ទាប់​ពី​ប្រឡង​ចប់​ នារី​រងគ្រោះ​ កេត​ ចរិយា​ ក៏​បាន​ជិះ​ម៉ូតូ​តាម​ផ្លូវ​លេខ​៣៩២​ ពី​លិច​មក​កើត​ ឆ្ពោះ​មក​ផ្សារ​បឹងកេងកង​ ដែល​មាន​ម្ដាយ​កំពុង​លក់​ដូរ​នៅ​ទីនោះ។

ប៉ុន្តែ​ពេល​នាង​ជិះ​ម៉ូតូ​មក​ដល់​ ផ្លូវ​បំបែក​ត្រសក់ផ្អែម​ ស្រាប់​តែ​រថយន្ត​Corolla​ មួយ​គ្រឿង​បើក​ដូច​ហោះ​ពី​ជើង​ទៅ​ត្បូង​ បុក​ម៉ូតូ​នាង​ទាំង​កំរោល​តែ​ម្ដង។​ ម៉ូតូ​របស់​នាង​ខ្ទាត​ទៅ​ម្ខាង​ផ្លូវ​ ហើយ​នាង​ត្រូវ​រថយន្ត​កិន​ចំ​ក្បាល​ បណ្ដាល​ឲ្យ​បែក​មួក​ការពារ​រហូត​ដល់​របួស​ក្បាល​ឈាម​យ៉ាង​ជោកជាំ​ ហើយ​បាន​ស្លាប់​បាត់បង់​ជីវិត​យ៉ាង​អាណោចអាធ័ម​ ខណៈ​ពេល​រថយន្ត​សង្គ្រោះ​បន្ទាន់​បញ្ជូន​ដល់​មន្ទីរ​ពេទ្យ។

សាក្សី​បាន​បញ្ជាក់​ប្រាប់​ប៉ូលិស​ថា​ រថយន្ត​បង្កហេតុ​បើកបរ​ដោយ​ក្មេង​ស្ទាវ​ម្នាក់។​ រថយន្ត​នេះ​បើក​យ៉ាង​លឿន​ដោយ​មាន​ការ​ប្រដេញ​តាម​ដោយ​ម៉ូតូ​មួយ​គ្រឿង​ ពីរ​គ្រឿង​សុទ្ធ​តែ​ក្មេង​ស្ទាវ​ដូចគ្នា​ ហាក់បីដូចជា​មាន​ជម្លោះ​ឬ​ក៏​ប្រឡែង​គ្នា​លេង។​ ក្រោយ​ពី​បង្ក​គ្រោះ​ថ្នាក់​ រថយន្ត​កាន់​តែ​បន្ថែម​ល្បឿន​ឆ្ពោះ​ទៅ​ត្បូង​គេច​ខ្លួន​បាត់​ទៅ។​ សាក្សី​ជា​ច្រើន​នាក់​ដែល​ប៉ូលិស​បាន​សាកសួរ​នៅ​កន្លែង​កើត​ហេតុ​បាន​និយាយ​ ថា​ រថយន្ត​បង្ក​ហេតុ​ខាង​លើ​ម៉ាក​ COROLLA​ ពណ៌​ពង​ក្រសារ​ ពាក់​ស្លាក​លេខ​ភ្នំពេញ​2B-3418។

តាម​រយៈ​ការ​បង្ហាញ​អំពី​ស្លាក​លេខ​រថយន្ត​ខាង​លើ​ ប៉ូលិស​នៅ​តាម​ដង​ផ្លូវ​បាន​ចាំ​ឃ្លាំ​មើល​ប៉ុន្តែ​មិន​បាន​ជួប​ប្រទះ​នៅ​ ឡើយ​ទេ។​ ទោះបី​ជា​យ៉ាង​នេះ​ក្ដី​ប៉ូលិស​អះអាង​ថា​ ស្គាល់​ស្លាក​លេខ​ប៉ុណ្ណឹង​ហើយ​ មិន​ពិបាក​ក្នុង​ការ​ស្វែង​រក​អ្នក​បើក​បរ​ និង​ម្ចាស់​រថយន្ត​នោះ​ឡើយ។

ប៉ូលិស​និយាយ​ថា​ :​ រថយន្ត​បាន​រំលោភ​ទាំង​ស្រុង​លើ​ច្បាប់​ចរាចរ​ ដោយ​បើកបរ​លឿន​ហួស​ប្រមាណ​ ទោះបី​ជា​មក​ដល់​ផ្លូវ​បំបែក​ត្រូវ​បន្ថយ​ល្បឿន​ក្ដី៕

ដកស្រង់​ចេញ​ពី​គេហទំព័រhttp://women.open.org.kh

បង្ហាញ​ផែនទី​តួ​ប្រាសាទ​ រដ្ឋាភិបាល​ថៃ​បាន​ព្រមព្រៀងស្តីពីបញ្ហាប្រាសាទ​ព្រះវិហារ​របស់​កម្ពុជា







រាជធានីភ្នំពេញ ៖
មន្ត្រីរាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាបានបង្ហាញជាផ្លូវការកាលពីថ្ងៃទី២០ មិថុនា នូវផែនទី តួប្រាសាទព្រះវិហារ និងកិច្ចការចុះបញ្ជីជាផ្លូវការក្នុងបញ្ជីបេតិកភណ្ឌពិភពលោក នៅក្នុងប្រទេសកាណាដា ដែលកិច្ចប្រជុំសំរេចរៀបចំឡើងដោយអង្គការ
UNESCO ចាប់ពីថ្ងៃទី២ដល់ទី១២ កក្កដា ២០០៨ខាងមុខ ដោយបញ្ជាក់ថា “នឹងមានប្រទេសចំនួន២១គាំទ្រការបញ្ចូលនេះ” នៅក្នុងកិច្ចប្រជុំលើកទី៣២ ។
ទោះបីយ៉ាងណាក្តី លោកចាន់ តានី រដ្ឋលេខាធិការទីស្តីការគណៈរដ្ឋមន្ត្រីបានថ្លែងប្រាប់ក្រុមអ្នកកាសែត ក្នុងសន្និសីទនៅឯគណៈរដ្ឋមន្ត្រីថា “បញ្ហាដាក់ប្រាសាទព្រះវិហារចូលក្នុងបញ្ជីបេតិកភណ្ឌពិភពលោក ដែល គ្រោងធ្វើនៅក្នុងប្រទេសកាណាដានៅក្នុងខែកក្កដា ២០០៨ ខាងមុខមិនមានជាឧបសគ្គអ្វីទៀតទេ ។ លោក បន្តថា “យើងនិយាយអំពីការចុះបញ្ជីប្រាសាទព្រះវិហារក្នុងបេតិកភណ្ឌពិភពលោក មិនមែននិយាយពីព្រំដែន ទេ” ។
លោកបន្តទៀតថា “ការចុះបញ្ជីប្រាសាទព្រះវិហារនៅពេលនេះគ្មាននរណាខាត ហើយគ្មាននរណាចំណេញ ឡើយ ទាំងភាគីកម្ពុជានិងថៃ ហើយរឿងទឹកដីយើងមានគណៈកម្មាធិការមួយផ្សេងទៀតជាអ្នកដោះ ស្រាយ”។ លោកឱ្យដឹងទៀតថា ទាក់ទងអំពីបញ្ហាផែនទីប្រាសាទនេះ ភាគីកម្ពុជាបានគូសផែនទីប្រាសាទ ដែលចាប់គិតពីកំពែងប្រាសាទមានប្រវែង៣០ម៉ែត្រពីកំពែង ហើយកម្ពុជាបានដាក់ជូនទៅ UNBSCO រួចរាល់ហើយ ។
យោងតាមឯកសារដែលកោះសន្តិភាពទទួលបានពីគណៈរដ្ឋមន្ត្រីបានឱ្យដឹងថា ប្រទេសថៃគាំទ្រការបញ្ចូល ប្រាសាទព្រះវិហារក្នុងបញ្ជីបេតិកភណ្ឌពិភពលោកដែលស្នើឡើងដោយ​ភាគី​កម្ពុជា​ នៅក្នុងសម័យប្រជុំលើក ទី៣២របស់ UNESCO នៅក្នុងទីក្រុងកេបិច ប្រទេសកាណាដា នៅខែកក្កដា ២០០៨ខាងមុខ ។ ឯកសារ បន្ថែមថា “ការបញ្ចូលប្រាសាទព្រះវិហារនៅក្នុងបេតិកភណ្ឌពិភពលោក មិនប៉ះពាល់ដល់សិទ្ធិរបស់ប្រទេស កម្ពុជានិងប្រទេសថៃក្នុងការបោះបង្គោលព្រំដែនរបស់គណៈកម្មាធិការចំរុះ កិច្ចការព្រំដែនគោក (JBC) នៃ ប្រទេសទាំងពីរនោះឡើយ” ។
លោកចាន់ តានី បានឱ្យដឹងទៀតថា ការចុះបញ្ជីបេតិកភណ្ឌពិភពលោកមានតែប្រទេសម្ចាស់ទ្រព្យទើប អាចចុះបាន នេះបើយោងតាមលក្ខខណ្ឌរបស់ UNESCO កាលពីឆ្នាំ១៩៧២ ហើយប្រាសាទព្រះវិហារជា របស់ខ្មែរដែលតុលាការអន្តរជាតិក្រុងឡាអេបានសំរេចកាលពីថ្ងៃទី១៥ មិថុនា ១៩៦២ កាលពី៤៦ឆ្នំមុន។ លោកបន្ថែមថា “ប្រាសាទព្រះវិហារមិនមែនជារបស់ថៃទេ វាជារបស់កម្ពុជា ហើយថៃក៏ទទួលស្គាល់ ដោយ យើងមិនត្រូវខ្វល់ខ្វាយទៀតទេ” ។
លោកមឿង សុន ប្រធានមូលនិធិទ្រទ្រង់វប្បធម៌ខ្មែរបានថ្លែងថា លោកស្វាគមន៍ចំពោះរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា ដែលបានបញ្ចូលប្រាសាទព្រះវិហារទៅក្នុង​បញ្ជី​បេតិកភណ្ឌ​​ពិភពលោក​​ ។ លោកបន្តថា “ប្រាសាទព្រះវិហារ ជារបស់ខ្មែរយើង ហើយខ្មែរគ្រប់រូបត្រូវស្គាល់របស់វប្បធម៌យើង ហើយខ្ញុំបានធ្វើការរំលឹកខួបទី៤៦ថ្ងៃ១៥ មិថុនា ១៩៦២ ថ្ងៃទី១៥ មិថុនា ២០០៨ កន្លងទៅនេះដែរ ។
លោកបន្តថា កាលពីពេលថ្មីៗនេះមានពលរដ្ឋថៃបានធ្វើបាតុកម្មនៅក្នុងប្រទេសថៃ ដែលពួកគេមិនយល់ អំពីបញ្ហានេះទេ ហើយវាមិនបង្ហាញអំពីគោលជំហររបស់រដ្ឋាភិបាលថៃទេ វាគ្រាន់តែជាជំហររបស់ប្រជាជន ថៃ តិចតួចប៉ុណ្ណោះទេ ហើយមិនទាក់ទងនឹងការចុះបញ្ជីប្រាសាទក្នុងបញ្ជី​បេតិកភណ្ឌ​ពិភពលោក​នោះ​ឡើយ​។​
លោកចាន់ តានី បន្តទៀតថា ប្រាសាទព្រះវិហារត្រូវបានវាយតំលៃខ្ពស់ចំពោះការបញ្ជូលក្នុងបញ្ជី បេតិកភណ្ឌពិភពលោកទើបគេបានស្នើសុំចុះបញ្ជីតែម្តង ជាគោលការណ៍យើងបានចុះរួចហើយ តែគេស្នើឱ្យ ភាគីកម្ពុជាពង្រឹងការគ្រប់គ្រងដើម្បីឈានទៅចុះឈ្មោះជាផ្លូវការ ការស្នើឱ្យដាក់របាយការណ៍របស់គំរោង នេះ ឱ្យទៅគេរួចរាល់ហើយកាលពីថ្ងៃទី ២៨ មករា ២០០៨ នៅ UNESCO ប្រទេសបារាំង ។
លោកបន្តទៀតថា “របាយការណ៍នេះមានប្រទេសចំនួន១៧ដែលបានជួយធ្វើ​របាយការណ៍​ជាមួយ​យើង​ គេជួយ យើងដើម្បីធ្វើរបាយការណ៍នេះឱ្យបានជាក់លាក់បំផុតជូន ដល់ UNESCO
លោកបន្ថែមថា “ប្រទេសដែលពាក់ព័ន្ធមានតែកម្ពុជានិងថៃទេ តែប្រទេសជាសមាជិក UNBSCO ទាំង២១ គេចង់ឱ្យកម្ពុជានិងថៃមានការសហការគ្នា ព្រោះក្នុងការចុះបញ្ជីគេចង់ឱ្យភាគីពាក់ព័ន្ធស្រុះស្រួលគ្នាហើយ មានគោលការណ៍ពីរបែបសំរាប់ការចុះបញ្ជី គឺតាមការបោះឆ្នោតនិងការសំរុះសំរួលគ្នា បើតាមការបោះឆ្នោត មានអ្នកចាញ់និងមានអ្នកឈ្នះ ហើយគេមិនចង់ឃើញមានអ្នកចាញ់និងអ្នកឈ្នះទេ ដោយគេចង់ឃើញយើង ស្រុះស្រួលគ្នាហើយ គេគ្រាន់តែសំរេចទៅវាចប់ទៅ” ។
លោកបញ្ជាក់ទៀតថា “ដើម្បីសំរេចចុះបញ្ជីគេចង់ឃើញផែនទីប្រាសាទព្រះវិហារ ហើយភាគីថៃក៏បានចុះ ហត្ថលេខានៅចំពោះមុខមន្ត្រី UNESCO ក្នុងក្រុងប៉ារីសដែរ” ។ លោកបន្តថា “បញ្ហានេះវាចប់អស់ហើយ យើងបានមូលមាត់គ្នារវាងភាគីទាំងពីរកម្ពុជានិងថៃ ក្រោយពីបានទទួលផែនទីប្រាសាទ និងឯកសារពាក់ព័ន្ធ រួចដោយសង្ឃឹមថា វាមានភាពរលូនទៅមុខក្នុងការចុះបញ្ជីទោះបីមានការរកាំរកូសពីមុនខ្លះក្តី” ។
ទាក់ទងបញ្ហាថៃធ្វើបាតុកម្មនៅប្រទេសថៃនាពេលថ្មីៗនេះដោយមាន​បញ្ហា​ពាក់​ព័ន្ធ​ព្រះវិហារ​ឬ​អត់​នោះ លោក ចាន់ តានី បានបញ្ជាក់ថា “បាតុកម្មនៅថៃវាជារឿងរបស់ថៃ តើរឿងនោះយើងគួរដឹងដែរឬទេ ព្រោះវាជា បញ្ហារបស់គេ ហើយការធ្វើសន្និសីទនេះ ដើម្បីចង់បង្ហាញឱ្យពលរដ្ឋខ្មែរយើងដឹង កុំឱ្យរដ្ឋាភិបាលធ្វើទៅ ពលរដ្ឋយើងមិនដឹង ហើយរដ្ឋាភិបាលយើងធ្វើអ្វីមួយយើងគិតត្រឹមត្រូវណាស់ ព្រោះចង់ការពារអ្វីដែល ជារបស់ដូនតាយើងដែលបានបន្សល់ទុកមក” ។
ដកស្រង់​ចេញពី​គេហទំព័រ http://www.kohsantepheapdaily.com.kh/

Tuesday, June 17, 2008

ប្រធាន​បទ​ "ស្ត្រី​ខ្មែរ"

១-តើ​អ្នក​បាន​ស្វែងយល់​អំពី​ សិទ្ធិ​ស្ត្រី​ ខ្លះ​ទេ?
២-តើអ្នក​យល់​ថា​ ស្ត្រី​ខ្មែរ​មានសិទ្ធិ​ពេញលេញ​ហើយ​ រឺ​នៅ​ក្នុង​ជីវភាព​ប្រចាំ​ថ្ងៃរបស់​ពួក​គាត់?
៣-តើ​អ្នក​យល់​ថា​ ស្ត្រី​ខ្មែរ​ប៉ុន្មាន​ភាគរយ​ ដែល​មិនទាន់​បាន​អនុវត្តន៍​សិទ្ធិរបស់​ខ្លួន​?​ ហើយ​ដោយ​សារ​មូល​ហេតុ​អ្វី?
៤-តើ​ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ ស្ត្រី​ខ្មែរ​មួយ​ចំនួន​នូវ​តែ​មាន​ភាព​ទន់​ជ្រាយ​ចំពោះ​ការអនុវត្តន៍​សិទ្ធិ​របស់​ខ្លួន?

ប្រសិន​បើលោក​អ្នក​មាន​​ ចំណាប់​អារម្មណ៍​សូម​ចូល​រួម​ពិភាក្សាលើ​ប្រ​ធាន​បទ​នេះ​ ទាំងអស់​គ្នានូវ​អាសយដ្ឋាន​ខាងក្រោម​៖

http://women.open.org.kh/km/node/1313


ដោយ​លោក​ ហ៊ី​ ចាន់ហាន

Monday, June 16, 2008

ជួប​ជាមួយ ​សិស្ស​កម្ពុជា​ ដែល​ទទួល​បាន​មេដាយ​សំរឹទ្ធិ​ពី​ការ​ប្រឡង​អូឡាំព្យាដ​ពិភពលោក​២០០៨​ នៅ​ទួរគី​ដែល​មាន​សិស្ស​មក​ពី​១១០​ប្រទេស​ចូលរួម​

ភ្នំពេញ​៖ ក្នុង​ចំណោម​សិស្សានុសិស្ស​ចំនួន​រាប់​រយ​នាក់​មក​ពី​បណ្ដា​ប្រទេស​នានា​ ចំនួន​​១១០​ប្រទេស​នៅ​លើ​ពិភពលោក​នោះ​ កុមារី​កម្ពុជា​ម្នាក់​បាន​ក្លាយ​ជា​ម្ចាស់​​ជ័យលាភី​ចំណាត់​ថ្នាក់​លេខ​៤​ ទទួល​មេដាយ​សំរឹទ្ធិ​ពី​ការ​ប្រឡង​អូឡាំព្យាដ​ពិភពលោក​​២០០៨​ដែល​បាន​ ប្រារព្ធ​ធ្វើ​ឡើង​​នៅ​ក្នុង​​ប្រទេស​ទួរគី​កាល​ពី​អំឡុង​ពាក់កណ្ដាល​ខែ​ ឧសភា​ដល់​ដើម​ខែ​មិថុនា​ ឆ្នាំ​២០០៨​កន្លង​មក​នេះ។

ក្រោយ​ពេល​បាន​វិល​ត្រឡប់​មក​ដល់​មាតុ​ប្រទេស​វិញ​នោះ​នៅ​ក្នុង​ បទសម្ភាសន៍​មួយ​ជាមួយ​អ្នក​យក​ព័ត៌មាន​​កម្ពុជា​​ថ្មី​កាល​ពី​ចុង​សប្ដាហ៍​ កន្លង​មក​ កុមារី​កម្ពុជា​​ម្នាក់​នេះ​បាន​និយាយ​ប្រាប់​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ នាង​មាន​​ឈ្មោះ​ ជា​ ម៉ាលីនី​ សព្វ​ថ្ងៃ​មាន​អាយុ​១៥​ឆ្នាំ​ហើយ។ បច្ចុប្បន្ន​នាង​កំពុង​បន្ត​ការ​​សិក្សា​នៅ​សាលា​ ZAMAN អន្តរជាតិ​​ក្រុង​ភ្នំពេញ​ក្នុង​ថ្នាក់​​ទី​១០​ ដោយ​ជា​មួយ​គ្នា​នេះ​ នាង​ត្រូវ​បាន​​សាលា​ជ្រើសរើស​ឲ្យ​ប្រឡង​​ប្រជែង​ជាមួយ​នឹង​សិស្ស​​ផ្សេង​ ទៀត​នៅ​ក្នុង​សាលា​ដើម្បី​ទៅ​ចូល​រួម​ប្រកួតប្រជែង​នៅ​ក្នុង​ការ​ប្រឡង​ អូឡាំព្យាដ​ពិភពលោក​២០០៨​នៅ​ប្រទេស​ទួរគី។

កុមារី​ ជា​ ម៉ាលីនី​ ប្រាប់​ថា​ សំរាប់​ប្រទេស​កម្ពុជា​នាង​និង​សិស្ស​កម្ពុជា​ចំនួន​២​រូប​ផ្សេង​ទៀត​ត្រូវ​ បាន​សាលា​ ZAMAN ជ្រើសរើស​ឲ្យ​ទៅ​ចូល​រួម​​ក្នុង​ការ​ប្រឡង​អូឡាំព្យាដ​ពិភពលោក​២០០៨​នេះ​ ដោយ​នាង​បាន​ចាកចេញ​ពី​មាតុ​ប្រទេស​ទៅ​កាន់​ប្រទេស​ទួរគី​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១២ ​ ខែ​ឧសភា​ ឆ្នាំ​២០០៨​កន្លង​មក​ ហើយ​បាន​វិល​ត្រឡប់​មក​ដល់​មាតុប្រទេស​វិញ​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​០៧​ ខែ​មិថុនា​ ឆ្នាំ​២០០៨។

ជាមួយ​នឹង​ការ​វិល​ត្រឡប់​មក​ដល់​មាតុប្រទេស​នេះ​ កុមារី​ ជា​ ម៉ាលីនី​ក៏​បាន​នាំ​យក​មក​ជា​មួយ​ផង​ដែរ​នូវ​ជ័យ​លាភី​ចំណាត់​ថ្នាក់​លេខ​៤​ និង​មេដាយ​​សំរឹទ្ធិ​ពី​ការ​​ប្រឡង​​អូឡាំព្យាដ​ពិភពលោក​២០០៨​ នេះ​ផង​ដែរ។

នាង​បាន​និយាយ​ប្រាប់​ទៀត​ថា​ នៅ​ក្នុង​​ការ​ប្រឡង​នេះ​មាន​សិស្ស​រាប់​រយ​នាក់​មក​ពី​គ្រប់​​ទ្វីប​ក្នុង​ ពិភពលោក​បាន​ចូល​រួម​ប្រកួតប្រជែង​លើ​​វិញ្ញាសា​ប្រឡង​​ចំនួន​៣​គឺ​ ការ​ច្រៀង​ចម្រៀង​ ស្មូត្រ​កំណាព្យ​ និង​ការ​សរសេរ​អត្ថបទ​ដែល​ប្រើ​ជា​ភាសា​ទួរគី​ដោយ​មាន​ការ​ផ្សាយ​បន្ត​ ផ្ទាល់​តាមរយៈ​កញ្ចក់​ប៉ុស្តិ៍​ទូរទស្សន៍​ជាតិ​ទួរគី​ថែម​ទៀត។

ការ​ប្រឡង​ក្នុង​វគ្គ​ដំបូង​ត្រូវ​ធ្វើ​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ទី​ក្រុង​អង់ការ៉ា​ ដោយ​គណៈកម្មការ​ផ្ដល់​ពិន្ទុ​បាន​សម្រេច​ជ្រើសរើស​យក​តែ​អ្នក​ទទួល​ជ័យ​លាភី ​ចំនួន​១០​នាក់​ប៉ុណ្ណោះ​ ក្នុង​នេះ​កុមារី​ ជា​ ម៉ាលីនី​ត្រូវ​បាន​គណៈកម្មការ​ផ្ដល់​ពិន្ទុ​សម្រេច​​ការ​ជ្រើសរើស​ឲ្យ​ស្ថិត ​ក្នុង​ជ័យលាភី​នេះ​ពោល​ គឺ​សម្រាប់​កុមារ​ដែល​រស់​នៅ​ក្នុង​តំបន់​អាស៊ី​ប៉ាស៊ីហ្វិក​មាន​តែ​នាង​ ម្នាក់​ និង​សិស្ស​ម្នាក់​ទៀត​ដែល​មក​ពី​ប្រទេស​ឥណ្ឌូនេស៊ី​​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។

កុមារី​ ជា​ ម៉ាលីនី​ បាន​បន្ត​ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​​ថា​ ដោយ​ឡែក​នៅ​ក្នុង​វគ្គ​ប្រឡង​ផ្ដាច់​ព្រ័ត្រ​ នាង​ទទួល​បាន​​ជ័យ​លាភី​ចំណាត់ថ្នាក់​លេខ​៤​ ដែល​ក្នុង​នោះ​ការ​ផ្ដល់​ពិន្ទុ​គេ​ក៏​ធ្វើ​ឡើង​តាមរយៈ​ការ​ផ្ញើសារ​ SMS ពី​ទស្សនិកជន​ផង​ដែរ។

ការ​ប្រឡង​ក្នុង​វគ្គ​ផ្ដាច់ព្រ័ត្រ​ត្រូវ​​បាន​ធ្វើ​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ ទីក្រុង​អ៊ីស្ដាំប៊ូល​នៃ​ប្រទេស​ទួរគី​ ដោយ​ក្នុង​នោះ​ចំណាត់ថ្នាក់​លេខ​១​បាន​ទៅ​លើ​សិស្ស​ដែល​មក​ពី​ប្រទេស​ អាហ្សាបៃហ្សង់​ លេខ​​២​បាន​ទៅ​លើ​សិស្ស​ដែល​មក​ពី​ប្រទេស​ទួរម៉ានីស្ថាន​ លេខ​៣​បាន​ទៅ​លើ​សិស្ស​ដែល​មក​ពី​ប្រទេស​តាចាគីស្ថាន​ និង​លេខ​៤​ គឺ​បាន​មក​លើ​រូប​នាង​ផ្ទាល់​តែ​ម្ដង។

ក្រោយ​ការ​ទទួល​ជ័យលាភី​នេះ​ នាង​ត្រូវ​បាន​ទទួល​ការ​អញ្ជើញ​ពី​ស្ថានីយ​ទូរទស្សន៍​ជាតិ​នៃ​ប្រទេស​ទួរគី​ ឲ្យ​ចូលរួម​ក្នុង​ការ​សម្ភាសន៍​ផ្សាយ​បន្ត​ផ្ទាល់។

កុមារី​ ជា​ ម៉ាលីនី​ ប្រាប់​ថា​ នៅ​ក្នុង​កម្មវិធី​សម្ភាសន៍​នេះ​ មជ្ឈដ្ឋាន​ទស្សនិកជន​ទូទៅ​មាន​ការ​ភ្ញាក់​ផ្អើល​ខ្លាំង​ណាស់​នៅ​ពេល​ដែល​គេ​ បាន​ឮ​ថា​ នាង​ជា​សិស្ស​មក​ពី​ប្រទេស​កម្ពុជា។

នាង​បាន​និយាយ​ប្រាប់​ទស្សនិកជន​ទូទៅ​អំពី​ស្ថានភាព​ភូមិសាស្ត្រ​ និង​អំណោយ​ផល​ធម្មជាតិ​​ដ៏​ល្អ​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា​​ហើយ​ពិសេស​បំផុត​នោះ​ នាង​ក៏​បាន​និយាយ​ប្រាប់​ទស្សនិកជន​ទូទៅ​អំពី​សក្ដានុពល​នៃ​វិស័យ​ទេសចរណ៍​ របស់​ប្រទេស​កម្ពុជា​​ដែល​មាន​ប្រាសាទ​អង្គរវត្ត​ ប្រាសាទ​បុរាណ​នានា​ជា​ច្រើន​​រួម​ទាំង​សម្បត្តិ​ធម្មជាតិ​វប្បធម៌​ និង​អរិយធម៌​ដ៏​ល្អ​ជា​ច្រើន​ទៀត​សម្រាប់​ទាក់ទាញ​ភ្ញៀវ​ទេសចរ​ទូទៅ​ផង​ ដែរ។

គួរ​បញ្ជាក់​បន្ថែម​ថា​ កុមារី​ ជា​ ម៉ាលីនី​ គឺ​ជា​ប្អូន​ស្រី​បង្កើត​របស់​លោក​ ជា​ វិបុល​ អតីត​ Freshie Boyចំណាត់ថ្នាក់​​លេខ​១​កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០០៣​ ដែល​បច្ចុប្បន្ន​ជា​ពិធីករ​ដ៏​ល្បី​ឈ្មោះ​មួយ​រូប​​របស់​ស្ថានីយ​ទូរទស្សន៍​ រាជធានី​ភ្នំពេញ​ប៉ុស្តិ៍​លេខ​៣។

នាង​ជា​កូន​ទី​៤​ ក្នុង​ចំណោម​បងប្អូន​បង្កើត​ចំនួន​៤​នាក់​ដែល​មាន​ឪពុកម្ដាយ​​បម្រើ​ការងារ​ នៅ​ក្នុង​ស្ថានទូត​សហរដ្ឋអាមេរិក​ក្រុង​ភ្នំពេញ​ប្រចាំ​ប្រទេស​កម្ពុជា។

កុមារី​ ជា​ ម៉ាលីនី​ ក៏​បាន​ប្រាប់​ឲ្យ​ដឹង​​ដែរ​ថា​ នៅ​ក្នុង​ប្រឡង​អូឡាំព្យាដ​ពិភពលោក​២០០៨​នេះ​ ក៏​មាន​សិស្ស​មក​ពី​សហរដ្ឋអាមេរិក​ ប្រេស៊ីល​ កាណាដា​ បារាំង​ និង​អង់គ្លេស​ជា​ដើម​ចូល​រួម​ប្រកួតប្រជែង​​ផង​ដែរ​ ដែល​ក្នុង​នេះ​កម្មវិធី​ប្រឡង​ធ្វើ​ឡើង​ក្នុង​គោលបំណង​ឲ្យ​យុវជន​​យុវនារី​ និង​យុវសិស្ស​ទូទាំង​ពិភពលោក​បាន​ស្គាល់​គ្នា​ ស្វែង​យល់​ពី​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​ និង​ឲ្យ​មាន​សាមគ្គីភាព​ល្អ​រវាង​គ្នា​នឹង​គ្នា​ថែម​ទៀត​ផង។

នៅ​ចុង​បញ្ចប់​នៃ​បទសម្ភាសន៍​ កុមារី​​ ជា​ ម៉ាលីនី​ ក៏​បាន​ធ្វើ​ការ​ផ្ដាំ​ផ្ញើ​ដល់​សិស្សានុសិស្ស​ខ្មែរ​ទាំងអស់​​ខិតខំ​ ប្រឹងប្រែង​ក្នុង​​ការ​រៀន​សូត្រ​ដើម្បី​ក្រេប​ជញ្ជក់​យក​ចំណេះដឹង​​ទៅ​ បម្រើ​សង្គម​គ្រួសារ​ និង​សង្គម​ជាតិ​ឲ្យ​មាន​ការ​រីកចម្រើន​ទ្វេ​ឡើង​ថែម​ទៀត៕


ដកស្រង់​ចេញ​ពី​គេហទំព័រ http://women.open.org.kh

វេទិកា​មុខ​របរ​ឆ្នាំ​២០០៨​ គឺ​ជា​ច្រក​ទី​ផ្សារ​ការងារ​មួយ​សម្រាប់​និស្សិត​បញ្ញវន្ត​ នៅ​កម្ពុជា

វេទិកា​នៃ​មុខ​របរ​លើក​ទី​ ៤​ ឆ្នាំ​២០០៨​នេះ​ (ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៤​-១៥​ ខែ​មិថុនា​ ឆ្នាំ​២០០៨) កំពុង​តែ​បាញ់​ឆ្ពោះ​ទៅ​រក​និស្សិត​​បញ្ញវន្ត​​ ដែល​ពុំ​ទាន់​បាន​ទទួល​​ឱកាស​​នៃ​ការ​ផ្ដល់​ការងារ​ធ្វើ​នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន ​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ ខណៈ​ដែល​ក្នុង​ចំណោម​និស្សិត​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​ជា​ច្រើន​​ម៉ឺន​នាក់​ក្នុង​ មួយ​ឆ្នាំៗ​ គឺ​​មាន​និស្សិត​ប្រមាណ​តែ​ ១០%​ ប៉ុណ្ណោះ​ ដែល​ទទួល​បាន​ការងារ​ធ្វើ។

លោក​ ពិត​ ចំណាន​ រដ្ឋលេខាធិការ​ក្រសួង​អប់រំ​បាន​ថ្លែង​ឲ្យ​ដឹង​ក្នុង​វេទិកា​ស្ដី​ពី​មុខរបរ ​ឆ្នាំ​២០០៨​ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៤​ មិថុនា​ ថា​កំណើន​នៃ​បរិមាណ​របស់​និស្សិត​មាន​ល្បឿន​លឿន​គួរ​ឲ្យ​កត់​សម្គាល់​ណាស់។ លោក​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖ "គ្រាន់​តែ​ក្នុង​វិស័យ​ឧត្ដម​សិក្សា​តែ​មួយ​គត់​ និស្សិត​ដែល​មាន​​ចំនួន​តែ​ ៨ ០០០​នាក់​នា​ឆ្នាំ​២០០២​ បាន​កើន​ស្ទើរ​តែ​ ៥​ ដង​ស្មើ​នឹង​​ចំនួន​ ៣៧ ៨៩០​ នា​ឆ្នាំ​២០០៧។ ដោយ​ឡែក​ចំនួន​សិស្ស​ដែល​នឹង​​ត្រូវ​បញ្ចប់​ថ្នាក់​ទី​ ១២​ ដើម្បី​ប្រឡង​យក​សញ្ញាប័ត្រ​មធ្យម​សិក្សា​ទុតិយ​ភូមិ​ និង​មាន​លទ្ធភាព​​ចូល​សិក្សា​ក្នុង​មុខ​ជំនាញ​វិជ្ជាជីវៈ​ ឬ​ក្នុង​ឧត្ដម​​សិក្សា​បាន​កើន​ឡើង​ដល់​ ២៣៨ ០០០​នាក់​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០១០​ ពោល​គឺ​រយៈពេល​២​ ឆ្នាំ​ដ៏​ខ្លី​​ខាង​មុខ​នេះ"។ លោក​រដ្ឋលេខាធិការ​បាន​ថ្លែង​ថា៖ "កំណើន​នេះ​គឺ​ជា​សម្ពាធ​មួយ​ដែល​​ទាមទារ​ឲ្យ​មាន​ការ​បណ្ដុះបណ្ដាល​អប់រំ​ កាន់​តែ​មាន​ភាព​សុក្រឹត​ឡើង​នោះ​ រដ្ឋាភិបាល​បាន​តម្រូវ​ឲ្យ​មាន​ការ​បង្កើត​​នូវ​ការងារ​ថ្មីៗ​សម្រាប់​យុវជន ​រាប់​ម៉ឺន​នាក់​ ដែល​នឹង​ត្រូវ​ឈាន​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ទីផ្សារ​​ការងារ​ឱកាស​ដ៏​ខ្លី​ខាង​​មុខ​ នេះ។ ដូច្នេះ​រដ្ឋាភិបាល​បាន​ទទួល​​ស្គាល់​ថា​ ការ​អប់រំ​ និង​បណ្ដុះបណ្ដាល​​​តែ​មួយ​មុខ​គឺ​ពុំ​មែន​ជា​កត្តា​ទាមទារ​​ចាំបាច់​​ឲ្យ​ មាន​លក្ខណៈ​សម្បត្តិ​​បំពេញ​ការងារ​គ្រប់គ្រាន់​នោះ​ឡើយ"។

លោក​ Jean Boris Roux ប្រធាន​សភា​ពាណិជ្ជកម្ម​បារាំង​-ខ្មែរ​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖ "ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​ការ​បណ្ដុះបណ្ដាល​ជំនាញ​នានា​មាន​លក្ខណៈ​ស្រប​តាម​តម្រូវ​​ ការ​ទី​ផ្សារ​ការងារ​ ដែល​វេទិកា​កំពុង​ខិតខំ​ជំរុញ​មាន​សារៈសំខាន់​ណាស់​ចំពោះ​ការ​អភិវឌ្ឍន៍​ ប្រទេស។ វេទិកា​នេះ​ផ្ដល់​​ផលប្រយោជន៍​ដល់​ក្រុមហ៊ុន​ផង​ និង​និស្សិត​ទើប​ទទួល​សញ្ញាប័ត្រ​ផង។ វា​ជា​ការ​ចាំបាច់​ក្នុង​ការ​ជំរុញ​ដំណើរ​ការ​នេះ​ ដើម្បី​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​នឹង​​តម្រូវ​ការ​នៃ​ការ​ជ្រើសរើស​បុគ្គលិក​នៅ​តាម​ ក្រុមហ៊ុន​ និង​ជួយ​តម្រង់​​ទិស​ដល់​និស្សិត​ និង​យុវជន​ដែល​មាន​វិជ្ជាជីវៈ​រួច​ហើយ"។ លោក​ក៏​បាន​​ថ្លែង​ថា៖ "ប៉ុន្តែ​​ទោះ​បី​​ជា​ចំនួន​សិស្ស​ដែល​បន្ត​ការ​សិក្សា​​នៅ​ឧត្ដម​សិក្សា​ កើន​ឡើង​កាន់​តែ​​ច្រើន​រៀងរាល់​ឆ្នាំ​ក៏​ដោយ​ ក៏​គុណភាព​​នៃ​ការ​បណ្ដុះបណ្ដាល​នៅ​មិន​ទាន់​បាន​សមស្រប​តាម​តម្រូវ​ការ​​ទី ​ផ្សារ​​ការងារ​នៅ​ឡើយ​ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​និយោជក​នៅ​​តាម​ក្រុមហ៊ុន​នានា​ជួប​ការ​លំបាក​​ក្នុង​ការ​ ស្វែង​រក​បុគ្គលិក​ប្រកប​ដោយ​សមត្ថភាព​ខ្ពស់"។

ជា​មួយ​គ្នា​​នេះ​ដែរ​ ប្រធាន​សភា​ពាណិជ្ជកម្ម​បារាំង​-ខ្មែរ​បាន​គូស​បញ្ជាក់​​ពី​សារៈសំខាន់​នៃ​ ការ​រៀបចំ​វេទិកា​មុខរបរ​នេះ​ថា៖ "វេទិកា​នេះ​ក៏​ជា​ឱកាស​​មួយ​ផង​ដែរ​សម្រាប់​និយោជក​ទាំងឡាយ​​ដើម្បី​បង្ហាញ ​ដល់​បេក្ខជន​រក​ការងារ​ពី​តម្រូវ​​ការ​របស់​ក្រុមហ៊ុន​​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​​ ជំនាញ​ការងារ​សម្រាប់​​បេក្ខជន​ ដើម្បី​ស្វែង​​យល់​អំពី​សារៈសំខាន់​​​ក្នុង​ការ​ជ្រើសរើស​ឲ្យ​បាន​ ត្រឹមត្រូវ​នូវ​ជំនាញ​​វិជ្ជាជីវៈ​មួយ​ស្រប​តាម​ការ​​តាម​ការ​ប៉ងប្រាថ្នា​ របស់​ខ្លួន​សម្រាប់​​អ្នក​គ្រប់គ្រង​ផ្នែក​បណ្ដុះបណ្ដាល​បច្ចេកទេស​​ និង​​ឧត្ដម​សិក្សា​​ដើម្បី​ធ្វើ​ឲ្យ​ការ​បណ្ដុះបណ្ដាល​​នៅ​តាម​គ្រឹះស្ថាន​ របស់​ពួក​គាត់​ឲ្យ​មាន​លក្ខណៈ​ស្រប​ទៅ​តាម​តថភាព​នៃ​ទី​ផ្សារ"។

លោក​ ម៉ៅ​ ថូរ៉ា​ អនុរដ្ឋលេខាធិការ​​ក្រសួង​​ពាណិជ្ជកម្ម​មាន​ប្រសាសន៍​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ កន្លង​​មក​ ក្រសួង​ពាណិជ្ជកម្ម​ បាន​ខិតខំ​ធ្វើ​ការ​ចរចា​ដើម្បី​បើក​ច្រក​ទំនិញ​ដែល​បង្កើត​ឲ្យ​មាន​ទីផ្សារ ​​ពលកម្ម​ដ៏​ទូលំទូលាយ​​នៅ​កម្ពុជា​ ជា​ពិសេស​នៅ​ក្នុង​វិស័យ​វាយនភណ្ឌ។ ដោយ​មាន​ជំនឿ​ថា​ វេទិកា​នៃ​មុខរបរ​លើក​ទី​ ៤​ នេះ​ គឺ​ជា​ច្រក​ទីផ្សារ​ពលកម្ម​មួយ​ទៀត​សម្រាប់​​បញ្ញវន្ត​យើង​ដែល​មាន​ចំនួន​ កាន់​តែ​​ច្រើន​ឡើងៗ​ លោក​ ម៉ៅ​ ថូរ៉ា​ ថ្លែង​ថា៖ "បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ យើង​មាន​សាកល​វិទ្យាល័យ​យ៉ាង​ច្រើន​ទាំង​នៅ​ភ្នំពេញ​​ ហើយ​មាន​បញ្ញវន្ត​រាប់​ម៉ឺន​នាក់​ត្រូវ​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​​ជា​រៀងរាល់​ ឆ្នាំ។ រាជរដ្ឋាភិបាល​ត្រូវ​មាន​កាតព្វកិច្ច​​ផ្ដល់​ការងារ​ជូន​បញ្ញវន្ត​ទាំងអស់​ នេះ។​ ប៉ុន្តែ​ការងារ​នៅ​តាម​ស្ថាប័ន​រដ្ឋ​មិន​អាច​ស្រូប​យក​បាន​ទាំងអស់​ទេ​ គឺ​អាច​ទទួល​បាន​មួយ​ចំនួន​ប៉ុណ្ណោះ"។ លោក​បាន​​ឲ្យ​ដឹង​ថា​ នៅ​ឆ្នាំ​​២០០៨​ នេះ​ ក្រសួង​ពាណិជ្ជកម្ម​អាច​ទទួល​បាន​ត្រឹម​តែ​ ១០០​ នាក់​ប៉ុណ្ណោះ។ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ​ វិស័យ​ឯកជន​​បាន​ផ្ដល់​ការងារ​រាប់​ម៉ឺន​​ដល់​បញ្ញវន្ត​យើង។ ដោយ​ផ្អែក​លើ​ទិដ្ឋាការ​នេះ​ ទើប​រាជរដ្ឋាភិបាល​ជា​ពិសេស​ក្រសួង​ពាណិជ្ជកម្ម​បាន​ដាក់​ចេញ​នូវ​គោលនយោបាយ ​​អភិវឌ្ឍន៍​វិស័យ​ឯកជន​ ក្នុង​ទិសដៅ​​បង្កើត​ទី​ផ្សារ​​ពលកម្ម​ឲ្យ​កាន់​តែ​ទូលំទូលាយ"។

លោក​ រ៉ុង​ ឈុន​ ប្រធាន​សមាគម​គ្រូ​បង្រៀន​កម្ពុជា​ឯករាជ្យ​ មាន​ប្រសាសន៍​ឲ្យ​ដឹង​ថា៖ "ការ​បង្កើត​វេទិកា​មុខរបរ​ការងារ​នេះ​ឡើង​ គឺ​ជា​រឿង​ដែល​ល្អ​ប្រសើរ​ណាស់​សម្រាប់​និស្សិត​កម្ពុជា​​នា​ពេល​ បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ដែល​ទាមទារ​ចង់​មាន​ការងារ​ធ្វើ។ ប៉ុន្តែ​នៅ​កម្ពុជា​​មាន​និស្សិត​ប្រមាណ​ ៩០%​ ទៀត​ដែល​​ពុំ​ទាន់​មាន​ការងារ​ធ្វើ​បន្ទាប់​ពី​ពួក​គេ​ទាំងអស់​នោះ​បាន​ បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​ពី​មហាវិទ្យាល័យ​រដ្ឋ​ ឬ​ក៏​ឯកជន​នា​នា។ លោក​បាន​គូស​បញ្ជាក់​ថា៖ "ចំពោះ​ការ​ផ្ដល់​ឱកាស​ដល់​និស្សិត​ក្នុង​ការ​ស្វែង​រក​ការងារ​ធ្វើ​ គឺ​មិន​ចាំបាច់​​ទាមទារ​សកម្មភាព​ ឬ​ក៏​ចំណេះដឹង​អ្វី​ខ្ពង់ខ្ពស់​​នោះ​ទេ​ ប៉ុន្តែ​រដ្ឋាភិបាល​គួរ​តែ​​ធ្វើ​កំណែ​ទម្រង់​មួយ​ដោយ​ បង្កើត​ការងារ​តម្រូវ​​តាម​ធនធាន​មនុស្ស​វិញ​ទើប​ប្រសើរ​ជាង"៕


ដកស្រង់​ចេញ​ពី​គេហទំព័រ​ http://women.open.org.kh

Sunday, June 15, 2008

សប្បាយ​ខារ៉ាអូខេ​និង​ស៊ី​ផឹក​មួយ​យប់​ទល់​ភ្លឺ​អស់​ជាង​៥០០​ដុល្លារ​អត់​លុយ​ឱ្យ​គេ​


ក្រុមយុវជនដែលសប្បាយភ្លេចខ្លួនក្នុងហាងខារ៉ាអូខេ (រូបថត ជោគជ័យ )

រាជធានីភ្នំពេញ ៖ យុវជន៤នាក់សុំមិនបញ្ចោញឈ្មោះ និងអាសយដ្ឋាន ត្រូវសមត្ថកិច្ចនគរបាលខណ្ឌចំការមន ឃាត់ខ្លួននៅភោជនីយដ្ឋាន និងខារ៉ាអូខេសង់អេលីហ្សេ នៅតាមបណ្តោយផ្លូវលេខ៦៣ សង្កាត់បឹងកេងកង ទី១ ខណ្ឌចំការមន កាលពីវេលា ម៉ោង៤ទៀបភ្លឺថ្ងៃទី១៣ មិថុនា ដោយសារពួកគេចូលច្រៀង ខារ៉ាអូខេអស់ជាង៥០០ដុល្លារ តែគ្មានប្រាក់ឱ្យម្ចាស់ហាង ។ នេះជា រឿងអាម៉ាស់មួយដែលមិនគប្បីប្រព្រឹត្ត ឡើយ ព្រោះថា បើគ្មានលុយគួរសម្ងំផឹកទឹកក្នុងផ្ទះវិញវាថ្លៃថ្នូរជាង ប៉ុន្តែតាមរឿងរ៉ាវនេះ គឺពួកគេ បានអះអាងថា មិត្តភក្តិបានទូរស័ព្ទហៅឱ្យចូលច្រៀងខារ៉ាអូខេនិងផឹកស៊ីសប្បាយ រួចហើយបានគេចខ្លួន បាត់ទុកឱ្យពួកគេត្រូវប្រឈមមុខនឹងម្ចាស់ហាង ។


ប៉ូលិសខណ្ឌចំការមនឱ្យដឹងទាក់ទិននឹងការឃាត់ខ្លួនយុវជនទាំង៤នាក់នោះថា ពួកគេរួមជាមួយមិត្តភក្តិដទៃ ទៀត ប្រមាណ១០នាក់បាននាំគ្នាទៅផឹកស៊ីច្រៀងខារ៉ាអូខេនៅក្នុងក្លឹបសង់អេលីហ្សេ បន្ទប់លេខ៦០៨ តាំង ពីវេលាម៉ោង៣រសៀលថ្ងៃទី១២រហូតដល់ម៉ោង៣រំលងអធ្រាត្រ ថ្ងៃទី១៣ មិថុនា ។ ក្នុងអំឡុងពេល កំពុងច្រៀងរាំឆ្លងឆ្លើយយ៉ាងសប្បាយរីករាយជាមួយស្រីអ្នក​ចំរៀងប្រចាំ​ភោជនីយ​ដ្ឋាន​ សង់អេលីហ្សេនោះ ក្រុមយុវជនមួយចំនួនបាននាំគ្នាដើរចេញពីក្នុងបន្ទប់ច្រៀងបណ្តើរៗ ដោយបន្សល់ទុកនៅក្រុមយុវជនទាំង ៤នាក់សុទ្ធសឹងជាអ្នកគ្មានប្រាក់សំរាប់បង់ថ្លៃច្រៀងនិងថ្លៃភេសជ្ជៈ ដូច្នេះហើយត្រូវម្ចាស់ហាងប្តឹងសមត្ថកិច្ច ឱ្យឃាត់ខ្លួនទារប្រាក់នោះ ។
នៅអធិការដ្ឋាននគរបាលខណ្ឌចំការមន ក្រុមយុវជនទាំង៤នាក់និយាយថា ពួកគេត្រូវមិត្តភក្តិហៅតៗគ្នា ទៅច្រៀងដោយពុំដឹងថា ត្រូវមិត្តភក្តិបោកប្រាស់យកទៅបញ្ចាំបែបនេះទេ ។ ខណៈផឹកស៊ីនោះមានគ្នា ប្រមាណ១០នាក់ហើយបានឯកភាពគ្នាផឹកស្រាម៉ាកចននីប៊្លែកឡាប៊ែលរហូត​អស់​៥​ដប​ ដែលក្នុង១ដបចំណុះ ១លីត្រ។ សរុបប្រាក់ផឹកស៊ីរយៈពេលជិត១យប់ពេញ អស់ចំនួនជាង៥០០ដុល្លារ ដែលតំលៃនេះត្រូវ ម្ចាស់ហាងអះអាងថា បញ្ចុះតំលៃរួចហើយ ។
ចំពោះចំណាត់ការទៅលើក្រុមយុវជនទាំង៤នាក់នោះ សមត្ថកិច្ចនគរបាលខណ្ឌចំការមនតម្រូវឱ្យពួកគេ រកប្រាក់យកទៅសងថ្លៃផឹកស៊ីទៅម្ចាស់ហាងសង់អេលីហ្សេដើម្បីបានរួច​ខ្លួន​ទៅ​ផ្ទះ​វិញ​ ។
រហូតដល់រសៀលថ្ងៃ ទី១៣ មិថុនា ក្រុមយុវជនទាំង៤នាក់នោះពុំទាន់មានប្រាក់សំរាប់បង់ថ្លៃច្រៀងខារ៉ាអូខេ នៅឡើយទេ ដូច្នេះហើយប៉ូលិសខណ្ឌចំការមនបន្តឃាត់ខ្លួនពួកគេនៅក្នុងអធិការដ្ឋាន​ន​គរ​បាល​ខណ្ឌ​ដដែល​។​
ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​គេហទំព័រhttp://www.kohsantepheapdaily.com.kh/

បើ​មិន​បាន​រួមរស់​ជាមួយ​អូន​ បង​សុខ​ចិត្ត​ស្លាប់​នាង​មិន​ព្រម​ ផឹក​ថ្នាំពុល​ស្លាប់​មែន​


រូបថតបុរសជាប្តីពេលនៅរស់ (រូបថត នារាយណ៍)

ខេត្តកណ្តាល ៖ បុរសម្នាក់បានផឹកថ្នាំពុលធ្វើអត្តឃាតបណ្តាលឱ្យស្លាប់ភ្លាម ដោយមិនអាចឱ្យក្រុមគ្រួសារ យកទៅសង្គ្រោះទាន់ឡើយ ។ ការប្រល័យជីវិតរបស់ខ្លួននេះ ត្រូវគេអះអាងថា បុរសនេះបានលែងលះ ជាមួយប្រពន្ធមួយរយៈហើយ ក៏មកសុំមូលគ្នាជាមួយប្រពន្ធវិញ តែនាងជាប្រពន្ធមិនព្រម ក៏សំរេចចិត្តផឹកថ្នាំ ធ្វើអត្តឃាតបែបនេះតែម្តង។


ហេតុការណ៍បុរសទាល់ច្រកផឹកថ្នាំពុលសម្លាប់ខ្លួននេះ បានកើតឡើងកាលពីវេលាម៉ោង៨និង១០នាទីយប់ ថ្ងៃទី១១ មិថុនា ឆ្នាំ២០០៨ នៅលើផ្ទះប្រពន្ធ ស្ថិតក្នុងភូមិតានូ ឃុំស្អាងភ្នំ ស្រុកស្អាង ខេត្តកណ្តាល ។ បុរស នេះឈ្មោះម៉ៅ ទិត អាយុ៣៨ឆ្នាំ មានទីលំនៅភូមិគោកអណ្តែត ឃុំស្អាងភ្នំ ស្រុកស្អាង ជាកសិករ ចំណែកប្រពន្ធឈ្មោះមឺន ឈុននី អាយុ៣៧ឆ្នាំ មុខរបរលក់ត្រី និងមានកូនប្រុស២នាក់ ។
តាមស្ត្រីឈ្មោះមឺន ឈុននី បាននិយាយថា រូបគាត់និងប្តីបានលែងលះគ្នារយៈពេល៥ខែមកហើយ ដោយ មានអាជ្ញាធរមូលដ្ឋានដឹងឮផងដែរ ហើយការលែងលះគ្នានេះ គឺរូបគាត់ជាប្រពន្ធបានបង់លុយឱ្យប្តីចំនួន ៣លានរៀលថែមទៀត ។ នៅថ្ងៃទី១០ មិថុនា ប្តីរូបនេះបានមកសុំមូលគ្នាជាប្តីប្រពន្ធវិញ តែគាត់មិនព្រម លុះយប់ថ្ងៃទី១១ មិថុនា ស្រាប់តែមកគោះទ្វារផ្ទះឱ្យគាត់ជាប្រពន្ធបើកដោយស្រែកថា គេបានផឹកថ្នាំពុល (ថ្នាំបាញ់បន្លែ)។ ខណៈនោះរូបគាត់បានបើកទ្វារក៏ឃើញប្តីប្រកាច់បែកពពុះមាត់ ព្រមទាំងមានដបថ្នាំ នៅក្បែរខ្លួន ទើបមានការផ្អើលឆោឡោដល់អ្នកជិតខាងមកជួយ តែបានតែមួយសន្ទុះក៏ស្លាប់ទៅ ។
តាមអ្នកភូមិបាននិយាយថា ក្រោយពីបុរសនោះលែងលះជាមួយប្រពន្ធក៏ទៅរស់នៅជាមួយបងប្រុស នៅភូមិគោកអណ្តែត ហើយមួយថ្ងៃៗគិតតែពីផឹកស្រាស្រវឹងខួបតែម្តង ។ ចំណែកលោកសោម សាក់ ជាមេភូមិគោកអណ្តែតបានឱ្យដឹងទៀតថា បុរសដែលផឹកថ្នាំពុលធ្វើអត្តឃាតនេះ គឺជាសមាជិក របស់គណបក្ស សម រង្ស៊ីទៀតផង ។ សពបុរសឈ្មោះម៉ៅ ទិត ត្រូវបានក្រុមគ្រួសារបងប្អូនយកមកបញ្ចុះនៅព្រឹកថ្ងៃទី១២ មិថុនា ដោយមិនបានធ្វើបុណ្យឱ្យផងទេ ។ ម៉្យាងទៀតនៅពេលកម្លាំងព្រហ្មទណ្ឌស្រុក-ខេត្ត និងប៉ូលិស បច្ចេកទេសខេត្តចុះទៅសុំគាស់សាកសពដើម្បីពិនិត្យឱ្យបានច្បាស់ថា ជនរងគ្រោះពិតជាផឹកថ្នាំពុលធ្វើ អត្តឃាត ឬយ៉ាងណានោះ ក៏ត្រូវបងៗជនរងគ្រោះសំណូមពរមិនឱ្យគាស់មកពិនិត្យទេ ដោយអះអាងថា ប្អូនប្រុសរបស់គាត់ពិតជាផឹកថ្នាំពុលធ្វើអត្តឃាតប្រាកដមែន ។
ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​គេហទំព័រ​ http://www.kohsantepheapdaily.com.kh/

Saturday, June 14, 2008

ខួប​៤៦​ឆ្នាំ​ នៃប្រាសាទ​ព្រះ​វិហារ​

អបអរ​សាទរ​

ខួប​៤៦​ឆ្នាំ​

នៃ​សាល​ក្រម​របស់​តុលាការ​យុត្តិ​ធ៌ម​អន្តរជាតិ​

ស្តី​ពី​

ប្រាសាទ​ព្រះ​វិហារ​

(១៥​ មិថុនា ១៩៦២ - ១៥ មិថុនា​ ២០០៨)

នេះ​ជា​លើក​ទី​មួយ​ហើ​យ​ដែល​ព្រះ​រាជា​ណាចក្រ​កម្ពុជា​ ប្រារព្វ​ទិវារំលឹក​អនុស្សាវរីយ៍​ ថ្ងៃទី​ ១៥ មិថុនា ​១៩៦២​ គម្រប់​៤៦​ឆ្នាំ​ ជា​ថ្ងៃ​ដែល​តុលាការ​យុត្តធ​ម៌​អន្ត​ជាតិ​ទី​​ក្រុង​ឡាអេ​ ប្រទេស​ហូ​ឡ​ង់ ដែល​បាន​ប្រកាស​សម្រេច​ក្តី​និង​ផ្តល់​នូវសាល​ដីកា​ប្រគល់​ប្រាសាទ​ព្រះ​ វិហារ​ត្រឡប់​មក​អោយ​ព្រះ​រាជា​ណា​ចក្រ​កម្ពុជា​វិញ​។

ប្រាសាទ​ព្រះ​វិហារ​គឺ​ជា​អច្ឆរិយ​វត្ថុ​កម្ពុជា​ បាន​កសាង​ឡើង​ដោយ​ជន​ជាតិ​ខ្មែ

រ​ដែល​បង្កប់​ទៅ​ដោយ​ភាព​សក្តិ​សិទ្ធ​ពី​ ការបួង​សួង ប្រសិទ្ធិ​ ដោយ​ព្រះ​មហាក្សត្រ​ខ្មែរ​បី​ជំនាន់​គឺ៖

-​ ព្រះបាទ​យសោវរ្ម័ន​ ទី​១(,ស ៨៨៩​ -​ ,ស ៩០០)​

- ព្រះ​បាទ​សុរិយា​វ្ម័ន​ ទី​១​(,ស ១០០២ - ,ស ១០៥០)

- ព្រះ​បាទ​សុរិយា​វ្ម័ន​ ទី​២(,ស ១១១៣ - ,ស ១១៥០)

ទិវា​នេះ​ពិត​ជា​មាន​អត្ថន័យ​​ និង​អត្ថ​ប្រយោជន៍យ៉ាង​ខ្លាំង​ ដើម្បី​ស​បញ្ចាក់​អោយ​កូន​ខ្មែរ​ជំនាន់​ក្រោ​យ​យល់​ច្បាស់​ពី​ជីវប្រវត្តិ​ នៃ​ប្រា​សាទ​ព្រះវិហារ​ ជា​ពិ​សេស​គឺ​ កុំអោយកូន​ខ្មែរ​​មាន​ការ​ភាន់​ច្រលំ​ថា​ជា​កម្ម​សិទ្ធ​របស់​ ប្រទេស​សៀមកាន់​កាប់​​តទៅ​ទៀត។

មាន​​បណ្តា​អង្គការ​ក្រៅ​រដ្ឋា​ភិបាល សមាគមន៍ និង​ ក្រុម​សារព័ត៌មាន ​ជា​ច្រើន​​កុះករបាន​ចូល​រួម ដែល​បាន​ញុំាង​អោយ​កម្ម​វិធី​នេះ​តំណើរការ​ទៅ​យ៉ាង​រលូន​ថែម​ទៀត​។

តើ​លោក​អ្នក​មាន​ចំណាប់​អារម្មណ៍​យ៉ាង​ដូច​ម្តេច​ដែរ​ចំពោះ​ទិវារលឹក​ខួបនេះ?
តើ​លោក​អ្នក​ចង់​អោយ​ទិវា​នេះ​មានជា​រៀងរាល់​ឆ្នាំ​ដែរ​ រឺ​ទេ? ហេតុ​អ្វី?​

អត្ថបទនេះ​​មាន​ភ្ជាប់ជា​មួយ​គេហទំព័រ​ http://women.open.org.kh

រូបភាព​នេះ​ដក​ស្រង់​ចេញ​ពី​គេហទំព័រ​ http://kamnapkumnou.blogspot.com/

ទឹក​ប្រហុក​ អន្លក់​ខ្ចី

គ្រឿង​ផ្សំ​

ត្រី​ងៀត​អាំង​ ២​-៣​​ ដុំ, ម្ទេស​ក្រៀម​ម៉ដ្ឋ​ ១/២ ស្លាបព្រាបាយ​, ខ្លាញ់​ជ្រូក​ហាន់​ជា​ដុំ​តូចៗ​ កន្លះ​ចាន​ចង្កឹះ​, ទឹក​ក្រូច​ឆ្មារ​ ២​ ស្លាបព្រាបាយ​, ប្រហុក​ កន្លះ​ខាំ​, ប៊ីចេង​អាជីណូម៉ូតូ​ ឬ​ម្សៅស៊ុបរ៉តឌី​ បន្តិចបន្តួច​, អំបិល​ម៉ដ្ឋ​ ២​ ស្លាបព្រាកាហ្វេ​, ត្រី​ចៀន​ (ត្រី​អ្វី​ក៏​បាន​ តាម​ចូលចិត្ត) ១​-២ ក្បាល​, បន្លែ​ផ្សេងៗ​តាម​ចូលចិត្ត​ (ត្រសក់​, ត្រកួន​, សណ្ដែក​គួរ​, កញ្ឆែត​, ប្រពាយ​, ត្រប់វែង​, ត្រប់ស្រួយ​, ទំពាំង​ស្ងោរ...)។

វិធី​ធ្វើ​

១.យក​ប្រហុក​ដាក់​ក្នុង​ឆ្នាំង​ ដាក់​ទឹក​ចូរ​ រម្ងាស់​ឲ្យ​រលួយ​ នៅ​សល់​តែ​ឆ្អឹង​ដួស​យក​ទឹក​ប្រហុក​ ១​ចាន​ចង្កឹះ។
២.ម្ទេស​ក្រៀម​ លីង​ឲ្យ​ស្រួយ​ រួច​យក​ទៅ​បុក​ឲ្យ​ម៉ដ្ឋ។
៣.ត្រី​ងៀត​ អាំង​ឲ្យ​ឆ្អិន​ រួច​យក​មក​បេះ​យក​តែ​សាច់​ ប្រមាណ​កន្លះ​ចាន​ចង្កឹះ​ហើយ​បុក​សាច់​ត្រី​ងៀត​ឲ្យ​ម៉ដ្ឋ។
៤.ចំហៀវ​ខ្លាញ់​ជ្រូក​ ហើយ​យក​តែ​កាក​ខ្លាញ់​ជ្រូក​ (ចំណុះ​ខ្លាញ់) មក​ហាន់​តូចៗ​ប្រមាណ​កន្លះ​ចាន​ចង្កឹះ។
៥.យក​ទឹក​ប្រហុក​ ម្ទេស​ម៉ដ្ឋ​ សាច់​ត្រី​ងៀត​ម៉ដ្ឋ​ ទឹក​ក្រូច​ឆ្មារ​ និង​ចំណុះ​ខ្លាញ់​មក​ផ្សំ​បញ្ចូល​គ្នា​ កូរ​ឲ្យ​ចូល​គ្នា​សព្វ​ ដាក់​ប៊ីចេង​អាជីណូម៉ូតូ​ ឬ​ម្សៅ​ស៊ុប​រ៉តឌី​ ចូល​បន្តិច​ភ្លក្ស​រសជាតិ​​មើល​ បើ​សាប​ពេក​ ថែម​អំបិល​ម៉ដ្ឋ​បន្តិច​ ទទួល​ទាន​ជា​មួយ​បន្លែ​ និង​ត្រី​ចៀន​ ដែល​អ្នក​ចូលចិត្ត៕
ដកស្រង់​ចេញពី​គេហទំព័រ http://women.open.org.kh

Thursday, June 12, 2008

កិច្ចប្រជុំ​របស់ក្រុម​ស្ត្រី​ នៃ​អង្គការ​វិទ្យាស្ថាន​ បើក​ទូលាយ

កិច្ចប្រជុំ​មួយ​​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ធ្វើ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​១២​ ខែ​មិថុនា​ ឆ្នាំ​២០០៨ វេលា​ម៉ោង​៣ ដល់​ ៥ ល្ងាច​របស់​ក្រុម​ស្ត្រី​នៃ​វិទ្យាស្ថាន បើក​ទូលាយ​ដែលស្តីអំពី​ "ស្ត្រី និង​ សិទ្ធិ - ស្ត្រី និង​ ការប្រើប្រាស់ ICT"។

ក្នុង​កិច្ច​ប្រជុំ​បាន​អោយ​ដឹង​ថា​ ក្នុង​តំណាក់​កាល​ទីមួយ ពួកគាត់បាន​ទទួល​សមិទ្ធផល​យ៉ាង​ច្រើន​ដូច​ជា៖ ការ​បើក​វគ្គបណ្តុះ​បណ្តាល​ជា​ច្រើន​ ស្តី​អំពី​ សិទ្ធិស្ត្រី​ក្នុងការ​អភិវឌ្ឍន៍​សង្គម និងវគ្គ​បណ្តុះ​បណ្តាល​មួយចំនួន​ទៀត​ស្តី​អំពី​ ស្ត្រី​ និង​ការប្រើប្រាស់​ ICT។ក្រៅ​ពីនេះ​ទៅ​​ទៀត​​ពួក​គាត់​បាន​ផ្សព្វផ្សាយ​ព័ត៌មាន​ជាច្រើន​​ ទាក់​ទង​និង​ស្ត្រី​ ច្បាប់​ ICT តាមរយៈ​វិបផតថល​ស្ត្រី (http://women.open.org.kh)​,​ដែល​​​ទទួល​បាននូវ​ការគាំទ្រ​ពី​អ្នក​ទស្សនា​ដ៏​ច្រើន​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ​ៗ។

សម្រាប់​ដំណាក់​ទី​ពី​នេះ​ ក្រុម​ស្ត្រី​ នៃ​វិទ្យាស្ថាន​ បើក​ទូលាយ​កំពុង​តែ​រៀបចំ​គម្រោង​ជា​ច្រើន​ដែល​ទាក់​ទង​និង​ការ​ធ្វើ​អោយ​ កាន់​តែ​ប្រ​សើរ​ថែមទៀត នៃ​ការអប់​រំដល់​ស្ត្រី​​ខ្មែរ និង​ ការប្រើប្រាស់​ICT។ ​

ប្រសិន​បើ​ លោក​អ្នក​ចង់​ស្វែង​យល់​អំ​ពី​ ស្ត្រី​ និង​សិទ្ធិ​ ស្ត្រីនិង​ICT ច្បាប់​ រឿងរ៉ាវផ្សេងៗ​នៅ​ក្នុង​សង្គម​ខ្មែរ​សូ​ម​ចូល​មក​កាន់​វិប​ផត​ថល​​ស្ត្រី (http://women.open.org.kh)​​៕

ប្ដី​-ប្រពន្ធ​ស្រវឹង​ស្រា​ដូចគ្នា​កើត​ហិង្សា​ស្លាប់​ប្រពន្ធ​ ប្ដី​ជាប់​គុក​បន្សល់​កូន​អាយុ​១៣​ឆ្នាំ​ គ្មាន​ទី​ពឹង​

ខេត្ត​បាត់ដំបង​៖ បុរស​ប្រមឹក​ម្នាក់​ត្រូវ​​សមត្ថកិច្ច​នគរបាល​ មូលដ្ឋាន​ចាប់​ខ្លួន​ប៉ុន្មាន​ម៉ោង​ក្រោយ​បន្ទាប់​ពី​ធ្វើ​បុណ្យ​សព​ប្រពន្ធ ​រួច​ដោយ​ចោទ​ប្រកាន់​ពី​បទ​​ប្រើ​ហិង្សា​វាយ​សម្លាប់​​ប្រពន្ធ​​កាល​ពី​ ព្រលប់​ថ្ងៃ​ទី​៦​ មិថុនា​ នៅ​នឹង​ផ្ទះ​របស់​ខ្លួន​​ដែល​ស្ថិត​នៅ​ភូមិ​ចម្ការ​​ស្រូវ​ ឃុំ​បារាំង​ធ្លាក់​ ស្រុក​ភ្នំ​ព្រឹក។

លោក​ ណែប​ លឿម​ មេ​ភូមិ​បារាំង​​ធ្លាក់​បាន​រាយការណ៍​ប្រាប់​សមត្ថកិច្ច​ថា​ ជន​ដៃ​ដល់​វាយ​សម្លាប់​​ប្រពន្ធ​នេះ​ឈ្មោះ​ ដន​ ហ៊ីង​ អាយុ​​ ៣៦​ ឆ្នាំ​ បាន​ប្រើ​អង្រែ​បុក​គ្រឿង​​ទំហំ​ប៉ុន​ក​ដៃ​ប្រវែង​​ជិត​កន្លះ​ម៉ែត្រ​វាយ​ទៅ ​លើ​ប្រពន្ធ​ឈ្មោះ​ យន់​ យ៉េន​ អាយុ ​៣៣​ ឆ្នាំ​ ត្រូវ​កញ្ចឹង​ក​ចំនួន​៣​អង្រែ​បណ្ដាល​ឲ្យ​សន្លប់។ លោក​មេ​ភូមិ​បាន​ប្រាប់​​ទៀត​ថា​ ក្រោយ​ពេល​វាយ​ប្រពន្ធ​រួច​ហើយ​ ជន​នេះ​បាន​លើក​ប្រពន្ធ​ដាក់​​លើ​គ្រែ​ឆ្អើរ​ភ្លើង​​ចំនួន​៣​យប់​៤​ថ្ងៃ​ ដោយ​រង​របួស​ធ្ងន់​ពេក​ប្រពន្ធ​ក៏​ស្លាប់​ទៅ។ មេ​ភូមិ​បាន​រាយការណ៍​បន្ត​ទៀត​ថា​ ប្រពន្ធ​របស់​បុរស​នេះ​បាន​ស្លាប់​នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ទី​១០​ មិថុនា​ ហើយ​បាន​ធ្វើ​បុណ្យ​សព​ប្រពន្ធ​រួច​តែ​ប៉ុន្មាន​ម៉ោង​ប៉ុណ្ណោះ​ត្រូវ​បាន​ សមត្ថភាព​​មូលដ្ឋាន​ធ្វើ​ការ​ឃាត់​ខ្លួន​បុរស​ជា​ប្ដី។ លោក​មេ​ភូមិ​ឲ្យ​ដឹង​​ទៀត​ថា​ កូន​ប្រុស​អាយុ​១៣​ឆ្នាំ​​ម្នាក់​របស់​គ្រួសារ​នេះ​កំពុង​​គ្មាន​ទីពឹង​​ ក្រោយ​ពេល​ម្ដាយ​ស្លាប់​ ហើយ​ឪពុក​ត្រូវ​ជាប់​គុក។ មេ​ភូមិ​ដដែល​បាន​បញ្ជាក់​ពី​មូលហេតុ​នោះ​ថា​ ប្ដី​-ប្រពន្ធ​នេះ​តែង​ផឹក​ស្រា​ស្រវឹង​រៀងៗ​ខ្លួន​ស្ទើរ​រាល់​ថ្ងៃ​ ហើយ​បង្ក​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​​គ្មាន​ទំនេរ​ទេ​ ចំណែក​គាត់​ជា​មេ​ភូមិ​ខ្ជិល​ដោះស្រាយ​ណាស់​ ព្រោះ​ឈ្លោះ​គ្នា​ញឹកញាប់​ពេក។

បើ​យើង​តាម​ចម្លើយ​សារភាព​របស់​ជន​ជាប់​ចោទ​ឈ្មោះ​ ដន​ ហ៊ីង​ បាន​ប្រាប់​ថា​ ខ្លួន​ពិត​ជា​បាន​យក​អង្រែ​បុក​គ្រឿង​​វាយ​ប្រពន្ធ​មែន​ដោយសារ​ខឹង​​ប្រពន្ធ ​ខ្លួន​ផឹក​ស្រា​ស្រវឹង​​រួច​ទៅ​លួច​ផ្ដិល​ជ័រ​កន្លែង​គេ​លក់​ ហើយ​ម្ចាស់​គេ​តាម​មក​ទារ​លុយ​ដល់​ផ្ទះ​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្លួន​ខ្មាស​គេ​ ទើប​ខ្លួន​ខឹង​ទាញ​អង្រែ​សំពង​ចំនួន​៣​អង្រែ​ត្រូវ​កញ្ចឹង​.ក​សន្លប់​ស្ដូក​ តែ​ម្ដង។ ជន​នេះ​និយាយ​ថា​ បន្ទាប់​ពី​វាយ​ប្រពន្ធ​ឲ្យ​របួស​ហើយ​​ខ្លួន ​ក៏​លើក​ប្រពន្ធ​ដាក់​លើ​គ្រែ​ឆ្អើរ​ភ្លើង​រហូត​៣​យប់​៤​ថ្ងៃ​ ដោយ​ប្រពន្ធ​របួស​ធ្ងន់ធ្ងរ​ពេក​ក៏​ស្លាប់​នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ទី​១០​ មិថុនា​ ហើយ​ខ្លួន​​ក៏​រៀបចំ​ធ្វើ​បុណ្យ​សព​ប្រពន្ធ​ រួច​ភ្លាម​ខ្លួន​ក៏​ដើរ​ទៅ​កាន់​ប៉ុស្ដិ៍​នគរបាល​តែ​ម្ដង។ បុរស​នេះ​បាន​ពោល​ទាំង​សោកស្ដាយ​ថា​ គាត់​ព្រួយបារម្ភ​ពី​កូន​ប្រុស​​គាត់​ម្នាក់​អាយុ​១៣​ឆ្នាំ​មិន​ដឹង​រស់​នៅ​ ជាមួយ​អ្នក​ណា​ នៅ​ពេល​គាត់​ត្រូវ​​គេ​បញ្ជូន​ចូល​គុក។

​លោក​ សារ៉េត​ ពិសេដ្ឋ​ អធិការ​រង​នគរបាល​ស្រុក​ភ្នំ​ព្រឹក​និយាយ​ថា​ រឿង​នេះ​បង្ក​ឡើង​ដោយ​ក្រុម​គ្រួសារ​​ខ្លួន​ឯង​ ហើយ​សុទ្ធ​តែ​​ជា​អ្នក​ចេះ​សេព​គ្រឿង​ស្រវឹង​ទាំង​ប្ដី​ប្រពន្ធ​​ក៏​បង្ក​ ជម្លោះ​រាល់​ថ្ងៃ​មិន​ឈប់​ឈរ​បែប​នេះ​ទៅ។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ ជន​ដៃ​ដល់​ត្រូវ​បាន​បញ្ជូន​ទៅ​ស្នង​ការដ្ឋាន​ខេត្ត​ហើយ៕
ដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ http://women.open.org.kh